ریشه توسعه نیافتگی ایران فراتر از عقاید عشیره ای است ریشه توسعه نیافتگی ایران فراتر از عقاید عشیره ای است گام دوم در نقد اندیشه دکتر سریع القلم معطوف به ویژگی‌های ضد توسعه‌ای فرهنگ ایرانی است. در اندیشه او، علت این ویژگی‌ها گذشته عشیره‌ای ایرانیان و خاندان‌های پادشاهی آنها است که ویژگی‌هایی همچون خویشاوندگرایی، روحیه‌ی جنگاوری و ستیز، بقا و بسط عشیره‌ای از طریق تهاجم و غارت را به همراه داشته است. معلول این صفات، شکل نگرفتن ملی‌گرایی عقلایی و در نتیجه ایجاد ساختار قدرت مبتنی بر اتصالات خانوادگی و منافع گروهی به جای رقابت فکری و برنامه‌ریزی است. مجلس در معرض توپ، آزادی در بستر اندیشه مجلس در معرض توپ، آزادی در بستر اندیشه ساختمان مجلس شورای ملی، 105 سال پیش در چنین روزی به دستور یک فرمانده روسی به نام لیاخوف و حمایت محمدعلی شاه قاجار به توپ بسته شد. نگاهی به ترکیب و مورفولوژی مجلس ملی اول نشان می دهد که نیروهای تاثیرگذار در آن مجلس 42 درصد تحصیلکردگان غیرحوزوی و 46 درصد دانش آموختگان، مدرسان و مجتهدین حوزه بودند. شکست مشروطه در قدم اول، باعث ایجاد اختناق فکری و خفقان توتالیتری در آن برهه بود. اما این شکست بن بست فکری و مبارزاتی در جنبش های اعتراضی محسوب نمی شود. حتی در فرانسه هم بعد از انقلاب 1879 مردم 17 قانون اساسی را تدوین و تجربه کردند و 5 جمهوری پدید آمد.
فقدان تبیین خلقیات همسو با توسعه در آثار سریع القلم فقدان تبیین خلقیات همسو با توسعه در آثار سریع القلم اما آيا بهتر نبود همچون شيوه استاد جمالزاده، استاد سريع القلم نيز در «اقتدار گرايي ايراني»، در کنار خلقياتي همچون «فرد محور بودن»، «فاصله ذهنيت و عمل»، «نابودي کامل رقيب»، «متفاوت بودن يعني منحرف بودن» ، «پديده چند شخصيتي»، «هم رنگي با جماعت»، «تبعيت از رأس هرم» و .... که به مثابه خلقيات ناشي از اقتدارگرايي در بستر سياسي و اجتماعي و فرهنگي خاطر نشان شده است، خلقيات همسو با توسعه و ضامن تضعيف اقتدارگرايي در ايران از سوي ايرانيان را احصا مي نمود؟ دولت ها معمولا از علوم سیاسی خوششان نمی آید/ نقد نقیب زاده از وضعیت علوم سیاسی در ایران دولت ها معمولا از علوم سیاسی خوششان نمی آید/ نقد نقیب زاده از وضعیت علوم سیاسی در ایران علوم سیاسی در ایران از آشفتگی عمیقی رنج می برد که نتیجه فقدان یک رویکرد علمی و برنامه ‏ریزی شده از یک سو و فقدان تعامل سازنده بین گروه های دانشگاهی از سوی دیگر است.آموزش صحیح بر ‏محور استاد ذیصلاح و دانشمند، دانشجوی با انگیزه و در آخر متون غنی به پیش می رود.