به گزارش پایگاه خبری دانا روز ۲۰ بهمن ۱۳۵۷ در حالی فرا رسید که مردم تهران برای شنیدن اولین سخنرانی نخست‌وزیر دولت موقت عازم دانشگاه تهران می‌شدند.
دانشگاه تهران پس از کودتای ۲۸ مرداد مورد تهاجم و سرکوب رژیم شاه قرار داشت.
بازرگان ساعت ۱۱ صبح به دانشگاه آمد و در سخنرانی خود به این وظیفه خطیر دانشگاه در آن سالها اشاره کرد؛ “دانشگاه چنین افتخار و حق بزرگی دارد که هیچ‌گاه بعد از ۲۸ مرداد ساکت نبوده، در آن دوران‌های اختناق بعد از ۲۸ مرداد و جبهه ملی، در اختناق شدیدی که بر سراسر ایران حکمفرما بود، تنها مکانی که در آن اجتماع و اعتراض علیرغم مزاحمت، زندان، شکنجه و غیره تعطیل نشد و هر چند ما، اگر نگوییم هر چند هفته فریاد مرگ بر شاه‌ بلند می‌شد،دانشگاه بود که چشم و چراغ ایران بود.
” بازرگان در این سخنرانی از بختیار خواست که برای جلوگیری از خونریزی و اتلاف سرمایه‌های کشور از قدرت کناره‌گیری کند.
در مطلب زیر به مهم ترین تحولات روز بیستم بهمن 57 اشاره شده است.

_ مهندس بازرگان، نخست وزیر منصوب امام خمینی(ره)، در یک سخنرانی در دانشگاه تهران رئوس برنامه‌های دولت خود را روشن کرد.
_ امام(ره) در پیامی به ملت ایران ﺗﺄکید کردند که سخنگو ندارند.
_ در پاسخ به تبریک آقای گلپایگانی، امام(ره) نامه تشکرآمیزی به ایشان ارسال کردند.
_ امام خمینی(ره) در جمع نمایندگان شورای هماهنگی اعتصابات بر دوری گزینی از اختلافات و راه طولانی برای سازندگی اشاره کردند.
_ گروهی از طرفداران قانون اساسی، شاه و دولت بختیار در ورزشگاه امجدیه تهران تجمع کردند.
_ قرار بود عصر امروز بختیار در حضور مهندس بازرگان از سمت نخست وزیری استعفا دهد. اما این امر را به روز یک شنبه ۲۲ بهمن   موکول کرد. بختیار می‌خواست آخرین شانس خود را برای حفظ قدرت، با استفاده از قدرت همه جانبه‌ی ارتش، امتحان کند.

_ روز جمعه بیستم بهمن، تلویزیون سراسری اعلام کرد که فیلم بازگشت امام خمینی(ره) را (۹ شب) پخش خواهد کرد. عوامل رژیم در ابتدای پخش این برنامه تظاهرات طرفداران قانون (شاه) را که آنروز در امجدیه برگزار شده بود پخش کردند.
درپادگان دوشان تپه، همافران به پخش این برنامه واکنش منفی نشان دادند.
نیرو‌های گارد شاهنشاهی که در پادگان مستقر شده بودند، پس از استهزای موافقان شاه توسط همافران و به ویژه بعد از آنکه تلویزیون تصاویر مربوط به حضرت امام(ره) را پخش نمود، وهمافران مستقر در سالن نمایش پادگان همگی به شادی پرداخته وصلوات فرستادند، به سالن نمایش هجوم بردند و با انواع سلاح گرم همافران را به گلوله بستند.

_ صدای تیراندازی‌های پیاپی از پادگان نیروی هوایی، مردم شرق تهران را سراسیمه به خیابان‌ها کشید. مردم در ابتدا تصور می‌کردند که به مقر امام(ره) حمله شده است.
اما صدای شلیک گلوله‌ها از پادگان، و گزارش تعداد اندکی که توانسته بودند از مهلکه بگریزند، مردم را متوجه پادگان نیروی هوایی کرد. طولی نکشید که صدای الله اکبر و تماس‌های تلفنی خانه به خانه، مردم تهران را متوجه کانون درگیری، یعنی پادگان نیروی هوایی نمود.
_ پادگان دوشان تپه پس از مدتی به محاصره مردم درآمد. گروهی می‌خواستند به کمک همافران بشتابند، ولی گروه دیگر آن را خطرناک می‌دانستند.
مردم تا صبح در خیابان‌های اطراف پادگان ماندند.
_ امام(ره) در پیامی به ملت ایران، حمله لشکر گارد به نیروی هوایی را محکوم کردند.
امام به ارتش اخطار کردند که هرچه زودتر لشکر گارد به مقر خود بازگردد و الا تصمیم آخر را خواهند گرفت.
امام(ره) اطلاعیه‌های حکومت نظامی را خدعه و خلاف شرع دانستند و از مردم خواستند با حضور در خیابان‌ها توطئه حکومت نظامی را خنثی کنند.
منابع وقایع نگاری:
¯ روزشمار زندگی امام خمینی (ره) علی رنجبرکرمانی، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره)، ۱۳۸۹
¯ روزشمار تاریخ ایران، باقر عاقلی، نشر گفتار، ۲ ج، ۱۳۷۲
¯ صحیفه امام، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)، ۲۲ ج، ۱۳۸۵
¯ از مهاجرت امام خمینی به پاریس تا پیروزی، علی اکبر علی اکبری بایگی، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ۱۳۸۴
¯ دهه سرنوش ساز، داود قاسم پور، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ۱۳۸۸
¯ گام به گام با انقلاب، اکبر خلیلی، انتشارات حوزه هنری، ۱۳۷۵
¯ آرشیو روزنامه کیهان ازتاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ تا ۲۳ بهمن ۱۳۵۷