با همکاری یک دانشمند ایرانی؛

دانشگاه موناش خروج اضطراری را از روی روش مورچه ها بازسازی می کند

محققین حمل و نقل در دانشگاه موناش استرالیا به بررسی امکان خروج سهل‌الوصول تر برای گروه‌های بزرگ انسانی چاره‌جویی می‌کنند. در یک تحقیق که یک دانشمند ایرانی نیز در آن حضور دارد حرکت مورچه‌ها برای درک و ارزیابی مدل‌های مختلف مورد استفاده قرار گرفته است.

کد خبر: ۱۱۵۶۱۳۵

تاریخ: ۲۶ تير ۱۳۹۲ - ۱۳:۱۲

به گزارش خبرنگار گروه آموزش خبرگزاری دانا (دانا خبر)، هنوز ماجرای غم انگیز اجرای «خاله شادونه» که دران هجوم کودکان برای خروج از سالن متاسفانه منجر به فوت چندین کودک شد از ذهن‌ها بیرون نرفته است.

در آن ماجرا انگشت اتهام به سمت هر فردی که در برگزاری مراسم جنگ شادی دخالت داشت گرفته شد. ولی برای حل این معضل عمومی که مشابه آن در وضعیت عصبی کننده و خطرناک خارج شدن از ورزشگاه آزا دی و دیگر محل‌های خروجی عمومی رخ می‌دهد به شکل بنیادی چاره ای اندیشیده نشد.

اینکه خروجی محل‌های عمومی باید چگونه طراحی شود که بتواند امکان ورود و خروج مناسب و بهینه افراد را میسر کند نکته ای مهم است.

در جهان پس از حوادث متعدد که در آن هجوم جمعیت وحشت زده برای خروج به صدمات بسیار و مرگ و میر منجر شد، بحث ایمنی جمعیت به عنوان یک مساله مهم در سراسر جهان در حال بررسی است.

در بخش تحقیقات فن آوری های در حال ظهور حمل و نقل که توسط مهندسان در دانشگاه موناش در ملبورن با الهام از «رویکرد زیستی» ، برای درک بهتر جریان ترافیک انسان و به طور بالقوه برای نجات جان انسان‌ها در مواقع اضطراری در مقیاس بزرگ تحقیقی اخیرا انجام گرفته است.

به منظور طراحی خروجی مناسب که به طور موثر عمل تخلیه افراد در ساختمان‌های بزرگ و اماکن ورزشی را انجام دهد مهندسان حرکت مورچه‌ها را مورد مطالعه قرار داده‌اند.

دکتر مجید سروی یکی از نویسندگان ایرانی مقاله می‌گوید: با توجه به روند جهانی که به سمت شهرنشینی سوق یافته و افزایش بروز رویدادهای عظیم، اعم از تروریسم و بلایای طبیعی، نیاز به سیستم تخلیه اضطراری راحت در ساختمان‌های اداری، ایستگاه‌های راه آهن و عرصه‌های ورزشی احساس می‌شود.

سروی گفت: به خاطر تعداد زیاد افرادی که به شکل روز افزون در ساختمان‌های بلند کار می‌کنند و استفاده از سیستم‌های حمل و نقل ، ساختمان‌های مهم به گونه ای طراحی شده‌اند که نیاز به تخلیه سریع و کارآمد در آن ها به و جود آمده است.

در مطالعه مورچه‌ها، محققان به بررسی چندین گزینه خروج اندیشیده‌اند: در وسط دیوار، درِ گوشه ای، درِ وسط دیوار با انسداد نسبی در نزدیکی خروج و در ِگوشه ای با انسداد نسبی در نزدیکی خروج. آن‌ها دریافتند مورچه‌ها زمانی که خروجی در گوشه و نه از در وسط راهرو قرار داشته باشد سریع تر اتاق را تخلیه می‌کنند.

سروی تصریح کرد: ایجاد محل خروج در گوشه در کاهش زمان تخلیه ، 93.5٪ موثر تر از زمانی است که خروجی در وسط دیوار قرار داشته باشد.

وی افزود: اثر مثبت ایجاد در خروجی در گوشه‌ها را می‌توان با توجه با کاستن از نقاط برخورد در نقاط تخلیه تبیین کرد.

این دانشمند ایرانی افزود: با استفاده از در خروجی وسط راهرو، فرار مورچه‌ها در امتداد هر دو طرف دیوار آن ها را مجبور به تغییر مسیر خود می‌کند. این امر موجب تعارض حرکت مورچه‌ها با یکدیگر می‌شود. ولی در طرح خروج از گوشه، درگیری نسب تا کمتر مورچه‌ها را شاهدیم .

سپس محققان با شبیه سازی یک سناریوی تخلیه انسان دریافتند که مدل مورچه پیش بینی دقیقی از جریان ترافیک انسانی ارایه می‌کند.

البته در تحقیق اشاره شد که نیاز به بررسی فیزیکی و رفتاری بیشتر وجود دارد باید شباهت‌ها و تفاوت‌ها میان حیوانات مختلف بررسی شود تا نهایتا بتوان تصمیم گرفت که چگونه می‌توان راه حل‌هایی طراحی کرد که برای افزایش ایمنی جمعیت مناسب باشند.