مترجم متن منشور کوروش

تمام آنچه از الواح گلی خوانده و مستند سازی شده نیاز به بازنگری دارد

مترجم متن منشور کوروش گفت: همین تعداد از الواح که تاکنون خوانده و منتشر شده اند باید مورد بازنگری قرار گیرند.

کد خبر: ۱۱۵۸۹۴۴

تاریخ: ۰۱ مهر ۱۳۹۲ - ۱۵:۳۸

به گزارش گروه ایرانشناسی خبرگزاری دانا(دانا خبر)، شاهرخ رزمجو، مترجم متن منشور کوروش و استاد باستان شناسی دانشگاه تهران ضمن بیان این مطلب که الواح گلی باروی تخت جمشید در حقیقت اسناد مالی و اداری مربوط به بخش هایی از محدوده جغرافیایی فارس در دوره هخامنشی هستند، افزود: اطلاعاتی که می توان از این اسناد به دست آورد در کتیبه های سلطنتی وجود ندارد و با بررسی دقیق آنها می توان تصویری از ساختار درونی حکومت هخامنشی و دستگاه اداری آن به دست آورد.

وی با اشاره به اینکه چگونگی اداره امپراطوری هخامنشی تا حدودی در این الواح نهفته است، یادآور شد: این اطلاعات از هیچ منبع دیگری قابل دسترسی نیست و همین نکته اهمیت و ضرورت مستندسازی و حفاظت از الواح را دوچندان می کند.

استاد باستان شناسی دانشگاه تهران گفت: تا حدود 40 سال پیش این تصور وجود داشت که همه الواح گلی باستانی باید پخته شوند تا بتوان آنها را حفظ کرد که این تصور باعث شد تعدادی از الواح در روند پخت از بین بروند، این در حالی است که بر اساس تحقیقات مشخص شد بیشتر الواح نیاز به پخت ندارند و امروزه نیز به ندرت و تنها در موارد خاص چنین کاری توسط متخصصان آن انجام می شود.

رزمجو ادامه داد: پژوهشگران موسسه شرق شناسی هم از این امر مستثنی نبودند و تا زمانی که خلاف این امر ثابت نشده بود پخت الواح گلی را لازمه حفظ آنها می دانستند، اما با روشن شدن نتایج تحقیقات بر روی الواح گلی، پژوهشگران موسسه شرق شناسی دریافتند که هیچ نیازی به پختن گل نوشته های هخامنشی تخت جمشید برای حفظ آنها نیست و در صورت پخت، امکان نابود شدن الواح وجود دارد.

وی با اشاره به اینکه الواح هخامنشی موجود در موسسه شرق شناسی در شرایط مناسب و درستی نگهداری می شوند اظهار کرد: مستندنگاری، خواندن و ترجمه الواح هخامنشی هم اکنون در قالب پروژه ای در موسسه شرق شناسی شیکاگو و از سوی پژوهشگران آن موسسه در حال انجام است.

این استاد باستان شناسی در ادامه گفت: در سال 1383، سیصد گلنوشته از مجموعه الواح باروی تخت جمشید از سوی موسسه شرق شناسی شیکاگو به ایران بازگردانده شد و به مرکز پژوهش های هخامنشی در موزه ملی ایران قرار گرفت، نمایشگاهی نیز از این گلنوشته ها در سال 1384 در موزه ملی ایران برپا شد.

رزمجو با اشاره به اینکه در حال حاضر تعداد بسیاری از این الواح خوانده نشده تاکید کرد: همین تعداد از الواح که تاکنون خوانده و پیش از این منتشر شده اند نیز باید مورد بازنگری قرار گیرند.