خبرگزاری دانا گزارش می دهد

فریاد دیوارهای "خانه امینی ها" به گوش مسوولان نمی رسد

خانه و حسینیه امینی‌ها، از خانه‌های زیبا و اعیانی قزوین است که توسط حاج محمد رضا امینی از اعیان تجار قزوین ساخته شد. اما بخش هایی از این خانه با تمام زیبایی هایش به دلیل کم توجهی مسوولان در معرض تخریب قرار گرفته و فریاد این میراث چند صدساله مدت هاست که بلند شده است.

کد خبر: ۱۱۵۹۰۰۵

تاریخ: ۰۲ مهر ۱۳۹۲ - ۱۵:۲۰

به گزارش گروه ایرانشناسی خبرگزاری دانا(دانا خبر)، در بدو ورود فضای خانه محصورت می کند، به هر جا که نگاه می کنی ردپایی از تاریخچه میراثی ایران را می بینی، اتاق های تو در تو بزرگ با سقف های بلند و ارسی های منحصر به فرد.

در حال گذر از اتاق های مختلف هستی که ناگهان خود را در یک فضای مخروبه با دیوارهای سیاه می بینی کنکاش که می کنی متوجه می شوی که فضای پشت خانه به دلیل نبود بودجه کافی و عدم رسیدگی از بین رفته است.

از خانه یا حسینیه امینی ها سخن می گوییم از یک مکان میراثی و تاریخی که قدمتی چند صد ساله دارد و 76 سال پیش ثبت ملی شده است.

برای آگاهی بیشتر از وضعیت این بنای تاریخی به سراغ یکی از اعضای خاندان امینی ها می رویم و از او می خواهیم که در خصوص وضعیت کنونی این خانه موروثی سخن بگوید.

حمید امینی از توجه نکردن سازمان میراث فرهنگی به این بنای تاریخی گله می کند و می گوید: از آنجا که این ساختمان وقف هم شده است، انگار سازمان میراث فرهنگی آن را از یاد برده و مسوولان آن سازمان می‌گویند وقتی از سال 89 اوقاف برای آن هزینه نکرده چرا ما هزینه کنیم و هرکدام رسیدگی را به سازمان دیگر محول می‌کند.

وی با بیان این که این بنا با همه کارهایی که باید برای حفظ و نگهداری‌اش انجام شود تنها 2 میلیون بودجه دارد، گفت: ما سعی کرده‌ایم طوری از این بنا نگهداری کنیم که نه تنها بازدیدکنندگان بتوانند به دیدن آن بیایند بلکه مراسم مذهبی هم در روزهای خاصی از سال اینجا برگزار می‌شود اما درآمد بلیت ‌فروشی و بودجه‌ای که برای آن در نظر گرفته شده کفاف هزینه‌ها را نمی‌دهد.

وی با اشاره به این که تالارهای این ساختمان از غنی‌ترین تالارهای هنری هستند، یادآوری کرد: این تالارها زیبا هستند اما اگر سالم بمانند. ضمن این که نمای بیرون ساختمان نیاز به هزینه دارد چرا که از بیرون اصلا معلوم نیست اینجا آثار باستانی است و کارهایی که باید برای نگهداری یک ساختمان قدیمی و با ارزش انجام شود و آن را از یکسری دخل و تصرف‌ها در نمای ساختمان حفاظت کنند اصلا انجام نمی‌گیرد.

در ادامه بازدید از این ساختمان، وی ما را به یکی از چند زیرزمینی برد که قبلا کارکرد داشته و به عنوان حوضخانه استفاده می‌شده و به دلیل خنکی‌اش در تابستان‌ها مورد استفاده قرار می گرفته اما الان طوری مخروبه شده که طاق‌های آن تغییر شکل داده و در حال ریزش است.

بعد از آن نوبت دیدن آب‌انبار و حمام این میراث ملی بود که اگرچه قبلا بسیار به کار می‌آمده و روزگاری رفت و آمدی در آنجا بوده، اما دیگر کسی نیست که برایشان دل بسوزاند و به دلیل کمبود بودجه برای بازسازی در حال تخریبند و حدود چهار سال است تعمیر در آنها نیمه‌ کاره رها شده است.

امینی با توضیح دادن این که کارشناس‌ها تنها برای درست شدن زیرزمین 100 میلیون تومان هزینه برآورد کرده‌اند، گفت: با بودجه‌ای که در اختیار این ساختمان قرار می‌گیرد چطور می‌توانیم این مبلغ را پرداخت کنیم؟

وی البته به کمک‌هایی که شهرداری به این بنا انجام داده هم اشاره کرد و گفت: این بودجه‌ها باید از منبع اصلی‌اش یعنی اوقاف و سازمان میراث فرهنگی تامین شود؛ اتفاقی که امیدواریم با مدیریت‌های جدید و دلسوزی‌های بیشتر برای بناهای تاریخی کشور، محقق شود.