در پی اختصاص نیافتن بودجه به عملیات پاکسازی غار پَرو:

رییس هیات مدیره انجمن غار شناسی ایران: ما به دنبال کمک مالی نیستیم بگذارید کارمان را بکنیم

جواد نظام دوست: به ما می‌گویند هنوز که کاری نشده چرا اعتراض می‌کنید، ما به دنبال پول و کمک های مالی نیستیم، بگذارید کارمان را بکنیم.

کد خبر: ۱۱۵۹۰۵۹

تاریخ: ۰۳ مهر ۱۳۹۲ - ۱۴:۵۲

به گزارش گروه سبک زندگی خبرگزاری دانا(دانا خبر)، دو سه روزی است که در اخبار از غارنوردانی صحبت می شوند که قصد دارند غار «پَرو» در کرمانشاه را با هزینه شخصی از وجود زباله پاک کنند.

درون این غار هیچ نور و منفذی برای تجزیه و تحلیل زباله وجود ندارد، بسیاری از زباله ها، 2500 سال طول می کشد تا در شرایط طبیعی تجزیه شوند اما وقتی این زباله درون غار باشد به دلیل نبود نور و هوا، هیچ وقت تجزیه نخواهند شد بنابراین می تواند روی محیط داخل غار و بدنه آن نیز تاثیر مخرب داشته باشد.

این غار در دوازده کیلومتری شمال‌شرق شهر کرمانشاه در میان کوه طاق بستان و کوه بیستون قرار دارد و تا۴۰ سال پیش بزرگترین غار عمودی دنیا بوده‌ و به همین علت لقب اورست غارهای جهان را به آن دادند این غار به عنوان دومین اثر طبیعی ملی کرمانشاه توسط سازمان حفاظت محیط زیست ایران به ثبت رسید.

یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد غار پراو وجود دهانه آن در ارتفاع سه‌هزار متری از سطح دریا است که این بالاترین سطح در بین تمام غارهای دنیاست.

پیمایش در غار پَرو به حدی مشکل و خطرناک است که تاکنون ۵ نفر از غارنوردان ایرانی در این غار جان خود را از دست داده‌اند. سعید امینی از اعضای تیم اعزامی باشگاه آزادگان مشهد یک از این افراد بود. امیر احمدی و ویکتوریا کیانی‌راد نیز از اعضای تیم اعزامی باشگاه کوهنوردی دماوند بودند که اجساد آنها را نتوانستند از غار بیرون بیاورند و در جان‌پناه چاه شماره هجدهم در حفره‌ای گذاشته و درب آن را مسدود کردند.

غار پَرو یکی از وحشی ترین و خطرناک ترین غارهای جهان است. در این میان تنها سازمان هلال احمر طناب در اختیار این گروه قرار داده است و سازمانهای محیط زیست، میراث فرهنگی و منابع طبیعی حمایتی از اقدام آنها نکرده اند.

برای جستجوی علت این نپرداختن بودجه با ایمان هادی مدیر کارگروه غارشناسی ایران در سازمان محیط زیست گفت و گو پرداختیم، وی در واکنش به تخصیص ندادن بودجه توسط این سازمان به غارنوردان کشور که قصد پاکسازی غار «پَرو» دارند می گوید: کارگروه غارشناسی ایران دیروز و امروز برای برگزاری این برنامه جلسه تشکیل می دهد، وهنوز نتیجه ای اعلام نشده است که شخصی اظهار کند بودجه اختصاص نیافته است.

ایمان هادی با اعلام این نکته که تنها گروهی که مدیریت غارها را به عهده دارد، کارگروه غارشناسی ایران با مدیریت سازمان محیط زیست است می گوید: قرار است سمن ها برای پاکسازی غارها در این برنامه به ما کمک کنند و مکاتباتی هم در این زمینه با سمن ها انجام داده ایم، و از هیچ نوع پشتیبانی و حمایتی دریغ نمی کنیم.

سمن ها بازوی عملیاتی این پاکسازی هستند

وی با بیان اینکه غارنوردی حوزه ای کاملا تخصصی است و سمن ها برای ورود به غارها و چاهها بازوی عملیاتی سازمان محیط زیست محسوب می شوند ادامه می دهد: این پاکسازی به پیشنهاد خود اعضای انجمن انجام خواهد شد ولی ما حداقل تا دهانه ورودی غار امکان حمایت داریم و تجهیزات کوهنوردی را نمی تواند در اختیار گروه قرار دهد.

مدیر کارگروه غارشناسی ایران امهای این زباله ها را پس از خارج کردن از کار بخش مهمی از این پاکسازی دانست که با کمک سازمان محیط زیست انجام خواهد شد، به گفته وی از سال 1350 که این غار شناسایی و کشف شده است به دلیل صعب العبور بودن، افراد علاوه بر اینکه امکان خارج کردن زباله های خود را نداشته اند، گاهی مجبور شده اند لوازم شخصی خود را نیز رها کنند تا جان سالم به در برند.

وی پیش بینی می‌کند حدود یک تن زباله در غار وجود داشته باشد.

برای مصاحبه تهدید شدم

اما جواد نظام دوست رییس هیات مدیره انجمن غار و غار شناسی ایران به خبرگزاری دانا می گوید: بعد از اینکه مصاحبه هایی را در این زمینه کردم، سازمان‌هایی که از آنها نام بردیم ما را مورد محاکمه و تهدید قرار دادند.

وی در ادامه اظهار می کند: به ما می‌گویند هنوز که کاری نشده چرا اعتراض می‌کنید، ما به دنبال پول و کمک های مالی نیستیم، بگذارید کارمان را بکنیم.

انجمن غارنوردی ایران ثروتمند ترین سازمان مردم نهاد حال حاضر ایران است

جواد نظام دوست می گوید: جز اینکه هلال احمر لوازم فنی را به صورت امانی و مواد غذایی را تامین کرده است هیچ سازمان و ارگانی هزینه ای نکرده و تنها وعده داده شده است اما انجمن ما با وجود کارشناسانی مثل دکتر رییسی (زمین شناس مشهور ایران) دکتر زارعی و دکتر عسگری هیچگونه نیاز مالی را ندارد و ثروتمندترین سمن های ایران محسوب می شود.

وی ادامه می‌دهد: درست است ما ثروتمند ترین انجمن ایرانی هستیم ولی چرا باید هزینه هایی را برای ثبت آثار ملی که به نام سازمان میراث فرهنگی و سازمان محیط زیست تمام می شود را ما هزینه کنیم، علاوه بر این کمبود امکانات در این برنامه به حدی است که تیم اعزامی برای تامین آب آشامیدنی در ارتفاع 3 هزار و دویست متری باید یا برف را آب کنند و یا از آب کوهستان استفاده کند

وی در پایان حضور دوباره معصومه ابتکار را در سازمان محیط زیست مغتنم می شمارد و می گوید امیدوارم با وجود نبود حمایت ها و کمبود برای هیچکس مشکلی پیش نیاید.