شاخص خانه دار شدن در کشورهای پیشرفته 8 سال اما در ایران 100 سال است

در کشورهای توسعه یافته و یا در حال توسعه جوانان 30 تا 35 درصد حقوق ماهانه خود را صرف هزینه مسکن می کنند، اما در تهران زوج ها بیش از 100 درصد حقوق دریافتی خود را باید برای اجاره بها و یا پول پیش پرداخت کنند.

کد خبر: ۱۱۵۹۱۱۹

تاریخ: ۰۵ مهر ۱۳۹۲ - ۱۱:۳۰

به گزارش گروه سبک زندگی داناخبر و به نقل از مهر، کارشناس امور جوانان با بیان اینکه زوج ها برای خانه دار شدن در کلانشهری همچون تهران نیازمند 100 سال زمان هستند، ادامه داد: شاخص خانه دار شدن جوانان تازه ازدواج کرده در کشورهای پیشرفته 8 سال است اما در ایران به ویژه در کلانشهرها با فرض اشتغال زوج و ثابت ماندن قیمت خانه ها، یک زوج باید 100 سال انتظار بکشد تا صاحب خانه شود.

غلامرضا علیزاده تصریح کرد: در کشورهای توسعه یافته و یا در حال توسعه جوانان 30 تا 35 درصد حقوق ماهانه خود را صرف هزینه مسکن می کنند، اما در تهران زوج ها بیش از 100 درصد حقوق دریافتی خود را باید برای اجاره بها و یا پول پیش پرداخت کنند.

تسهیلات ازدواج باید با واقعیات جامعه انطباق داشته باشد
او درباره پرداخت وام ازدواج در قالب تسهیلات ازدواج گفت: تسهیلات ازدواج در سالهای اخیر هیچ کدام پیگیری نشده است. رقم های پرداختی وام برای تامین مسکن نیز تا مرحله خرید خانه فاصله بسیار دارد و این نوع پرداخت ها و تسهیلات به جوانان چیزی جز بدهکار کردن جوانان به دولت در پی نخواهد داشت.

به گفته این کارشناس، تسهیلات و مصوبات برای جوانان که از سوی دولت تصویب می شود باید با واقعیات و شرایط کشور تطبیق داشته باشد در غیر این صورت اینگونه اقدامات بیشتر در حد شعار باقی می ماند.

تامین مسکن استیجاری برای جوانان
وی پیشنهاد داد: دولت تدبیر و امید درحوزه مسکن باید اقداماتی انجام دهد که هم خانه های خالی موجود درپایتخت ساماندهی شود و هم مسکن را از حوزه سرمایه گذاری به یک کالای مصرفی تبدیل کند. دولت می تواند در حوزه مسکن با ساخت واحدهای کوچک قدرت خرید جوانان را بالا ببرد تا آنها انگیزه برای تشکیل خانواده داشته باشند و یا آنکه با ساخت انبوهی خانه های استیجاری به جوانان فرصت سکونت 5 تا 10 ساله را در این خانه ها دهد.

علیزاده ادامه داد: همچنین دولت یازهم باید موجب تقویت بخش تعاون و گرایش های 11 گانه آن در حوزه های صنعت، معدن، کشاورزی، صنایع دستی و ... شود. چرا که بررسی های انجام شده نشان می دهد که تامین اشتغال به شکل تعاونی یک سوم بخش های دیگر هزینه بر است.