تقدیر مرد غدیر

علی (ع) بزرگ مردی است که حتی نادیده انگاشتن غدیر هم از مقام والای او نمی کاهد و همچنان این شخصیت بی بدیل بر فراز قله آفرینش می درخشد.

کد خبر: ۱۱۶۰۵۴۲

تاریخ: ۰۱ آبان ۱۳۹۲ - ۱۳:۱۱

گروه راهبرد- خبرگزاری دانا: آنچه در آینه تاریخ کماکان درخشش مثال زدنی دارد، غدیر است. روزی که ندای آسمانی برای پیامبر ارمغان آورد که «الیوم اکملت لکم دینکم». ولایت متمم دین بود و هیچ گزینه ای مناسبتر از ابرمرد تاریخ برای ولایت نبود. علی (ع)، این کاخ رفیع انسانیت در روز غدیر مامور شد که راه مبارزه با نادانی و سطحی نگری را ادامه دهد. راهی که جرقه ابتدایی آن در غار حرا زده شده بود.

اما دست بر قضا همان جهالت به یک مسخ تاریخی بزرگی دست زد و تقدیر سکوتی 25 ساله را برای مرد غدیر رقم زد. این مسخ مقطعی تاریخ و نادیده انگاشتن آن از سوی مردان آن ایام عرب، بخش اعظم تاریخ را به بیراهه برد، تا جایی که می توان گفت اکثر فجایعی که بعد از غدیر در تاریخ اسلام رخ داده است، متاثر از همان مسخ تاریخی بود. از فاجعه غم بار عاشورا تا ظهور وهابیت، سلفی گری و افراط گراها را به نوعی می توان با نادیده گرفتن غدیر مرتبط دانست.

به نظر می رسد امیر مومنان نه تنها بعد از 25 سال سکوت و خانه نشینی به آنچه حق خود بود، نرسید، بلکه با گذشت قرن ها از اتفاق غدیر همچنان غریب است و در جای جای تاریخ همیشه انکارکنندگانی از جنس جهل سر برآوردند و حتی صراحت دستور خداوندی را قوبل نکردند. آنجا که خداوند فرمود: يا ايها الذين آمنوا اطيعواالله واطيعوا الرسولو اولي الامر منكم. آیا غدیر دستور پیامبر نبود که عده ای از تمکین به آن سرباز زدند؟

اميرالمومنين (ع) هفت روز پس از وفات پيامبر اسلام (ص)، در مدينه خطبه ای بسيار بلند ايراد فرمودند كه به خطبه وسيله معروف شد و در آن واقعه غدير خم و نزول آيه اكمال دين در همان روز را تصریح کردند و گفتند:

«صريح ترين كلام رسول خدا (ص) در معرفی من به جانشينی خود هنگامی بود كه آن حضرت شنيدند عده ای در مجالس و محافل خود زمزمه می كنند كه ما جانشينان آن حضرت هستيم و بعد از ايشان زمامداری امت را بر عهده خواهيم گرفت. پيامبر (ص) با شنيدن آن زمزمه ها و سخنان، به سفر حج ـ كه آخرين حج ايشان بود ـ تشريف بردند و بعد از پايان مراسم حج در هنگام بازگشت به غدير خم آمدند و آنجا دستور دادند تا شبه منبری برايش آماده كردند، بر بالای منبر رفتند و بازوی مرا گرفته و بلند كردند ـ بدانسان كه زير بغلشان نمودار شد ـ و باصدای بلند و رسا در ميان انبوه جمعيت فرمودند:

«هر كه را من سرور و مولی هستم علی سرور و مولای اوست، خدايا دوست بدار هر كه دوستش دارد و دشمن بدار هر كه دشمنش دارد. »

با اين كلام صريح رسول خدا (ص) پذيرش ولايت من، عين ولايت الهی شد و دشمنی با من دشمنی با خدا محسوب شد. و در همان روز غديربود كه خداوند اين آيه را نازل فرمود: (امروز دين شما را كامل كردم، و نعمت خود را بر شما تمام نمودم، و اسلام را بعنوان دين شما پذيرفتم. )

و بدين ترتيب با ولايت من دين خدا كامل گشت و رضای خداوند حاصل شد.»

به هر روی علی (ع) بزرگ مردی است که حتی نادیده انگاشتن غدیر هم از مقام والای او نمی کاهد و همچنان این شخصیت بی بدیل بر فراز قله آفرینش می درخشد.

عدیر سعید غدیر بر همگان و مخاطبان خبرگزاری دانا مبارک باد.