باران اسیدی و کاهش ازن، عوامل انقراض 250 میلیون سال پیش زمین بودند

نتایج جدیدترین بررسی ها نشان می دهد که باران اسیدی و کاهش ازن عامل انقراض 90 درصد از گونه های دریایی و 70 درصد از گونه های ساکن خشکی در حدود 250 میلیون سال پیش بوده است.

کد خبر: ۱۱۶۲۷۲۱

تاریخ: ۰۵ آذر ۱۳۹۲ - ۱۰:۰۴

به گزارش گروه دانش خبرگزاری دانا (دانا خبر) و به نقل از مهر، در پایان دوره پرمین انقراض انبوه و وسیعی روی داده که به دلیل شدت آن فاجعه آمیز ترین رویداد مرگبار در تاریخ زمین قلمداد می شود.

برخی پژوهشگران می گویند این انقراض ناشی از فوران های آتشفشانی همزمان در سیبری بوده است. نتایج جدید پژوهش های موسسه کارنگی نشان می دهد تاثیرات اتمسفری این فوران ها می توانسته نابود کننده باشد.

این انقراض انبوه شامل از بین رفتن ناگهانی بیش از 90 درصد از گونه های دریایی و 70 درصد از گونه های ساکن بر روی خشکی شده و زمینه را برای افزایش تعداد دایناسورها فراهم آورده است.

بررسی فسیل ها نشان می دهد تنوع زیست محیطی زمین تا چندین میلیون سال پس از تکانه اصلی این انقراض کاملا ترمیم نشده است.

یکی از دلایل احتمالی اصلی برای این رویداد، گاز آزاد شده از یک رشته بزرگ از کوه های آتشفشانی در روسیه موسوم به تله سیبری است.

محققان به سرپرستی بنیامین بلک از دانشگاه فناوری ماساچوست (MIT) از شیوه های مدلسازی سه بعدی پیشرفته استفاده کرده و توانستند تاثیر گاز آزاد شده از تله های سیبری را بر روی اتمسفر پایان دوره پرمین پیش بینی کنند.

نتایج آنها نشان می دهد انتشار گاز دی اکسید کربن و اکسید سولفور از آتشفشان ها، هر دو، موجب بارش باران های بسیار اسیدی شده و به طور بالقوه ای مواد مغذی خاک را از بین برده و به گیاهان و دیگر ارگانیسم های آسیب پذیر زمین صدمه زده است.

از سوی دیگر آزاد شدن ترکیبات هالوژن دار مانند کلرید متیل نیز می تواند به از بین رفتن ازن جهانی منتج شده باشد.

فعالیت آتشفشانی احتمالا دوره ای بوده و پالس هایی از باران اسیدی و کاهش ازون را به همراه داشته است.

این گروه از محققان نتیجه گرفته اند که نوسانات شدید  pH  و پرتوهای فرابنفش ترکیب شده با افزایش دمای کلی ناشی از انتشار گازهای گلخانه ای، می تواند در انقراض انبوه پایان دوره پرمین بر روی زمین نقش داشته باشد.

نتایج این تحقیقات درنشریه ژئولوژی منتشر شده است.