دو نظر متفاوت در مورد ازدواج پسر کوچک‌تر با دختر بزرگ‌تر / ابهری: 90 درصدشان طلاق می‌گیرند / نوحی: سن، ملاک دوام زناشویی نیست

آیا ازدواج پسر کوچک‌تر با دختر بزرگ‌تر کار صحیحی است؟ یک روان‌شناس و یک آسیب‌شناس نظر متفاوتی به این نوع پیوند زناشویی دارند.

کد خبر: ۱۱۶۲۹۵۴

تاریخ: ۰۹ آذر ۱۳۹۲ - ۱۱:۴۰

به گزارش گروه سبک زندگی خبرگزاری دانا (داناخبر)، در حالی که گفته می‌شود در سال‌های اخیر سبک ازدواج ایرانیان به سمت ازدواج پسر کوچک‌تر با دختر بزرگ‌تر سیر داشته، خبرگزاری ایسنا در دو مصاحبه، یک نظر موافق و یک نظر مخالف در مورد این سبک ازدواج را منتشر کرده است.

ابهری: 90 درصدشان طلاق می‌گیرند

دکتر مجید ابهری، آسیب شناس، دو روز پیش به ایسنا گفته بود: از دیدگاه رفتارشناسی، 90 درصد از ازدواج‌هایی که دختر بیش از 4 سال از پسر بزرگ‌تر است، در پنج سال اول زندگی مشترک منجر به اختلافات و تنش‌های رفتاری می‌شود و همسران از هم جدا می‌شوند.

ابهری گفته بود: اگر مردان 10 تا 15 سال از همسر خود بزرگ‌تر باشند، مشکلی ایجاد نمی‌شود و اختلاف سنی دو تا چهار سال زمانی که زن بزرگ‌تر است نیز موجب بروز مشکل نمی‌شود؛ اما اگر فاصله سنی زن و شوهر بیش از این باشد، به علت آنکه زنان زایمان می‌کنند و دچار مشکلات جسمی می‌شوند، امکان به وجود آمدن اختلافات زناشویی بیشتر را فراهم می‌کند.

این استاد دانشگاه در ادامه افزوده بود: بر اساس نتایج پژوهش بنیاد صیانت از خانواده که سال گذشته انجام شد، 650 زوج با چهار سال اختلاف سن زندگی با دوامی داشتند ولی ازدواج 740 زوج که زن بیش از 4 سال از شوهر بزرگ‌تر بوده به طلاق انجامیده است.

وی با بیان اینکه در حال حاضر به دو علت دختران پیشنهاد ازدواج با پسران جوان‌تر را می‌پذیرند، اظهار کرده بود: یکی از این دلایل، توانمندی اقتصادی دختران است که در برخی از موارد دختر شاغل اما پسر بیکار است.

این رفتارشناس، ترس و وحشت دختران به علت عبور از سن عرفی ازدواج را یکی دیگر از دلایل ازدواج آنان با پسران کوچک‌تر از خود دانست و افزوده بود: ممکن است دختر در سنین پایین‌تر به خواستگارهای مناسب خود جواب منفی داده باشد و پس از گذشت چند سال، سن ازدواج او افزایش یافته باشد و همین امر موجب می‌شود که به درخواست ازدواج پسران کوچک‌تر از خود جواب مثبت دهند.

ابهری در پایان درباره مشکلات رفتاری به وجود آمده بین زوجینی که اختلاف سنی مناسب ندارند، گفته بود: معمولا در صورت بزرگ‌تر بودن دختر، او حرف پسر را در زندگی مشترک نمی‌پذیرد؛ چرا که دختران زودتر از پسران به بلوغ می‌رسند.
نوحی: سن، ملاک دوام زناشویی نیست

این در حالی است که دکتر شهناز نوحی، روانشناس، تغییر باور مردم درباره فرهنگ ازدواج را یکی از دلایل تمایل برخی از پسران برای ازدواج با دختران بزرگ‌تر از خود دانست و گفت: پیش از این مردان مقید بودند که زنشان چند سال از آنان کوچک‌تر باشد، اما در حال حاضر جوانان به این نتیجه رسیده‌اند که سن، عامل دوام رابطه زناشویی نیست.

وی با تاکید بر اینکه مشابهت‌های روان‌شناختی و فکری بر پایداری رابطه زوجین موثر است و موجب دستیابی به آرامش می‌شود، افزود: برخورداری دختر از شغل باثبات یکی از دلایل گرایش پسر کوچک‌تر برای ازدواج با اوست. در حال حاضر متاسفانه برخی مردان، زن را به عنوان پایگاه اقتصادی می‌بینند؛ نه خودشان را.

این روانشناس در ادامه اظهار کرد: پختگی دختران بزرگ‌تر یکی دیگر از دلایل تمایل پسران برای ازدواج با آنان است، چرا که اگر دختر چهار پنج سال بزرگ‌تر باشد، بالغ‌تر و به هیجانات خود مسلط‌تر است و بهتر می‌تواند چالش‌ها را مدیریت کند. همین امر افزایش اعتماد پسر به او را در پی دارد.

وی درباره فاصله مطلوب سنی بین دختران و پسران، اظهار کرد: تحقیقات ثابت کرده است که سن به تنهایی نمی‌تواند موجب ثبات یک ازدواج شود، چرا که یک رابطه با دخالت یک عامل به هم نمی‌خورد و با یک عامل پایدار باقی نمی‌ماند؛ بلکه همیشه چند عامل بر شکست یک رابطه تاثیر دارد.

وی درباره اختلاف سنی زیاد بین دختران و پسران هنگام ازدواج، گفت: در این شرایط بحث خلاها مطرح می‌شود. برخی پسرها به دنبال حمایت مادرانه هستند. به همین علت به ازدواج با دخترانی تمایل دارند که بسیار بزرگ‌تر از خود هستند. در این شرایط به پسرها درباره وضعیت فیزیولوژی و روان‌شناختی دختر آگاهی کافی را می‌دهیم و به او این نکته را متذکر می‌شویم که یک دختر 37 ساله پس از چند سال قدرت باروری خود را از دست می‌دهد. این در حالی است که پسر تازه به دوران شکوفایی خود می‌رسد.

این روانشناس درباره دیدگاه عرف درباره ازدواج پسران با دختران بزرگ‌تر است، اظهار کرد: عرف با تغییرات در فرهنگ ایجاد می‌شود. هر تغییر فرهنگی دست‌کم 10 سال زمان می‌برد. به علت وابستگی بسیار زیاد فرزندان به خانواده در ایران، ممکن است این مدت زمان بیشتر شود؛ اما با اطلاع‌رسانی و آموزش به خانواده‌ها می‌توان بر باورهای آن‌ها تاثیر گذاشت.

نوحی در پایان تاکید کرد: اگر دختران و پسران تا حدود پنج سال بزرگ‌تر یا کوچک‌تر باشند به ویژه اگر در محدوده‌های سنی 35-30 سال باشند، به علت مشابهت‌های فکری و تجربی، می‌توانند رابطه زناشویی خوبی با یکدیگر برقرار کنند. چون دغدغه‌های آن‌ها شبیه به هم است. بنابراین می‌توان دوام این رابطه را تا حدی پیش‌بینی کرد.