برای اولین بار در کشور؛

هوشمندسازی ناوگان اتوبوسرانی از طریق بلوتوث امکان پذیر شد

یک مخترع مشهدی برای تولید ثروت به روش تبلیغات و کاهش مشکلات و نارضایتی های مردم از ناوگان حمل و نقل شهری، موفق به طراحی سیستمی برای هوشمند سازی ناوگان اتوبوسرای کشور شد.

کد خبر: ۱۱۶۳۱۹۶

تاریخ: ۱۶ آذر ۱۳۹۲ - ۱۳:۱۹

هادی طوفانیان، مخترع این سیستم در گفت و گو با خبرنگار گروه دانش خبرگزاری دانا (دانا خبر) با اشاره به اینکه پیاده‌سازی این سیستم با نصب یک پکیج هوشمند و دیجیتالی در داخل اتوبوس، یک تابلوی هوشمند در کنار هر ایستگاه و راه‌اندازی مرکز کنترل هوشمند امکان‌پذیراست، گفت: در این طرح تمام سیستم های اتوبوس از اعلام نام ایستگاه تا سیستم کارت خوان، برنامه حرکت راننده و زمان توقف اتوبوس و... به صورت هوشمند با کابردهای مختلف طراحی شده است مثلا با این نوع سیستم مسافران می توانند با ارسال یک پیام کوتاه به سازمان اتوبوسرانی از زمان رسیدن دقیق اتوبوس اطلاع یابند. در هر ایستگاه هم مانیتوری نصب شده است که زمان رسیدن اتوبوس به خطوط را نشان می‌دهد.

وی یکی دیگراز کاربردهای این سیستم را ثبت تخلفات رانندگان اتوبوس برشمرد و افزود: در حال حاضر بیشترین شکایات مردم از سازمان‌های اتوبوس‌رانی، نگه نداشتن رانندگان در ایستگاه‌های تعیین شده است. این سیستم به گونه ای طراحی شده است که تخلفات رانندگان حین رانندگی نیز ثبت می شود.

وی تصریح کرد: همچنین یکی دیگر از مزایای این سیستم این است که می توان به تردد اتوبوس ها در ایستگاه ها بر اساس تخمین حجم مسافران نظم داد.

این مخترع، تولید ثروت به روش تبلیغات را اصلی ترین هدف طراحی این سیستم عنوان کرد و در این خصوص گفت: در این سیستم، یک مانیتور هوشمند تبلیغات تعبیه شده است که هر روز فیلم‌های کوتاه، موسیقی، اخبار و پیام های فرهنگی از طریق امواج بلوتوث به مانیتورهای اتوبوس‌ها پخش می‌شود.

طوفانیان اظهار داشت: یکی از ویژگی های این اتوبوس ها پخش تبلیغات زنده و همزمان است به عنوان مثال زمانی که اتوبوس به محدوده طلا فروشی نزدیک می شود، پخش فیلم متوقف و تبلیغات این مرکز خرید انجام می شود. این امر ضمن تبلیغات واحدهای تجاری باعث می شود تا تبلیغ در حافظه بلند مدت مسافران ذخیره شود و برای خرید از این مرکز تجاری دیدن کنند.

وی یادآور شد: اجرای این طرح برای من 4 میلیارد و 200 میلیون تومان خرج داشت به همین دلیل به بنیاد ملی نخبگان رجوع کردم. این طرح مورد حمایت بنیاد نخبگان قرار گرفت اما به دلیل محدودیت مالی فقط 3 میلیون تومان به من سرمایه  اختصاص داده شد. بودجه ای که به درد من نخورد و من مجبور شدم با تجربه پایین سرمایه گذار شخصی درستی را انتخاب نکنم و ضرر زیادی بابت این قضیه دادم؛ ما پژوهشگرها بیشتر دنبال کار علمی و پژوهشی هستیم و آشنایی زیادی با بازار نداریم به همین دلیل سرمان کلاه می گذارند همین امر باعث شد تا من مجبور شوم  دانش فنی این اختراع را به ارزش 1.5 میلیارد تومان به یک شرکت خصوصی حوزه حمل و نقل واگذار کنم.