2014 سال تکاپوی سیاسی آقای رییس جمهور

5 روزی که زندگی سیاسی اوباما را تغییر می دهند

خبر خوب برای اوباما، اعضای کنگره و دیگر سیاستمداران پایتخت این است که وقتی به سال پیش رو می نگرند می بینند که احتمالا نمی تواند به بدی سال 2013 باشد

کد خبر: ۱۱۶۵۲۰۶

تاریخ: ۰۹ دی ۱۳۹۲ - ۱۴:۴۰

گروه راهبرد خبرگزاری دانا به نقل از دیپلماسی ایرانی: خبر خوب برای اوباما، اعضای کنگره و دیگر سیاستمداران پایتخت این است که وقتی به سال پیش رو می نگرند می بینند که احتمالا نمی تواند به بدی امسال باشد.

آیا این تعبیر درست است؟

سالی که به روزهای پایانی اش نزدیک هستیم با اجرای فاجعه امیز قانون مراقبت مقرون به صرفه (قانون بیمه ای دولت اوباما)، تعطیلی 16 روزه دولت فدرال و افشای اطلاعات جاسوسی توسط ادوارد اسنودن مامور سازمان امنیت ملی که باعث عذرخواهی رییس جمهو از دوستان و متحدان خارجی شد همراه بود. پیشنهادات برای بازبینی های اساسی نظام مهاجرت و سختگیری در قانون حمل سلاح با وجود اینکه مورد حمایت اکثر مردم آمریکا بود ره به جایی نبرد.

در دوازده ماه آینده تعداد انگشت شماری لحظات حساس وجود دارند که به شکل دهی مابقی دوران ماموریت اوباما در کاخ سفید کمک خواهند کرد، آشفته ترین مناطق جهان را آرام یا آشفته تر خواهند کرد و دورنمای سیاسی انتخابات میان دوره ای 2014 و انتخابات ریاست جمهوری سال 2016 را ترسیم خواهند کرد. تلاش ها برای پابرجا ماندن قانون مراقبت مقرون به صرفه، دستیابی به توافق دائمی بر سر برنامه هسته ای ایران و طراحی پایان طولانی ترین جنگ آمریکا زیر سوال هستند.

پاول بگالا استراتژیست دمکرات معتقد است: «در سال آینده اتفاقات زیادی پیش رو است.»

برای اطمینان، فجایای طبیعی، بحران های خارجی و پیچ و تاب های اقتصادی در هر لحظه ای می توانند اتفاق بیافتند و پنجره ای رو به شکست یا موفقیت را ایجاد کنند. اما لحظات برای رییس جمهور به شماره می افتد تا اولویت های نهایی را به اجرا بگذارد، دستاوردهای پایدار را تجکیم بخشد و مشکلات را قبل از 2016 حل کند. اما هنوز زمان برای انجام کارهای بزرگ وجود دارد.

اوباما قبل از سفر به هاوایی برای تعطیلات سال نو در کنفرانس مطبوعاتی گفت: «خط آخر این است که سال 2014 باید سالی پر از فعالیت باشد.»در زیر 5 تاریخی که می تواند سرنوشت سیاسی باراک اوباما را تعیین کند،مرور می کنیم:

28 ژانویه: نمایش قدرت باراک اوباما

یک سخنرانی بزرگ بود که باراک اوباما را به عنوان چهره ای ملی معرفی کرد. بلاغت وی کمک کرد که زمانی که کمپین انتخاباتی اش در معرض شکست در رقابت بود از آن وضع نجات یابد.

اکنون سخنرانی سالیانه اوباما که ماه بعد برگزار می شود به فرصتی برای وی تبدیل خواهد شد که یک بار دیگر از قدرت سخنوری خود برای اقناع ملت استفاده کند. رییس جمهور می تواند در سخنرانی خود برنامه های دولتش را ترسیم کند. آیا وی بار دیگر بر بازبینی قانون مهاجرت پافشاری می کند؟ آیا تلاش برای ساده سازی کد مالیاتی را احیا می کند؟ آیا درباره روند رو به رشد نابرابری اقتصادی توجیهی خواهد آورد؟

اوباما در اولین سخنرانی خود در نشست مشترک کنگره در سال 2009 بر تلاش برای مهار بحران اقتصادی ملی تمرکز کرد بود. وی گفت: «وضعیت اقتصاد ما یک نگرانی است که ورای بقیه نگرانی ها قرار دارد.» وی همینطور در سخنرانی های پس از آن درباره لایحه آموزش، پایان جنگ در عراق و درخواست رای گیری برای قانون کنترل سلاح صحبت کرد.

جفری کوهن، استاد علوم سیاسی دانشگاه فوردهام می گوید: «بدون شک سخنرانی سالیانه مهم است؛ این سخنرانی بیشترین میزان توجه را از سوی رسانه ها و مردم به خود جلب می کند.» اولویت هایی که اوباما در سخنرانی سالیانه سال گذشته خود عنوان کرد را در نظر بگیرید. وی گفت امسال «بهترین فرصت ما برای اصلاحات مالیاتی جامع دو حزب خواهد بود.» اما این اتفاق رخ نداد. وی می خواست «بالاترین کیفیت مدارس پیش دبستانی برای تک تک کودکان آمریکایی در دسترس باشد» اما اتفاقی نیفتاد. وی گفت «زمان آن رسیده که اصلاحات جامعی برای مهاجرت انجام شود.» ولی نشد. وی پیشنهاد افزایش حداقل دستمزد را داد و گفت «ما باید بتوانیم این کار را به ثمر برسانیم.» اما ظاهرا نشد.

31 مارس: اوباماکر در ریکاوری

برخی از فرجه های زمانی در قانون مراقبت مقرون به صرفه به شکل قابل ملاحظه ای انعطاف پذیر بوده است. جدول زمانی مشاغل کوچک برای اینکه به کارمندان خود برنامه انتخابی برای بازارهای تازه بدهند یک سال به تعویق افتاد. همینطور الزام مشاغل بزرگتر برای پیشنهاد پوشش سلامت. فرصت اشخاص نیز برای ثبت نام و پرداخت جهت آغاز پوشش درمانی اول ژانویه بود که آن هم کمی عقب افتاد.

اما 31 مارس کماکان یک تاریخ کلیده باقی مانده است، ضرب الاجل برای مردم آمریکا تا در برنامه پوشش درمانی ثبت نام کنند یا با جریمه روبرو شوند. مطابق این قانون آنها در صورتی که از طریق کارفرما یا برنامه دولتی بیمه نشده باشند باید در این برنامه ثبت نام کنند یا جریمه پرداخت کنند.

1 جولای: آیا ایران توافقی را می پذیرد؟

نگرانی درباره نظامی که مشغول توسعه برنامه هسته ای خود است تبدیل به جدی ترین چالش سیاست خارجی پیش روی اوباما و پیشینیان او شده است و این موضوع زمانی که بدانیم بیش از سی سال است روابط دوجانبه با هم نداشته اند پیچیده تر می شود.

با این وجود درست پیش از عید شکرگزاری ایران و غرب اعلام کردند که اولین قدم برای دستیابی به توافقی تاریخی را پیمودند. تهران پذیرفت بخشی از برنامه هسته ای خود را برای شش ماه متوقف کند و در عوض برخی از تحریم های اقتصادی بین المللی لغو شوند. قرار است که در پایان این شش ماه دو طرف به توافقی وسیع تر و درازمدت تر دست یابند.

انتظار می رود که این جدول زمانی شش ماهه پس از مذاکرات کارشناسی که اکنون در ژنو در حال برگزاری است به اجرا گذاشته شود. این توافقنامه می تواند برای ادامه مذاکرات به مدت شش ماه دیگر نیز تمدید شود که در واقع ضرب الاجل را به پایان سال 2014 موکول خواهد کرد.

اوباما در تلاش است تا آتش کنگره را خاموش کند. وی تهدید کرده در صورتی که وضع تحریم جدید ایران آن را وتو خواهد کرد. وی همچنین مجبور شده است که نگرانی رهبران رژیم اسرائیل و عربستان سعودی را نیز برطرف کند که معتقدند تهران تنها به دنبال خرید زمان است بدون اینکه واقعا توانایی هسته ای خود را تضعیف کند.ری تکیه، مشاور ارشد سابق وزارت خارجه در موضوع ایران معتقد است اگر این توافقنامه عملیاتی شود یک موفقیت همیشگی برای رییس جمهور خواهد بود.

4 نوامبر:کنترل کنگره

برای روسای جمهوری که دور دوم ریاست را می گذرانند انتخابات میان دوره ای ، اتفاقی سخت و نفسگیر دارد.در سال 2006، در ششمین سال ریاست جمهوری جرج بوش جمهوری خواهان کنترل سنا و مجلس نمایندگان را از دست داد. در سال 1986 و در ششمین سال ریاست جممهوری ریگان نیز جمهوری خواهان کنترل سنا را از دست دادند. هیچ رییس جمهور در زمان مدرن ندیده است که حزب متبوعش کنترل سنا و مجلس نمایندگان را در ششمین سال ریاست جمهوری وی در اختیار بگیرد.

از پاییز گذشته که جمهوری خواهان به عنوان مقصر تعطیلی دولت فدرال شناخته شدند برخی دمکرات ها به بازپس گیری کنترل مجلس نمایندگان امیدوار شده اند. تصاحب مجلس سنا توسط جمهوری خواه بیشتر امکان پذیر است.روبه رو شدن با کنگره ای که توسط اتحاد جمهوری خواهان کنترل می شود، می تواند دو سال پایانی اوباما را پیچیده کند و تصویب لوایح مهاجرت، تغییرات جوی، بازگرداندن بودجه آموزشی را دشوارتر می کند. کمیته های کنگره که از سوی مخالفان کنترل می شوند احتمال دارد شروع به تحقیقات کنند و یا وزرای کابینه را به کنگره احضار نمایند.اوباما در اولین انتخابات میان دوره ای در سال 2010 شاهد این بود که جمهوری خواهان کنترل مجلس نمایندگان را به دست گرفتند. از دست دادن سنا در دومین انتخابات میان دوره ای به این معناست که موقعیت وی از زمانی که وارد کاخ سفید شد ضعیف تر می شود.

31 دسامبر: خروج از افغانستان

مخالفت اوباما با حمله به عراق به وی کمک کرد که در سال 2008 بر هیلاری کلینتون غلبه کند و به عنوان نامزد دمکرات ها معرفی شود. و خستگی رای دهندگان از جنگ در عراق و افغانستان به وی کمک کرد در انتخابات سراسری به جان مک کین نامزد جمهوری خواهان غلبه کند.تعداد نیروهای نظامی در افغانستان پیوسته در حال کاهش است و ماموریت سازمان ملل برای عملیات جنگی در پایان سال آینده با اتمام خواهد رسید.اما آنچه پس از آن اتفاق می افتد روشن نیست. ایالات متحده ماه هاست تلاش می کند تا حامد کرزی را مجاب کند تا قرارداد امنیتی دوجانبه ای را امضا کند که حضور نظامی آمریکا را برای ده سال آینده ادامه دهد. به موجب این قرارداد چندین هزار نفر از نیروهای نظامی آمریکا برای مشاوره و تمرین نیروهای افغان در این کشور باقی خواهند ماند. همچنین عملیات های ضد تروریسم توسط نیروهای ویژه می تواند ادامه داشته باشد.

31 دسامبر 2014 یعنی 13 سال پس از شروع جنگ افغانستان در صورتی که قراردادی بین دو طرف امضا نشود، ماموریت نظامی آمریکا به پایان خواهد رسید.

ولی نصر، مشاور اسبق دولت اوباما در موضوع افغانستان و پاکستان معتقد است با توجه به اشتیاق اکثر مردم آمریکا برای تماشای پایان این بخش به نظر نمی رسد شکست در دستیابی به توافق با مقامات افغان هزینه سیاسی برای اوباما به همراه داشته باشد. اما تاثیر اساسی در دراز مدت می تواند فاجعه بار باشد.