یادداشت اختصاصی

استیضاح نمایندگان توسط مردم / دکتر محمدباقر کریمی

شما نمایندگان چرا طرح گفتمان انحرافی «اسلام- مکتب ایرانی»، نظریه های اعجاب آور درباره ظهور حضرت امام زمان، شیوع برداشت های خاص عرفانی و دینی در بین دولتمردان گذشته را نادیده گرفتید؟

کد خبر: ۱۱۶۶۳۰۶

تاریخ: ۲۳ دی ۱۳۹۲ - ۱۱:۴۱

دکتر محمد باقر کریمی، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، طی یادداشتی اختصاصی برای گروه راهبرد خبرگزاری دانا، به چالش های بین دولت و مجلس پرداخته که این یادداشت در ادامه از نظرتان می گذرد:

رییس جمهور منتخب مردم و وزرای دولت به وظایف و تعهداتشان در چارچوب قوانین عمل می کنند و در این مسیر به طور مداوم توسط نمایندگان همان مردم در مجلس مورد نظارت و گاهی نیز بازخواست قرار می گیرند تا از آنچه بدان متعهد شده اند عدول نکنند و گاهی هم بدلیل مشاهده قصوراتی در انجام وظیفه و یا عبور از قوانین و چارچوب های شرعی تذکر، کارت زرد و یا حتی قرمز می گیرند. اما نمایندگان مجلس نیز که خود منتخب مردم هستند، ممکن است در عمل از تعهدات عدول کنند، به جای اینکه فکر همه مردم باشند به فکر اطرافیان باشند و رفتارها و گفتارهایی از آنها سر بزند که مورد انتظار موکلین آن وکلا نباشد.

چرا چنین نظارتی بر عملکرد خود آنها وجود ندارد؟ آیا لازم نیست بعد از اینکه نماینده ای با وعده ها و نطق های مهیج و دیگر ساز و کارها به صندلی سبز مجلس رسید، به مردم پاسخگو نیز باشد و از طرف مردم مورد سوال و استیضاح و حتی مورد تصمیم گیری مجدد قرار گیرد؟

در اینجا دو نکته وجود دارد که در نظر گرفتن آنها ضروری هست: اولا اقشار، طیف های مختلف مردم و نواحی جغرافیایی وجود دارند که تعدادی از نمایندگان یکی یا چند تا از آنها را نمایندگی می کنند و صدای موکلین خود در مجلس هستند و ثانیا ساز و کار و کانالی در سیستم موجود برای نظارت مردمی بر عملکرد نمایندگان وجود ندارد و اگر نهادهای دیگری هم، چنین وظیفه ای را برعهده بگیرند، ناقض دموکراسی خواهد بود. اما در برابر این دو واقعیت می توان چنین استدلال کرد که اگر کسی از بین هر طیفی، گروهی و ناحیه ای به مجلس راه یافت، نماینده همه مردم می شود نه فقط نماینده طیف وابسته خود. و دیگر اینکه بحث نظارت بر نمایندگان قبلا هم به دلیل احساس ضرورت در سال 89 در قالب طرحی در مجلس ارایه و تصویب شد؛ در عین حال که انتقادات جدی به آن وجود داشت و فلسفه وجودی و مفاد آن مخالفانی داشت البته با این تاکید که هدف آن نیز نظارت مجلس بر نمایندگان بود. اما آنچه مد نظر ماست نظارت مردم بر عملکرد نمایندگان هست و البته اینکه از چه کانالی می توان اجرای آن را میسر کرد در جای خود قابل بحث و بررسی است. حال با در نظر گرفتن فقدان چنین مکانیسمی برای استیضاح مستقیم نمایندگان توسط مردم، ما در نظر داریم دو نفر از آن آقایان را که نسبت به عملکردشان و انجام وظیفه نمایندگی شان سوال داریم، به صورت عمومی و در فضای رسانه ای جهت اطلاع خودشان و نیز قضاوت افکار عمومی مورد استضاح قرار دهیم. با این توضیح که هدف ما فقط سوال هست، همان طوری که آنها از وزرا ورییس جمهور سوال می پرسند. یکی از این آقایان حجه الاسلام حمید رسایی و دیگری آقای مهرداد بذرپاش هستند. و اما سوالات:

1. مشکلات دولت قبلی(علی الخصوص دوره آخر) دیگر آنچنان عیان هست که حاجتی به بیان آن نیست. برآیند افکار عمومی، آمارهای رسمی دولت یازدهم از عملکرد دولت قبلی، شکایات متعدد مجلس از قانون شکنی های بی حد آن دولت به قوه قضاییه، انتقادات، فرافکنی ها و حملات افراد، گروه ها، مسوولین و جماعتی که روزگاری دولت گذشته را تقدیس می کردند و امروز از مخالفین دوآتشه آن هستند، همه و همه مردودی کارنامه دولت قبل را در بسیاری از حوزه ها آنچنان بر همگان آشکارساخته که هیچ گونه شکی در آن راه نمی یابد. حال سوال این است که برادران عزیز؛ چندبار در دوره میمون نمایندگی تان که مقارن با آن دولت بود، لب به انتقاد گشودید؟ چند وزیر را مورد سوال و اخذ توضیح قرار دادید؟ چندبار بر قانون شکنی های دولت و در رأس آن شخص رییس دولت و به قول خودتان در جهت «عاقبت به خیر کردنش» انتقاد و سوال کردید با آن صدای رسایتان؟ شماها آنقدر در آن ایام ساکت بودید که پرگفتن های امروزتان انسان را به سو ظن می اندازد. آن همه سال سکوت و این همه سوال در دو ماه! تصدیق بفرمایید که کمی شک برانگیز است. دو حالت می تواند داشته باشد: یا شما خطاهای دولت قبل را متوجه نمی شدید، که در این صورت اخطارهای امروزتان هم وجهی نمی تواند داشته باشد و ریشه اش بر گمان های صائب نیست. و یا اینکه در دولت قبل همه چیز برای شما عالی بوده است؛ فقط برای شما، چرا که برای مردم عادی عالی نبود. مثلا سهم روزنامه شما از وزارت ارشاد به کمال و با اضافات تامین می شده، ملاحظات به جای خود اعمال و فرمایشات و سفارشات زمین نمی افتاده است و سر این همه لطف هم شما در شرایط محذوری گرفتار و نطقتان کم فروغ می شد.

2. چطور شده که شما صدای تک خوانی یک زن را که وزیر ارشاد از آن اظهار بی اطلاعی می کند شنیده اید ولی شرکت آقای مشایی در جلسه رقص و آواز در ترکیه شنیدید و یا ازمراسم رقص در تئاتر ایران زمین در اهواز را مطلع نشنیدید؟

3. شما که دغدغه اسلام و تشیع دارید، چطور شد که اخیرا صدای پا و بوی قلم نویسندگان ضداسلام، وابسته به غرب و رژیم ستم شاهی را در نشریات در دو ماه اخیر شنیده اید و شاید هم درست باشد، ولی سوال این هست که چرا طرح گفتمان انحرافی «اسلام- مکتب ایرانی»، نظریه های اعجاب آور درباره ظهور حضرت امام زمان، شیوع برداشت های خاص عرفانی و دینی در بین دولتمردان گذشته را نادیده گرفتید؟ شما اگر واقعا در حوزه مسایل دینی و فرهنگی کارشناس هستید، باید نیک بدانید که خساراتی که اسلام از شیوع مکاتب غلط عرفانی و افکار صوفیانه برپایه برداشت های نادرست، متحمل شده، از هیچ دشمن خارجی چنین ضربه ای نخورده است. پس چرا در آن موقع سکوت کردید؟

4. رفتار رییس جمهور در 11 روز خانه نشینی مشهورش برای شما سوال برنگیز نبود؟

5. آیا مردم شما را انتخاب کردند که حافظ منافع نشریه تان باشید یا حافظ منافع آنها؟

6. و سوالات متعدد دیگر

آقایانی که عنوان نمایندگی مردم را به یدک می کشید، دولت یازدهم منتخب اکثریت این مردم است و طبعا برنامه های آنها هم از حمایت مردمی برخوردار است. لطفا به منافع قومی خویش اصالت ندهید؛ منافع جناحی را بر منافع ملی ترجیح دادن یک رویه صادقانه و درست نیست. لطفا به مردم و خواست آنها احترام بگذارید. نظارت بر عملکرد دولت ضروریست و بدون آن ممکن است دولت ره به خطا برد(که تجربه اش وجود دارد)، اما اندازه نگاه داشتن، انصاف و مروت ورزیدن و متوازن رفتار کردن هم لازم است. در غیر اینصورت حکایت یک بام و دو هوا می شود و مردم اعتمادشان به نماینده خود را از دست می دهند.