دانه هایی که شفا می دهند/ ویتامین B17

محققان می گویند ویتامین B17 که به عنوان «لاتریل» شناخته می‌شود به عنوان درمان طبیعی برای مبارزه با سلول‌های سرطان دهانه رحم و پروستات شناخته می‌شود.

کد خبر: ۱۱۷۳۷۷۶

تاریخ: ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۹:۲۰

گروه سلامت خبرگزاری دانا (داناخبر) – عباس علوی *: محققان در تازه‌ترین یافته‌های علمی ثابت کرده‌اند ویتامین  B17 که به عنوان «لاتریل» یا آمیگدالین» شناخته می‌شود به عنوان  درمان طبیعی برای مبارزه با سلول‌های سرطان دهانه رحم و پروستات شناخته می‌شود. ویتامین B17معروف به «لاتریل» که در دانه میوه‌ها مانند زردآلو و هلو یافت می‌شوند، با سلول‌های سرطانی دهانه رحم و پروستات مبارزه می‌کند.

لاتریل نوعی ویتامین مشتق شده از آمیگدالین» بوده که یک ماده مغذی طبیعی موجود در دانه‌های روغنی خام و دانه‌های میوه‌هایی از قبیل زردآلو و هلو است.

داروسازان به خواص درمانی بسیار موثر این میوه‌ها در درمان سرطان اشاره می‌کنند. ویتامین  B17 یا لاتریل حاوی آنزیم شناخته شده‌ای به نام  «امولسین» است که هنگام مصرف به تجزیه سیانید‌ها کمک می‌کند این همان خواص ضد سرطانی لاتریل است.

رایج‌ترین شکل لاتریل ویتامین B17  است که در دانه زردآلو به مقدار فراوان مشاهده می‌شود. در واقع دانه زردآلو حاوی مقدار زیادی از مواد تشکیل دهنده فعال است که سلول‌های سرطانی را نابود می‌کند. این دانه‌ها حاوی ترکیباتی هستند که آنزیم موجود در آن در تجزیه سیانیدها مهم هستند.

تاریخچه لاتریل

آجیل خام مانند بادام تلخ و دانه زردآلو از هزاران سال پیش در طب سنتی استفاده می‌شد. استفاده از این دانه‌ها در طب سنتی چینی و طب مصر باستان و حتی در میان قبایل بومی  امریکا نیز  رونق چشمگیری داشت.

آمیگدالین برای نخستین بار در سال 1830 کشف شد و برای درمان سرطان در ایالات متحده و بسیاری از کشورهای دیگر مورد استفاده قرار گرفت.

با توجه به وجود مواد شیمیایی در سال 1952 دکتر «ارنست کربس جونیور» روشی جدید برای ایزوله کردن آمیگدالین از دانه میوه‌ها کشف کرد که نسخه‌ای شیمیایی اصلاح شده از ماده‌ای فعال بود که به عنوان لاتریل شناخته شد.

عملکرد لاتریل

لاتریل و شکل خالص آمیگدالین حاوی ماده‌ای است که وقتی در تماس با سلول‌های بدن انسان قرار می‌گیرد، به سیانید تجزیه می‌شود اما سلول‌های سالم و طبیعی در برابر این فرایند دفاع طبیعی از خود نشان می‌دهد زیرا سلول‌های سالم حاوی آنزیمی به نام «رودانس» است که منجر به ترکیب مولکول‌های سیانید با گوگرد می‌شود.

ترکیب حاصل از سیانید و گوگرد سیانات نام دارد که یک ماده بی‌ضرر بوده و از طریق ادرار از بدن دفع می‌شود.

سطح سیانید تولید شده از مصرف لاتریل به اندازه‌ای کم و بی‌ضرر است که بدن به راحتی با آن کنار می‌آید اما سلول‌های سرطانی از انجام هرگونه عمل دفاعی در مقابل سیانید ناتوان هستند آن‌ها حاوی آنزیم «بتاگلوکوزیداز» هستند که باعث می‌شود لاتریل هر دو ترکیب خود یعنی سیانید و بنزآلدهید را منتشر کند.

این ترکیب قدرتمند به‌طور کامل سلول‌های سرطانی را از بین می‌برد. بر خلاف درمان‌های متعارف سرطان لاتریل توانایی از بین بردن سلول‌های سرطانی را بدون  آسیب رساندن به سلول‌های سالم بدن دارد.