جزییات افزایش حقوق سربازان در سال ۹۳ اعلام شد + جدول افزایش حقوق

از سوی دیگر هزینه سفر کارکنان وظیفه در هنگام اعزام به مرخصی استحقاقی با توجه به فاصله ترابری جاده ‌ای محل خدمت تا محل اعزام، برای هر نوبت مرخصی به ازای هر کیلومتر، معادل یک پنجم ضریب ریالی سال ضربدر مسیر رفت و برگشت به صورت کیلومتر، قابل پرداخت اعلام شده است.

کد خبر: ۱۱۷۵۹۳۸

تاریخ: ۰۵ خرداد ۱۳۹۳ - ۱۵:۰۰

به گزارش گروه سبک زندگی خبرگزاری دانا(دانا خبر)، بر اساس آیین‌نامه جدید، کمترین دریافتی ناخالص یک نفر وظیفه با سمت سرباز به ۷۸ هزار تومان و بیشترین حقوق دریافتی متعلق به ستوان یکم پزشک به ۱۴۵ هزار تومان رسیده است.

به گزارش مشرق، بر اساس ابلاغیه‌ های صورت گرفته به سپاه، ارتش، ناجا، وزارت دفاع و سایر دستگاه‌های مربوط، ضریب ریالی حقوق کارکنان وظیفه نیروهای مسلح در سال ۱۳۹۳ از ۱۰۰۶ به ۱۲۰۷ ریال تغییر کرده است.

همچنین در این مصوبه دستگاه بکارگیرنده موظف شده است برای کارکنان وظیفه غیر بومی که در محل خدمت سکونت دارند، مکانی مناسب جهت اسکان و استراحت تامین کرده و در صورت فقدان امکانات، بایستی کمک هزینه آن را مطابق با عرف منطقه (شهرستان، شهر و...) به آنان پرداخت کنند.

همچنین مقرر شده پرداخت هرگونه وجهی در قالب اضافه کار، عیدی، حق التدریس، حق کارشناسی و ... به کارکنان وظیفه مامور ممنوع باشد و نرم کمک هزینه پوشاک کارکنان وظیفه عمومی (بومی و غیربومی) ۳۶۲ هزار تومان می باشد.

بر اساس بخش دیگری از مصوبه افزایش حقوق کارکنان وظیفه در سال 1393، حداقل حقوق سرباز/ ناوی مبلغ 78 هزار تومان و ستوان یکم/ ناوبان یکم پزشک نیز 145 هزار تومان می باشد. مبلغی نیز به عنوان کمک هزینه معاش همسر و اولاد به سربازان متاهل پرداخت خواهد شد. بر اساس ابلاغیه سال گذشته، کمترین دریافتی ناخالص یک نفر وظیفه با سمت سرباز به 65 هزار تومان و بیشترین حقوق دریافتی متعلق به ستوان یکم پزشک به 121 هزار تومان رسیده بود.

ابلاغیه صادره به نیروهای مسلح همچنین تاکید کرده است که کارکنان وظیفه بومی به کسانی اطلاق می‌گردد که دارای یکی از شرایط عدم خدمت در محل سکونت یا بکارگیری در فاصله کمتر از 35 کیلومتر از محل سکونت یا امکان تردد بعد از ساعت کاری به منزل یا در زمان جذب، پذیرش و اخذ امریه بنا به تمایل شخصی محلی خارج از محل سکونت را برای خدمت تعیین کرده باشد را داشته باشند.

همچنین کارکنان وظیفه غیر بومی به کسانی اطلاق می‌گردد که بنا به ضرورت و نیاز دستگاه به کارگیرنده در شهرستان خارج از محل سکونت خود خدمت کرده و یا امکان تردد به منزل را نداشته و در محل خدمت بیتوته داشته باشد.