معاون آموزش و بهینه‌سازی مصرف انرژی سابا:

مصرف انرژی ساختمان‏‌ها 3 برابر متوسط جهانی است

معاون آموزش و بهینه‌سازی مصرف انرژی سازمان بهره‌وری انرژی ایران (سابا) گفت: برآوردها نشان می‏‌دهد که مصرف انرژی ساختمان‏‌های ما دو تا سه برابر متوسط جهانی است.

کد خبر: ۱۱۸۰۰۰۳

تاریخ: ۲۳ تير ۱۳۹۳ - ۱۵:۱۱

به گزارش گروه دانش خبرگزاری دانا (دانا خبر) و به نقل از ایسنا، امیر دودابی‌نژاد، افزود: شاخص کلان مورد استفاده برای مقایسه بهره‏‌وری انرژی شدت انرژی است که اﻳﺮان از ﻟﺤﺎظ ﻣﺼﺮف اﻧﺮژی ﺑﻪ‌ﻣﻨﻈﻮر ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﺎﻻﻫﺎ و ﺧﺪﻣﺎت وﺿﻌﻴﺖ ﻣﻄﻠﻮﺑﻲ ﻧﺪارد و ﺟﺰو ﻛﺸﻮرﻫﺎی ﺑﺎ ﺷﺪت اﻧﺮژی ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺎﻻ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﻲﺷﻮد.

وی اظهار داشت: در ﺳﺎل 2011، در ﺳﻄﺢ ﺟﻬﺎن ﺑﻪ‌ﻃﻮر ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺑﺮای ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻳﻚ ﻣﻴﻠﻴﻮن دﻻر ارزش اﻓﺰوده ﺣﺪود 115 ﺗﻦ ﻣﻌﺎدل ﻧﻔﺖ ﺧﺎم اﻧﺮژی ﻣﺼﺮف ﺷﺪه اﺳﺖ، درﺣﺎلی که اﻳﻦ رﻗﻢ در اﻳﺮان ﺑﻴﺶ از 1.5 ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﻘﺪار ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺟﻬﺎﻧﻲ اﺳﺖ و اگر از روش نرخ اسمی ارز استفاده کنیم، شاخص شدت انرژی ما حدود چهار برابر متوسط جهانی خواهد بود.

وی ادامه داد: بخش خانگی، تجاری و عمومی کشور 36 درصد، بخش حمل‌ونقل 26 و بخش صنعت 24 درصد از مصرف کل انرژی را به‌خود اختصاص داده‏‌اند.

وی تاکید کرد: برآوردهای ما نشان می‏‌دهد که مصرف انرژی ساختمان‏‌های ما دو تا سه برابر متوسط جهانی است.

وی افزود: متوسط قیمت فروش هر کیلووات‌ساعت برق در کشور کمتر از هزینه تمام‌شده تولید، بدون احتساب سوخت است و با احتساب بهای سوخت یارانه‏‌ای، قیمت فروش حدود یک سوم هزینه تمام‌شده است؛ همچنین با احتساب ارزش سوخت براساس قیمت فوب خلیج فارس هزینه تمام‌شده به کمتر از یک چهاردهم هزینه تمام‌شده می‏‌رسد.

وی تاکید کرد: نکته مهم دیگر این است که در این قیمت‏‌ها هزینه‏‌های اجتماعی ناشی از انتشار آلاینده‏‌ها لحاظ نشده و طبیعی است که این قیمت بسیار پایین‏‌تر از قیمت واقعی انگیزه لازم برای مصرف بهینه را فراهم نمی‌کند.

وی با مقایسه قیمت‌های برق در طول سال‌های گذشته، گفت: قیمت واقعی هر کیلووات‌ساعت برق در طول سال‌های 74 تا 83 با افزایش متناسب تعرفه با نرخ تورم تقریبا ثابت مانده است اما در طول سال‏‌های پس از آن تا مقطع هدفمندی یارانه‏‌ها هر ساله کاهش یافته و در سال 90، به سطحی در حدود قیمت سال‌های 74 تا 83 رسیده که طبیعی است که کاهش قیمت واقعی برق، مردم و بنگاه‌ها را به مصرف بیشتر و غیربهینه هدایت می‏‌کند.

وی خاطرنشان کرد: بررسی‏‌ها نشان می‏‌دهد باوجود اینکه قیمت عامل بسیار مهمی در ایجاد انگیزه برای صرفه‏‌جویی انرژی است اما به‌تنهایی قادر به ایجاد تخصیص بهینه منابع نیست و قیمت‏‌گذاری کارا شرط لازم مصرف بهینه انرژی است که لازم است با برخی راهکارهای غیر قیمتی مانند قوانین و مقررات، توسعه فناوری و آموزش و آگاه‌سازی تکمیل شود.