آشنایی با خروسک، بیماری فصل پاییز و زمستان که بیشتر کودکان به آن مبتلا می شوند

خروسک در کودکان بیشتر شایع است و از مشخصه های اصلی آن می توان به تنفس صدادار، سرفه مداوم، گرفتگی و خس خس سینه اشاره کرد. در اکثر موارد خروسک را می توان با مراقبت های خانگی درمان کرد اما در برخی موارد ممکن است کودک با مشکلات شدیدتری مواجه شود.

کد خبر: ۱۱۸۴۷۷۸

تاریخ: ۲۳ مهر ۱۳۹۳ - ۱۵:۵۸

به گزارش گروه سلامت خبرگزاری دانا ( داناخبر )، دراین مطلب با شایع ترین بیماری در بین کودکان به نام خروسک یا کروپ بیشتر آشنا می شویم:

خروسک چیست؟

خروسک که کروپ نیز نامیده می شود، معمولا از یک عفونت ویروسی ناشی شده و باعث التهاب و تنگ شدن مجرای هوای اصلی منتهی به ریه ها می شود.

خروسک در کودکان بیشتر شایع است و معمولا در طول فصل پاییز، زمستان و اوایل بهار آنها را گرفتار می کند و از مشخصه های اصلی آن می توان به تنفس صدادار، سرفه مداوم، گرفتگی و خس خس سینه اشاره کرد. کودکانی که در زیر سه سالگی به خروسک مبتلا می شوند، شدیدترین علایم را نشان می دهند.

شاید در ابتدا ابتلا به خروسک ترسناک به نظر برسد اما باید گفت که این یک بیماری خفیف است و با چند روزی استراحت و مراقبت در منزل درمان خواهد شد، این بیماری به ندرت ناراحتی های شدید تنفسی که نیازمند درمان فوری و اورژانسی هستند را باعث می شود.

چه عواملی باعث ابتلا به خروسک می شوند؟

بیماری خروسک معمولا چند روز پس از شروع سرماخوردگی رخ می دهد که در اغلب موارد بر اثر ویروس های مشابه رخ می دهد.

این بیماری معمولا در اثر آلودگی ویروسی مجرای هوای فوقانی رخ می دهد. این عفونت باعث بروز التهاب در داخل گلو می شود، که منجر به مشکلات تنفسی و علایمی مانند سرفه، صدای خس خس و گرفتگی صدا را به همراه دارد.

هر چه کودک بزرگتر شود، ریه ها و مجرای هوایی او نیز قوی تر می شوند، در نتیجه احتمال ابتلا به خروسک نیز کاهش پیدا خواهد. تزریق سالانه واکسن آنفولانزا نیز ممکن است از کودکان در برابر بیماری خروسک محافظت کند و احتمال ابتلا به آن را کاهش دهد.

علایم خروسک

علایم خروسک معمولا در اثر باریک و تنگ شدن مجاری هوایی، بروز می کنند که می توان به موارد زیر اشاره کرد:

- در ابتدا ممکن است که کودک علایم سرماخوردگی مانند گرفتگی یا آبریزش از بینی طی چند روز را نشان دهد یا تب کند.

- به تدریج مجاری هوایی فوقانی ملتهب و متورم شده و کودک دچار سرفه های خشن، خشک و پارس مانندی می شود.

- اگر مجاری هوایی فوقانی به قدری متورم و ملتهب شوند که به طور نسبی مسدود شوند، تنفس برای کودک بسیار مشکل خواهد شد، که به این حالت کروپ شدید می گویند.

- تنفس با صدای بلند خرخر مانندی همراه خواهد بود.

- کودک تند تند نفس کشیده و پوست در ناحیه شکم و نواحی بین دنده ها، به شدت داخل می روند.

- کودک برای به دست آوردن هوا، به شدت تقلا می کند.

- اطراف دهان کودک به دلیل کمبود اکسیژن رنگ پریده و کبود به نظر می رسد.

نشانه های کروپ یا همان خروسک اغلب در شب و هنگام گریه و بی قراری های کودک تشدید می شود. علاوه بر تاثیر روی مجاری هوایی فوقانی، علل به وجود آورنده خروسک می توانند سبب التهاب مجاری تنفسی تحتانی و بافت ریه شوند.

تشخیص خروسک

بعد از بررسی علایم کودک، پزشک در ارتباط با تماس کودک با شخصی که دارای علایمی نظیر سرماخوردگی یا سرفه بوده است، سوال خواهد کرد. به علاوه او وضعیت واکسیناسیون کودک را نیز در خواست خواهد کرد.

معمولا پزشک بر اساس تاریخچه کودک، علایم و معاینات بالینی می تواند خروسک را تشخیص دهد. اگر علایم بسیار شدید یا غیر طبیعی باشند، عکسبرداری و یا سایر روش های آزمایشگاهی به منظور بررسی وجود سایر بیماری های ریه یا حلق نیز درخواست خواهد شد. به ندرت زمانی که کودک دچار اختلال تنفسی شد، باید در بیمارستان بستری شود.

درمان خروسک

بیشتر مواقع خروسک ویروسی خفیف است و با تنفس هوای مرطوب بسیار از علایم آن بهبود می یابتد. یکی از روش های مرطوب کردن هوا استفاده از بخور سرد است. تنفس هوای مرطوب از راه دهان حمله کروپ را برطرف می کند.

از دیگر نکاتی که برای درمان کودک باید در نظر داشته باشید شامل استراحت و آرامش کودک، استفاده از ایبوپروفن و یا استامینوفن برای تسکین نارآرامی، نوشیدن مقادیر کافی آب به منظور جلوگیری از کم آبی و کمک به خروج خلط از مجاری هوایی و استفاده از ابزارهای خاصی که بخار سرد تولید می کنند، زیرا بخار سرد به خروج خلط از مجاری هوایی کمک می کند. گاهی پزشک به منظور کاهش التهاب از کورتون استفاده خواهد کرد.

در موارد نادری ممکن است فرد دچار علایم تنفسی شدید شود که نیاز به بستری در بیمارستان خواهد داشت. در این موارد به بیمار اکسیژن، اپی نفرین و کورتون و سایر داروهایی که تنفس را بهبود می بخشند، داده خواهد شد.

کودک مبتلا برای جلوگیری از خفگی باید در شب و هنگام خواب تحت نظر باشد و جداگانه نخوابد. اگر کودک تنفس سریع یا تقلای تنفسی، خرخر یا خواب آلودگی غیرطبیعی دارد یا به نظر برسد که در حال بدتر شدن است، باید سریعا او را نزد پزشک ببرید.