بازیکن سابق اینتر: فالکائو عالی است و دیه گو کاستا، افتضاح!

میلیتو: برای بازگشت به آرژانتین، با قلبم تصمیم گرفتم

میلیتو، طی ده سال حضورش در فوتبال اروپا، 196 گل در 386 بازی برای تیمهای جنوآ و اینتر میلان ایتالیا و رئال زاراگوزای اسپانیا به ثمر رساند و فاتح لیگ قهرمانان اروپا شد. میلیتوی 35 ساله اکنون به تیم سابقش بازگشته، جایی که در سال 2001 با آن به مقام قهرمانی آرژانین دست یافت.

کد خبر: ۱۱۸۴۹۵۴

تاریخ: ۲۷ مهر ۱۳۹۳ - ۰۲:۴۵

به گزارش گروه ورزش خبرگزاری دانا، برای گفت و گو با دیه گو میلیتو چه جایی بهتر از سکوهای استادیوم پرزیدنت پرون، ورزشگاه خانگی ریسینگ کلاب؛ جایی که وی کارش را بعنوان فوتبالیست حرفه ای آغاز کرد؟ سایت فیفا با بازیکن سابق اینتر به گفتگو نشسته است. ببینیم او برای چه به کشورش بازگشته است؟

در سالهای نه چندان دور تقریبا هر فوتبالیست آرژانتینی پس از مدتی به کشورش بازمی گشت، اما اکنون بسیاری از آنها در اروپا می مانند و همانجا به فوتبال خود خاتمه می دهند. چرا اینگونه است؟

توضیحش سخت است، اما من فکر می کنم که تصمیم بازیکنان قابل احترام است. من فقط می توانم درباره خودم صحبت کنم. من نمی توانم دلیلش را بگویم. اما کسانی که در اروپا می مانند به اندازه سایر بازیکنان باید از احترام برخوردار باشند.

دلیل بازگشت شما چه بود؟

من همیشه آرزو داشتم که به تیمی که در آن فوتبال را آغاز کردم برگردم و در این تیم از فوتبال خداحافظی کنم. من خوشحال هستم چون این تصمیم قلبی من بود و هرگز از آن پشیمان نخواهم شد.

ریسینگ کلاب چگونه باشگاهی است؟ چگونه این تیم را برای کسانی که از فوتبال آرژانتین تنها تیمهای ریور پلات و بوکا جونیورز را می شناسند، معرفی می کنید؟

کمی مشکل است. باید تجربه اش را داشته باشید. من در اینجا رشد کرده ام. زمان زیادی در اینجا بوده ام و برایم حکم خانه را دارد. وقتی در اروپا از من درباره ریسینگ سوال می شد به آنها می گفتم که مهمترین چیز شور و هیجان هواداران این تیم است. باشگاهی بزرگ، دارای تاریخ، و در عین حال هواداران خاص. آنها سختی های زیادی متحمل شده اند اما جشن گرفتن را نیز خوب بلد هستند.

شما این جا یک قهرمان هستید. آیا نگران این نیستید که با توجه به اینکه در امور حوزه های مختلف باشگاه دخیل هستید دچار ریسک و یا لغزش شوید؟

هرگز. من به خودم اطمینان دارم چرا که افراد زیادی به من توصیه کردند که "مطمئنی که میخوای به ریسینگ بازگردی؟ تو حالا با تیمت قهرمان شده ای... کار در آرژانتین دشوار است... در اروپا بمان و بازنشسته شو" با وجود همه اینها من برگشتم زیرا در این جا دنبال تحقق یک رویا هستم.

وقتی اینتر را ترک کردی گفتی که هنوز سرشار از انرژی هستی و دوست داری که دوباره به میادین بازگردی. این مساله تا چه در تصمیمت دخیل بود؟

متاسفانه فصل قبل به دلیل مصدومیت از ناحیه زانوی چپ نتوانستم در ترکیب ثابت اینتر بازی کنم. اما همیشه گفته ام که دوست دارم جنگجویانه بازگردم و به تیمم کمک کنم. انگیزه ی بازگشت، بازی کردن و آمادگی بدنی انرژی خوبی به من داد.

در حاشیه بودن و عدم مشارکت در موفقیت تیم چه حسی دارد، مخصوصا برای بازیکنی مثل شما که موفقیت های زیادی را تجربه کرده است؟

بعضی ها به سهم هرچند اندک خود همیشه قانع هستند. من و خانواده ام در میلان زندگی بسیار خوبی داشتیم. همه چیز به خوبی پیش می رفت و هدف و نیت من نیز همین بود. همسر و فرزندانم نیز همین همواره از من حمایت کرده اند. آدم باید به تصمیمات دیگران احترام بگذارد.

اگر بخواهید مهمترین خاطره خود در زمانی که در اروپا توپ می زدید را بیان کنید آن کدام است؟

سوال سختی است. مسلما زمانی که در سال 2010 با اینتر تاریخ ساز شدیم لحظه بی نظیری بود. تا قبل از آن هیچ تیم ایتالیایی دیگری سه گانه را کسب نکرده بود. ما برای اولین بار پس از 45 سال قهرمان لیگ قهرمانان شدیم. این خاطره بخصوص همواره با من خواهد بود، با اینحال از دوران حضور در جنوآ بخصوص زمانی که زاراگوزا را ترک کردم، یا زمانی که در اسپانیا بهمراه برادرم گابریل زندگی می کردم بدون اینکه با هم همبازی باشیم، نیز خاطرات خوبی دارم.

درباره تجربه تان در تیم ملی بگویید. فکر می کنید که می توانستید بیش از این در تیم ملی بازی کنید؟

(میخندد) هم شانس نیاز است و هم موقعیت. نمی توانم بگویم که مستحق انجام بازیهای بیشتری بودم، بخصوص هنگامی که آرژانتین بازیکنان زیادی در کلاس جهانی داشته و دارد. با وجودی که بارها در تیم ملی بازی کردم، هنوز از این بابت که نتوانستم بیشتر بازی کنم ناراحتم.

آیا لیونل مسی بهترین بازیکنی است که با او بازی کرده اید؟

البته. بدون شک لیونل بهترین بازیکن جهان است. بازی و تمرین کنار او یک افتخار است.

در حال حاضر از بازی کدام مهاجم مرکزی لذت می برید؟

من رادامل فالکائو را بسیار دوست دارم. بازیکن فوق العاده ای است. در عوض دیگو کاستا بسیار افتضاح است.

شما در 35 سالگی به ریسینگ کلاب آمده اید، به این فکر کرده اید که تا کی میتوانید در این تیم بازی کنید؟

نه. من فقط سعی می کنم تا هر روز از بازی لذت ببرم. واضح است که زمانی زیادی به پایان فوتبال من نمانده، اما می خواهم از این فرصت لذت ببرم چرا که در دوران مصدومیت از لحاظ روحی بسیار وضع بدی داشتم. این وضع دید من را باز کرد و باعث شد تا دید متفاوتی داشته باشم.

گابریل هوادار پر و پا قرص ایندیپندنته یعنی رقیب اصلی ریسینگ است، آیا حاضرید روزی با او همکاری کنید؟
حتی تصورش را هم نمی توانم بکنم (با خنده) ما در عین برادری دوست نیز هستیم. جدای از این هنوز تصمیمی برای بعد از بازنشستگی نگرفته ام. البته این را هم فراموش نکنید که ما در شهر آولاندا در دو جای مختلف زندگی می کنیم.

بعنوان آخرین پرسش، اگر بازیکنی از شما بخواهد تا درباره بازگشت یا عدم بازگشت به کشورش به او مشورت دهید، چه خواهید گفت؟

به او خواهم گفت که این یک تصمیم کاملا شخصی است. من برخلاف نظر کسانی که می گفتند که من یک دیوانه هستم تصمیم گرفتم که به کشورم بازگردم. من با قلبم تصمیم گرفتم.