در کارگاه دانش افزایی مجتمع آموزشی امام صادق علیه السلام عنوان شد:

بسیاری از دروغگویی ها ناشی از تلاش فرد برای جلب توجه دیگران است

یک کارشناس مسایل تربیتی با اشاره به ریشه های دروغگویی، جلب توجه را از مهمترین علل این پدیده ارزیابی کرد.

کد خبر: ۱۱۸۷۲۸۸

تاریخ: ۲۰ آذر ۱۳۹۳ - ۱۱:۴۳

به گزارش گروه راهبرد خبرگزاری دانا (داناخبر)، دوره تازه کارگاه تعلیم و تربیت دینی، عصر دوشنبه در دبیرستان امام صادق علیه السلام برگزار شد.

در این برنامه سید مجتبی حسینی، صاحب نظر در مسایل تربیتی گفت: معلمی برترین شغل است چراکه معلم بر روی روح و روان انسان کار می کند؛ برترین مخلوق خداوند در بهترین و مهمترین دوره زندگی او؛ کسی که به این شغل، عشق ندارد یک عمر زمینی بی حاصل را شخم می زند.

وی با تاکید بر اینکه بحث های ارایه شده در این کارگاه، فارغ از جغرافیاست و در هر نقطه ای می تواند مطرح باشد، افزود: در تربیت با چالش های فراوانی رو به روییم و پاردوکس های مختلفی در مقابل ما قرار می گیرند که نیاز به پاسخ دارند درحالیکه ما بسیاری اوقات به جای حل آن پارادوکس ها، از یک مورد به مورد دیگر در نوسان هستیم.

حسینی پس از این مقدمه به بحث دروغگویی در فرزندان پرداخت و ادامه داد: هر پدیده ای عوامل درونی و بیرونی دارد. در وهله اول باید ببینیم که آیا ما ظرفیت پذیرش شنیدن حرف راست را داریم یا خیر؟ بسیاری از اوقات، فرد به دنبال دروغگویی نیست اما چون فرد مقابل، ظرفیت راستگویی را ندارد به دروغ روی می آورد و گاهی حتی با خود گمان می کند که این دروغگویی به نفع طرف مقابل هم هست.

وی دومین عامل دروغگویی را گذشته فرد و تلاش او برای جلب توجه می داند. در این جاست که باید تعریف فرد را از جلب توجه تغییر داد که از جمله کارها در این راه، بی توجهی به سخن دروغ و توجه نشان دادن به کلام راست است چراکه فرزند درک می کند در دنیا آنقدر مسایل واقعی وجود دارد که برای جلب توجه، نیازی به سخن غیرواقعی نیست.

این کارشناس مسایل تربیتی، برچسب زدن به فرد را بسیار نامناسب دانست و گفت: اگر به خاطر سابقه، سخن او را به دروغگویی منتسب کنیم، باز هم به دروغ روی می آورد چراکه می داند چه راست و چه دروغ، کسی سخن او را باور نخواهد کرد.

حسینی با تاکید بر اینکه در مقابل دروغگویی هرگز نباید واکنش تدافعی نشان داد به کلام حضرت علی علیه السلام اشاره کرد که انسان را از عتاب فراوان برحذر داشته است چراکه برای فرد، عادی می شود.

وی در پایان رفتار و نه گفتار را مهمترین اصل در تربیت دانست و گفت: شاه بیت تربیت، توجه به رفتار خودمان است. فرزندان از رفتار ما می آموزند و برای تاثیر بر دیگران باید ابتدا خود را اصلاح کنیم.