دستور مغز به بدن برای سوزاندن چربی بیشتر

یافته های جدید در مورد عملکرد طبیعی دو هورمون بدن می تواند به ما در یافتن شیوه ای موثر برای کاهش چربی اضافی کمک کند.

کد خبر: ۱۱۸۹۳۵۲

تاریخ: ۲۹ دی ۱۳۹۳ - ۱۰:۰۰

به گزارش خبرگزاری دانا (دانا خبر) و به نقل از سیناپرس، دانشمندان در پژوهشی جدید به یافته های جدیدی در مورد نقش مغز در تنظیم و مدیریت چربی های بدن رسیدند. این یافته ها می تواند به طراحی راههایی جدید و در عین حال موثر برای کاهش وزن و جلوگیری از چاقی از طریق افزایش میزان تبدیل چربی سفید به چربی قهوه ای کمک کند.

دانشمندان دانشگاه موناش استرالیا نوعی سازوکار مولکولی را شناسایی کردند که در آن دو هورمون لپتین (نوعی هورمون سرکوب کننده اشتها که در سلول های چربی تولید می شود) و نیز انسولین (هورمونی که توسط پانکراس تولید شده و در پاسخ به افزایش میزان گلوکز خون ترشح می شود)  با یکدیگر نوعی همکاری دارند. این هورمون ها با دستورات دریافتی از دسته ای از عصب ها می توانند به تحریک چربی بدن بیانجامند.

این دو هورمون با همدیگر، اطلاعاتی جامع در مورد وضعیت چربی های بدن ارائه می کنند. از آنجا که لپتین توسط سلول های چربی تولید می شود، این هورمون میزان ذخیره چربی را به مغز اطلاع می دهد. در واقع هر قدر چربی بیشتری در بدن موجود باشد، لپتین بیشتری هم تولید می شود. در مقابل، انسولین معیاری برای سنجش ذخایر آینده چربی بدن است، زیرا وقتی چیزی می خوریم، سطح گلوکز بدن افزایش می یابد.

چربی در یک انسان بزرگسال در آدیپوسیت ذخیره می شود. این سلولها دربردارنده چربی سفید هستند. اما در اطراف گردن و شانه ها، نوع دیگری از چربی وجود دارد که در اصطلاح چربی قهوه ای نامیده می شود. این چربی از آدیپوسیت قهوه ای ساخته می شود. این سلولها را می توان تحریک کرد تا به جای ذخیره چربی، آن را بسوزانند.

این مطالعه مشخص کرد که لپتین و انسولین با عصب های proopiomelancortin (که در اصطلاح POMC نامیده می شوند) با هیپوتالاموس مغز در ارتباطند و سبب می شوند که سیگنالهایی از طریق سیستم عصبی بین آنها تبادل شده و به این ترتیب ارتباطی بین چربی سفید و چربی قهوه ای شکل گیرد. در نتیجه، امکان مصرف چربی های اضافی وجود خواهد داشت.

بررسی های آزمایشگاهی نشان داد که این فرآیند به خاطر نوعی آنزیم به نام فسفاتاز روی می دهد. این آنزیم جلوی فعالیت یکی از این دو هورمون را می گیرد. وقتی میزان این آنزیم متوقف کننده کاهش می یابد، میزان تبدیل چربی به نوع قهوه ای و نیز سوخت چربی افزایش می یابد.

به این ترتیب شاید در آینده بتوان با هدف قرار دادن این نوع آنزیم، بتوان چربی سفید بیشتری را به چربی قهوه ای تبدیل و در نتیجه به کاهش وزن فرد کمک کرد. با این حال، یافتن شیوه ای برای انجام این کار بی تردید زمان بر خواهد بود.

مشروح این پژوهش در ژورنال Cell منتشر شده است.