خشکیدگی بلوط، قصه‌ تلخ این‌ روزهای زاگرس

مدیر منابع طبیعی شهرستان سیروان گفت: خشکیدگی درختان بلوط یکی از رخ‌دادهای تلخی است که مانند دیگر نقاط زاگرس در جنگل‌های شهرستان در حال رخ دادن است.

کد خبر: ۱۱۹۸۴۰۲

تاریخ: ۱۷ آبان ۱۳۹۴ - ۰۷:۱۷

به گزارش خبرگزاری دانا، «حسین کاظمی‌پور»، در گفت‌وگو‌ با ایسنا، اظهار کرد: هرروز بر وسعت این اتفاق افزوده می‌شود و ریشه در آتش‌سوزی‌های عمدی و غیرعمدی و چرای بی‌رویه دام دارد و در کل عوامل انسانی در این زمینه حرف اول را می‌زند.

وی افزود: عواملی هم‌چون افزایش ریزگردها و کاهش توان فتوسنتزی گیاهان و عوامل بیولوژیک بیماری‌زا و آفات از جمله فاکتورهای مؤثر بر خشکیدگی درختان است که قطعاً عواملی نظیر تخریب جنگل، خشک‌سالی‌های پی‌درپی، گردوغبارهای اخیر و ریزگردها و نوع خاک در زوال و خشکیدگی بلوط‌های منطقه نقش مؤثری داشته‌اند.

این کارشناس منابع طبیعی خاطرنشان کرد: بیماری انگلی لورانتوس(دارواش به گویش کردی منطقه مخور) عرصه گسترده‌ای از درختان بلوط جنگل‌های شهرستان سیروان را تهدید می‌کند.

مدیر منابع طبیعی شهرستان سیروان ایجاد هلالی‌ها(چاله) در پای درختان برای ذخیره آب و نزولات جوی و آبیاری درختان بر اساس اصول آبخیزداری تهیه‌شده که این هلالی‌ها با هم‌پوشانی یکدیگر و ذخیره آب به میزان یک مترمکعب در هرکدام از آن‌ها با توجه به خشک‌سالی کمبود بارندگی و دمای هوا مانع خشکیدگی درختان می‌شود.

او خاطرنشان کرد: نهال‌کاری، بذرکاری و بهره‌گیری از گونه‌های مقاوم یکی دیگر از راه‌های جلوگیری از خشکیدگی درختان شهرستان سیروان است.

وی خاطرنشان کرد: اقدامات بهداشتی در جهت مبارزه با آفات و بیماری‌ها و خارج کردن بقایای شاخه‌ی خشکیده که میزبان حشرات و اینکلوم اولیه قارچ‌ها بوده هم‌چنین هرس و حذف شاخه‌های خشکیده به‌منظور افزایش جست رشد و مبارزه با گیاهان نیمه انگلی لورانتوس می‌تواند نقش مهمی در جلوگیری از خشکیدگی درختان بلوط داشته باشد و استفاده از توان همیاران طبیعت دهیاران و آموزش و توانمندسازی جامعه روستایی در حفظ و نگهداری جنگل‌ها نقش اساسی دارد.