روستای توریستی پا قلعه

این روستا از شمال شرقی به پل آرام، از جنوب و غرب به ارتفاعات قلعه موران و از شمال غربی به منطقه تفریحی جامه شوران محدود می‏ شود.ارتفاع روستای کوهستانی پاقلعه، از سطح دریا 180 متر است و تحت تأثیر اقلیم کوهستانی زمستان‏های سرد و تابستان‏های معتدل دارد.روستای کوهستانی پاقلعه در شیب ملایمی استقرار یافته است.

کد خبر: ۱۲۰۲۸۳۲

تاریخ: ۱۲ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۱:۲۶

مردم روستای پاقلعه، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند. براساس نتایج سرشماری سال 1375، روستای پاقلعه 346 نفر جمعیت داشته است که در سال 1385 به 238 نفر کاهش یافته است. این روستا از طریق شهرهای گرگان و رامیان قابل دسترسی است و جاده‏ای مناسب و آسفالت دارد.

اقتصاد روستای پاقلعه بر پایه فعالیت‏های زراعی، دامداری، باغداری و امور خدماتی و تولید صنایع دستی استوار شده است. کشت آبی و دیم در روستا رواج دارد و محصولات عمده زراعی آن شامل گندم، جو، خیار، گوجه فرنگی و لوبیا است.

مهم‏ترین محصولات باغی روستا گردو و آلو ترش، به و ازگیل می‌‏باشد. دامداری در روستای پاقلعه رونق دارد و گوشت، پشم و انواع فرآورده ‏های لبنی مانند شیر، پنیر و ماست از محصولات دامی آن است.

مردم روستای پاقلعه به ویژه زنان در کنار فعالیت‏های زراعی به تولید انواع صنایع دستی مانند قالی، قالیچه، گلیم، نمد، چادر شب و دستمال نیز می‌‏پردازند. قالی، قالیچه، گلیم، نمد، چادر شب و دستمال از انواع صنایع دستی روستای پاقلعه به شمار می‌‏آیند.انواع آش‏ها، آبگوشت، کباب، انواع خورشت‌ها و نان محلی از غذاهای رایج است. انواع لبنیات از قبیل شیر، پنیر، ماست و کره به عنوان بخش مهم از غذا و مواد غذایی در روستا تولید و مصرف می‌‏شود.

آثار باقی مانده از شهر تاریخی تمیشه و قلعه ماران در 3 کیلومتری روستا، از قدمت و تاریخ کهن این منطقه حکایت دارد. این قلعه در زمان تیرداد اشکانی ساخته شده و پایتخت دوم اشکانیان بوده است. نام این روستا، پیش از انقلاب 57 «سازمان قاسم‏خان مقصودلو» بوده است. بعد از انقلاب و تا سرشماری سال 1375، «اسلام ‏آباد فندرسک» نامیده می‌‏شده است. پس از آن، به «پا قلعه» تغییر نام داده است؛ علت این نامگذاری را استقرار روستا در پایین قلعه ماران دانسته ‏اند.

خانه ‏های روستاییان عموماً در یک یا دو طبقه با سقف شیروانی و دیوارهای گل‏اندود ساخته شده ‏اند. از طبقه زیرین به عنوان انباری استفاده می‏ شود و طبقه دوم برای سکونت خانوار روستایی است.مصالح به کار رفته در ساخت بناهای قدیمی از گل، خشت و چوب است. در ساخت خانه‏‌های جدید از مصالح سیمان، آجر، گچ، تیرآهن، ورق گالوانیزه و مانند آن استفاده می‏ شود.

ارتفاعات غربی و جنوبی روستا با جنگل‏های انبوهی از درختان سوزنی برگ و ذخیره ‏گاه جنگلی،از زیباترین جاذبه‏‌های طبیعی روستای پاقلعه محسوب می‏ شوند که قطع درختان منطقه حفاظت شده در آنجا ممنوع است.

از مکان‏های تفریحی و تفرجگاهی اطراف روستا می‌‏توان به منطقه تفریحی جامه ‏شوران و اطراف سرسبز چشمه‏‌های پرآب سرگل و چشمه پشمکی اشاره کرد.در فاصله 5 کیلومتری جنوب شهر رامیان، در مسیر روستای پاقلعه و در میان جنگل‏های انبوه پهن برگ، استخر طبیعی گل رامیان قرار دارد. این استخر بیضی شکل، با طول 90 متر، عرض 80 متر و عمق 44 تا 80 متر چشم ‏اندازی بسیار زیبا و رویایی دارد. آب این استخر طبیعی از چشمه ‏های جوشان تأمین می‌‏شود و هر ساله، گردشگران بسیاری را به سوی خود جلب می‏ کند.

در اطراف روستا، چاه ‏های موسوم به گندم سوخته وجود دارد که در روزگار گذشته، مکانی برای ذخیره آذوقه مردم قلعه بوده است. مردم روستای پاقلعه در اعیاد بزرگ مذهبی به جشن و سرور و در ایام محرم و وفات ائمه به عزاداری می‏ پردازند. ایام عید نوروز و روزهای چهارشنبه سوری، سیزده بدر و شیب یلدا مورد توجه مردم است که با مراسم ویژه‏ای سیزده بدر برگزار می‌‏شود.نی ساز همیشگی و همراه مردم روستاست که در مراسم مختلف، آواز خوانندگان محلی را همراهی می‏ کند.

مردم میانسال و کهنسال روستا معمولاً از پوشاک محلی استفاده می‏ کنند. زنان بیشتر از مردان، از لباس‏ هیا محلی استفاده می‏ کنند. لباس مردان شامل کلاه و نیم تنه است و زنان نیز از دامن‏های کوتاه، پیژامه، پیراهن، روسری و گاهی نیم تنه استفاده می‏ کنند. حاشیه لباس زنان به وسیله روبان‏‌های رنگی، زیورآلات و پولک‏های رنگی تزیین شده اند. جوانان روستا در مراسم ویژه و جشن‏ها از لباس محلی استفاده می‏ کنند.