آب گرم رامسر

رامسر به داشتن چشمه‌های معدنی معروف است که به جز یکی از آنها بقیه چشمه های آب‌گرم هستند. آب های معدنی رامسر علاوه بر خواص درمانی که دارند در اطراف خود طبیعت زیبا و دیدنی را هم برای گردشگران و طبیعت دوستان به همراه دارند.

کد خبر: ۱۲۰۴۸۳۵

تاریخ: ۱۷ اسفند ۱۳۹۴ - ۰۸:۰۱

به گزارش میز ایرانگردی خبرگزاری دانا، میزان دمای بزرگ‌ترین آب‌گرم معدنی رامسر که به شماره یک معروف است 42درجه سانتیگراد است که بهترین حد تحمل بدن است.
گردشگرانی که ازاین منطقه بازدید کرده‌اند علاوه بر توصیف چشمه های آبگرم معدنی رامسر میزان حرارت آنرا معین کردند.
مکنزی می گوید:درجه آب‌گرم معدنی رامسر صد و چهارده و نیم با درجه حرارت فارنهایت است.

خواص چشمه های آبگرم معدنی رامسر

آبهای گوگردی رامسر در عداد آبهای کلر بیکربناته کلسیک و منیزین گازدار گوگردی است.برای درمان بیماریهای جلدی رماتیسم و دردهای عصبی و عضلانی بسیار سودمند است و در رفع عوارضی که پس از تب بروز میکند از آن چشمه ها استفاده می شود.
رابینو میگوید:مردم از این چشمه ها برای امراض جلدی استفاده می کنند اما شرایط پرهیز از خوراک را رعایت نمی کنند.
مسیو بهلر که از اهالی فرانسه که در دربار ناصرالدین شاه قاجار درجه سرتیبی داشت و مهندس دارالفنون بود،در سفرنامه خود تحت عنوان جغرافیای رامسر، رشت و مازندران که در سال 1269آنرا به رشته تحریر در آورده است و مسافرتش جنبه نظامی داشت و برای بازرسی نظامی به نقاط مرزی شمال ایران سفر کرده بود،درباره آبگرم معدنی رامسر چنین می نویسد:در میان جنگلهای رامسر به فاصله نیم فرسخ از دریا آبگرم واقع است و آب آنجا بسیار نافع است و بسیار مشهور و اشخاص زیادی به جهت رفع بعضی امراض،آنجا می روند.

نظر یک پزشک ایرانی درباره آب‌گرم‌های رامسر

روزنامه اطلاعات مورخه دوازدهم فروردین 1312مقاله‌ای با عنوان نظر دکتر ملک زاده درباره آبگرم رامسر(سخت سر سابق)نوشت که در آن به تشریح اهمیت و خواص درمانی این آبگرم پرداخت.
آقای دکتر ملک زاده که نمایندگی مجلس را نیز بر عهده داشت در یک مسافرت تحقیقاتی مدتی را در رامسر امروزی گذراند و نتایج به دست آمده را در این مقاله به رشته تحریر در آورد.
وی در بخشی از این مقاله می نویسد:امروز معالجات بسیاری از امراض رماتیسم ها امراض جلدی و... به وسیله استحمام در آبهای معدنی به عمل می آید و هر قدر بر مراتب علم و دانش افزوده می شود،استعمال آبهای معدنی در معالجات بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد و به نتیجه مطلوب که شفای مرض بیمار است منتهی می شود.