میکروب های بداعتقادی ، بدعملی و بد اخلاقی به خاطر جدایی از ثقلین است

استاد انصاریان تصریح کرد: میکروب های بداعتقادی، بدعملی و بداخلاقی در زندگی به خاطر جدایی از فرهنگ قرآن و اهل بیت(ع) است.

کد خبر: ۱۲۱۴۰۳۷

تاریخ: ۱۳ شهريور ۱۳۹۵ - ۰۷:۱۹

به گزارش خبرگزاری دانا، حجت الاسلام و المسلمین حسین انصاریان طی سخنانی در مراسم شب شهادت مظلومانه امام جواد(ع) که با حضور خیل عظیم عزاداران در مرقد مطهر فرزند بلافصل ایشان حضرت موسی مبرقع(ع) برگزار شد، با اشاره به حدیث گرانقدر و شریف ثقلین از رسول مکرم اسلام اظهار داشت: قرآن کریم یک جهان معارف الهیه دارد و کلام و سیره اهل بیت(ع) نیز در درون خود دنیای از ارزش ها و کمالات دارد که بر اساس فرمایش نورانی پیامبر(ع) اگر انسان ها به این دو تمسک جسته و از آن جدا نشود به گمراهی نمی اُفتند.
وی افزود: هیچ پیامبری همچون پیامبر ما برای امت خود چنین سرمایه های عظیمی از خود به یادگار نگذاشت و این مساله وظیفه ما را در قبال ثقلین بسیار سنگین می کند.

این خطیب برجسته همچنین گفت: امامان معصوم ما از حیث شخصیت امامتی و نیز مقام و منزلت علمی و ظرفیت نفسانی با هم تفاوتی ندارند و همه سرچشمه از یک نور واحد دارند.

وی اضافه کرد: حقیقتاً قرآن و اهل بیت(ع) سرمایه ها و خزائن پایان ناپذیری است که از پیامبر برای ما به یادگار مانده و اگر به این ها تمسک کرده و از آن ها جدا نشویم، سعادتمند و عاقبت به خیر خواهیم شد.

این نویسنده و محقق حوزوی بیان داشت: جدایی از فرهنگ ثقلین است که باعث ورود فرهنگ آمریکایی و غربی و ورود ربا و دروغ و ریا و غیره به زندگی ما می شود چرا که این ها میکروب هایی هستند که وقتی به جهت جدایی از ثقلین در زندگی ما وارد می شوند ، این همه مشکل و گرفتاری را رقم می زنند.

وی افزود: بی حجابی ها ، مال مردم خوری ها ، رباخوری ها ، ظلم و جنایت ها وقتی رخ می دهد که از فرهنگ قرآن و اهل بیت(ع) دور شویم و دیگر آن چسبندگی لازم را به این ها نداشته باشیم.

حجت الاسلام و المسلمین انصاریان تصریح کرد: کسانی که روی خون مطهر 300 هزار شهید این مملکت پا گذاشته و بر صندلی وزارت و وکالت قرار گرفته و به این ملت مظلوم جفا می کنند ، بدانند که باید پاسخگوی خدا و رسولش در روز قیامت باشند.

وی همچنین در خاتمه با اشاره به فرمایشی از امام جواد(ع) مبنی بر ضرورت شکر نعمت ها گفت: معنای شکر در کلام اهل بیت(ع) فقط شکر زبانی نیست بلکه مهم تر از آن شکر عملی است و آن هم این که انسان از حرام  ها چشم پوشیده و از هر نعمتی در جایی که خدا دستور داده، استفاده کند.