زندگیِ واقعیِ خانم و آقای مجازی

با وجود نتايج نا مشخصي كه براي ازدواج وجود دارد اما همچنان برخي از افراد در دنياي مجازي به دنبال شريك زندگي شان ميگردند و از صدمات آن كاملا بي اطلاع هستند

کد خبر: ۱۲۱۶۷۵۶

تاریخ: ۰۱ آذر ۱۳۹۵ - ۱۶:۳۲

فرزانه فدوی؛ خواستگاري و ازدواج هم مثل تمام رسم و رسومات اصيل ايراني جايگاه خودش را داشت،خانواده هايي مقيد و متعصب كه حتي تا لحظه خواندن صيغه محرميت اجازه ديدار دختر و پسري راكه قرار است ساليان دراز همراه و همدل يكديگر باشند را گاهي از آنها دريغ ميكردند، حالا بماند كه عروس خانم هم با چه حجب و حيايي پاي سفره عقد مينشست.

همين حالا هم اگر از مادربزرگ و يا مادرمان از خاطرات قبل از ازدواجشان سوال كنيم قريب به اتفاق علاوه بر ابراز علاقه ي ادامه دار به مرد زندگيشان ميگويند: من تا قبل از شب عقد پدرت را نديدم!

درست است كه اين جواب علامت سوال بزرگي را در ذهن هايمان مجسم مي كند اما با كمي فكر كردن و نگاه عميق به راحتي به اين درك ميرسيم كه اين زوج دوست داشتني و الگو هنوز هم پس ازگذشت ٣٠ و چند سال از زندگي مشتركشان عاشقانه يكديگر را دوست دارند، آن هم بدون اينكه از قبل ازدواجشان قول هاي واهي و خيالات و تصوراتي غيرممكن را براي هم بسازند!

اما حالا با پيشرفت هاي روز افزون علم تكنولوژي اين بار خانواده ها هستند كه ديرتر از هركس ديگري متوجه مي شوند فرزندشان تصميم به ازدواج گرفته است.البته نمي شود گفت اين امر به طور كلي رد شدني است ،اما نگاهي به آمارها و تجربيات زوج هاي امروزي شيريني ازدواج هاي سال هاي اخير را تا حدي بالا برده است كه طعم تلخي ميدهند.

درست است كه حق انتخاب براي هر دختر و پسر امري طبيعي است اما بسياري از آنها با غرق شدن در دنياي مجازي آنقدر از خانواده هايشان فاصله ميگيرند كه با تقويت عدم حضور آنها بصورت ناخودآگاه شروع به هم صحبتي با افرادي ناشناسي را ميكنند كه كم كم به همسر روياهايشان تبديل ميشود!

درست است كه اكثريت استفاده كنندگان از اين امكان را قشر نوجوان و جوان تشكيل ميدهند اما همين عده كه مشخص است توانايي كسب اطلاعات در هرزمينه اي را دارد گاهي با طناب پوسيده اي كه به دست گرفته به اعماق چاه تاريك ناداني خود سقوط مي كند.

كاملا مشخص است كه دختران باگذر از سن ٢٠ سالگي تا حدودي شرايط لازم براي ازدواج را به دست مي آورند و متعاقبا پسران نيز قبل از سن ٣٠ سالگي با بهبود وضعيت اقتصادي توانايي چرخاندن و داشتن يك زندگي جديد با فردي جديد را پيدا مي كنند.برخي از آنها با اعتماد كامل به يك ازدواج سنتي با كسب رضايت خانواده از همان مراحل ابتدايي؛ و برخي هم با تمايلات شخصي كه در رديف اولويت بندي هاي انتخاب فرد مورد نظر خود براي بستن يك پيوند هميشگي قرار داده اند سر سفره عقد مي نشينند و مهم اين است اين انتخاب كه طبيعتا قبل از اطلاع يافتن خانواده ها صورت ميگيرد ريشه در كجا دارد؟

مكان هايي واقعي كه انتخاب را شكل ميدهند

بسياري از جوانان پس از ورود به دانشگاه و شناختن فردي كه از نظر عقلي مي تواند انتخاب خوبي براي آن ها باشد تصميم به ازدواج و تشكيل زندگي مي گيرند علاوه بر آن برخي ديگر نيز در محل كار نيمه گمشده خود را پيدا مي كنند!

در كنار اين افراد وجود دارند دختران و پسران جواني كه هنوز اطلاعات كاملي از وضعيت رواني جامعه پيدا نكرده اند و به جاي حضور در دنياي واقعي به دنياي مجازي پناه مي برندو در همان جا در جستجوي همسر دلخواهشان روزگار ميگذرانند.

اما بد نيست اگر اين افراد هم قبل از اقدام به چنين كاري كه سرنوشت نامعلومي هم دارد، اطلاعات خود را در زمينه پيدا كردن يك همراه؛ در همان دنياي مجازي بالا ببرند چراكه با كمي گشت و گذار كوتاه مدت در اينترنت و جست و جوي آمار زندگي هاي متلاشي شده كه هم عامل پايه گذاري و هم از بين رفتن آن اينترنت بوده است مي توانند مسيري كه آن را براي رسيدن به هدف خود پيش گرفته اند روشن كنند.

چشمانتان را باز كنيد سرتان كلاه نرود!

حميدرضا رحماني روان شناس و مشاور خانواده با بيان اين كه استفاده از اينترنت به عنوان يك ابزار كارامد در زندگي افراد خودنمايي مي كند مي گويد : ازدواج هايي كه از طريق آشنايي هاي اينترنتي صورت مي گيرد زماني مي تواند آينده خوبي داشته باشد كه روند آن از طريق افراد مجرب و متخصص در همين زمينه انجام شود.كه البته براي اين كار هم سايت هاي مختلفي با شرايط مختلف در دنياي مجازي راه اندازي شده است.

به عقيده او: افراد كارشناسي كه از طريق همين سايت هاي انتخاب همسر مشغول به راهنمايي افراد هستند ، مي توانند به خودي خود نقش بسيار موثري را براي ازدواج آگاهانه و شروع يك زندگي شيرين داشته باشند ، چراكه اين كارشناسان با داشتن اطلاعات شخصي كامل از هردو طرف و هم سان گزيني صحيح زوجي را به يكديگر معرفي مي كنند كه از هر نظر داراي شرايط مد نظر يكديگر باشند و چه بسا كه با اين روند پايه هاي يك زندگي شيرين را محكم تر مي كوبند و مي توانند از انتخاب هايي كه از همان مراحل ابتدايي بر پايه دروغ بنا مي شوند جلوگيري كنند تا از امكان بروز تبعات جبران ناپذير آن هم پيشگيري شود.

سودجوياني كه همچنان جولان مي دهند!

براي هر شخصي ممكن است حداقل يك بار اتفاق افتاده باشد كه در شبكه هاي مختلف مجازي كه امروزه جاي خودشان را به راحتي بين مردم باز كرده اند و فرصت ديدارها و گفت و گوهاي حضوري را از آنها گرفته است، با عكس و مشخصات فردي روبه رو شوند كه از هر نظر تنها شرايط يك موجود خيالي را داشته باشد، اكثر اين افراد كه با هويت دروغين سرراه ديگران قرار ميگيرند در همان مراحل ابتدايي با درخواست هاي شك برانگيز خود مثل نقاضاي دريافت مبالغي پول آن هم پس از مدت بسيار كوتاهي از آشنايي به راحتي دست خود را براي شخص مقابل رو مي كنند، البته ناگفته نماند

كه اين موضوع هم وابستگي بسياري به قدرت تشخيص و باهوشي همان فردي دارد كه ممكن است با بي دقتي خودرا قرباني خواسته هاي افراد سودجو كند.

اين معضل تاحدي گسترده شده است كه سينماگران ايراني هم براي طولاني تر كردن و خنده دارتر شدن ساخته هاي خود از پرداختن به آن دريغ نكرده اند

از نظر رحماني اكثريت اطلاعاتي كه افراد در اوايل آشنايي از خود به يكديگر مي دهند دروغ بوده و هيچ گونه شباهتي با هويت واقعي آنها ندارد.

خصوصا اگر هردو طرف هم در يك شبكه اجتماعي بي پايه و اساس كه صرفا براي وقت گذراني ايجاد شده است حضور يابند.

اغلب اين افراد با دانستن مشخصات فردي طرف مقابلشان شخصي رويايي را در ذهن خود مي سازند كه علي رغم تمايل به داشتن يك ديدار حضوري نمي توانند حتي ساعتي را هم بدون صحبت كردن با او بگذرانند.

همين امر موجب مي شود بالاخره براي ديداربا يكديگر ترغيب شوند و با گذاشتن اولين قرار ملاقات كاخ آرزوهايي كه با تصويرسازي از ظاهر و چهره فرد داشته اند روي سرشان آوار شود! حالا بماند كه در طي اين مدت چه دروغ هاي ديگري را از وضعيت و شرايط خانوادگي شان به يكديگر گفته اند.

و اما يك حقيقت...

به طور كلي مي توان نتيجه گرفت كه ازدواج هاي عصر حاضر؛ باوجود تمام مشكلاتي كه در جامعه به چشم مي خورد و سختي هاي فراواني كه دارد ، نيازمند يك شناخت جامع و كامل از طرف مقابل و خانواده است كه سال هاي متوالي را در كنارشان زندگي كرده است.

هرچه كه باشد صحبت،صحبت يك عمر زندگي است و پيش شرط هاي اساسي آن آشنايي كامل و پس از آن انتخابي صحيح بر مبناي خواسته هاي فردي است.

پرواضح است كه اين مهم تنها با مدتي گفت و گوي غير حضوري و مجازي آن هم با فردي كه معلوم نيست تحت چه شرايطي رشد و زندگي كرده است به دست نمي آيد و در واقعيت نيازمند آگاهي كامل و تحقيقاتي موشكافانه شخصيتي برروي فردي است كه يك دختر يا پسربراي ادامه زندگي اش در سدد بستن يك پيمان الهي با او برآمده است.