معاون وزیرکار: میانگین شکاف جنسیتی در ایران پایین تر از سطح جهانی است/ نامناسب بودن بازار کارکشور برای حضور زنان

معاون توسعه اشتغال و کارآفرینی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی با بیان اینکه شکاف جنسیتی در ایران پایین تر از میانگین جهانی است، گفت: رتبه ایران در شکاف جنسیتی بین 144 کشور دنیا 139 است.

کد خبر: ۱۲۱۹۱۱۱

تاریخ: ۰۶ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۲:۴۸

به گزارش خبرگزاری دانا،شاخص شکاف جنسیتی تفاوت های میان دو جنس را در چهار بعد سیاسی، اقتصادی، آموزش و بهداشت بررسی می کند.
'عیسی منصوری' روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگار اقتصادی ایرنا،افزود: ایران در برخی از زیرشاخص های جنسیتی نظیر دستیابی به امکانات آموزشی و بهداشت وضعیت بهتری نسبت به میانگین جهانی دارد.
وی ادامه داد: امتیاز ایران در زیر شاخص های یاد شده از میانگین جهانی اندکی بیشتر است و در سطح به نسبت قابل قبولی قرار دارد. به عبارتی دسترسی زنان به حوزه های آموزش و بهداشت بهتر از سایر کشورها است و سرمایه گذاری ارزشمندی در این دو حوزه صورت گرفته است.
منصوری گفت: از نظر شاخص های فرصت ها و مشارکت اقتصادی و همچنین توانمندسازی سیاسی، امتیاز ایران پایین تر از میانگین جهانی است و شکاف قابل توجهی بین زنان و مردان وجود دارد. لذا موانع در این باب باید مرتفع شود.
به گفته معاون وزیر کار، در سال 2016 میلادی نسبت دستمزد زنان به مردان در مشاغل مشابه در ایران به طور تقریب مشابه میانگین دنیا بود، اما در سایر بخش ها به ویژه زیر بخش نسبت مشارکت نیروی کار زنان به مردان با فاصله چشمگیری کمتر از متوسط کشورهای جهان است.
وی در ادامه افزود: بنابراین ضروری است موضوع حضور و مشارکت زنان در بازار کار کشور مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد و به منظور کاستن از این شکاف عمیق توصیه های راهبردی و اقدام های لازم به عمل آید.
وی در مقایسه سال های 1384 تا 1395، گفت: شکاف نرخ مشارکت در ایران بین مردان و زنان فاحش است .فاصله نرخ مشارکت اقتصادی برای دو جنس در ابتدای دوره 47.7درصد و در تابستان 1395 معادل 49درصد بود. در طول دوره نرخ مشارکت زنان نسبت به مردان کمتر از یک چهارم است.
منصوری گفت: مطابق آمار، شانس زنان برای ورود به بازار کار بسیار کمتر از مردان است و در صورت ادامه چنین وضعیتی نه تنها احتمال نزدیک شدن آنها به هم بعید به نظر می رسد بلکه شکاف عمیق تر می شود. این شکاف پیامدهای منفی در حوزه های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خواهد داشت.
وی به نقل از دیدگاه برخی از کارشناسان گفت: متاسفانه در ایران کم گویی متداول است و برخی از زنان که در خانه کار و درآمد هم کسب می کنند به دلیل غیر رسمی بودن شغل، خود را شاغل اعلام نمی کنند.

**شکاف جنسیتی و نرخ بیکاری
منصوری همچنین گفت: نرخ بیکاری زنان و مردان اختلاف فاحشی دارد و در سال های 1384 تا 1395 این شکاف بیشتر شده است.
به گفته منصوری، نسبت نرخ بیکاری زنان به نرخ بیکاری مردان در سال 1384 برابر با 1.7 بوده که در سال 1395 به 1.9درصد افزایش یافته است.
وی همچنین درباره تعداد بیکاران کفت: شاخص نسبت تعداد بیکاران زن به تعداد بیکاران مرد در سال 1384 معادل 44 درصد بوده که در تابستان 1395 به 52 درصد رسیده است. تعداد بیکاران زن نسبت به بیکاران مرد افزایش یافته. به عبارتی شکاف جنسیتی نرخ بیکاری افزایش یافته است.
منصوری توضیح داد: همه موارد یاد شده نشان می دهد بازار کار کشور هنوز برای حضور زنان مناسب نیست. زنان در ایران به دلایل مختلفی از قبیل مسایل فرهنگی، دستمزد پایین تر نسبت به مردان، شرایط نامساعد و سخت برخی از مشاغل، فرصت های شغلی را با شرایط سخت تری احراز می کنند.
به گزارش ایرنا،شاخص جهانی جنسی یک شاخص مقایسه ای میان دو جنس است که برای اولین بار در سال 2006 توسط انجمن جهانی اقتصاد معرفی شده است. این شاخص تفاوت های میان دو جنس را در چهار بعد سیاسی، اقتصادی، آموزش و بهداشت بررسی می کند. اهمیت این شاخص در کنار دقت عمل بالا و اعتباری که در میان شاخص های جهانی دارد، به دلیل کیفیت اندازه گیری آن است، یعنی اندازه گرفتن فاصله ی میان زنان و مردان در ابعاد یاد شده است.
سه نقطه قوت این شاخص این هستند که یکم، به جای گزارش کردن سطح ها و اندازه های مربوط به ابعاد، شکاف میان سطح زنان و مردان را بررسی می کند. گزارش کردن شکاف میان زنان و مردان به جای گزارش سطح توسعه به این دلیل اهمیت دارد که اثر میزان پیشرفته بودن جوامع مورد بررسی را خنثی می کند زیرا ممکن است در برخی کشورهای توسعه یافته شاخص های بالایی مثلا برای بهداشت زنان نسبت به کشورهای کم تر توسعه یافته مشاهده شود ولی در همین کشور شکاف بین شاخص های بهداشتی زنان و مردان بسیار بالا باشد. بنابراین محاسبه ی شکاف قدمی است بسیار مفید برای ایجاد یک دید کامل از برابری جنسی در عرصه های چهارگانه.
دوم، انجمن جهانی اقتصاد از طریق نتایج واقعی اجتماعی و با ابزارهای عینی به بررسی جامعه می پردازد. یعنی به جای استفاده از دروندادهایی که مبتنی بر قوانین رسمی، سندهای امضا شده و قول و قرارهای دولتی است، از دروندادهای عینی و واقعی استفاده می کند. به این معنا که مثلا ممکن است کشوری یک سند جهانی را برای مبارزه با خشونت جسمی علیه زنان امضا کرده باشد، ولی در عمل هرگز به تعهدات عملی آن پایبند نبوده باشد. شاخص انجمن جهانی اقتصاد کاری به چنین رفتارهای دولت ها ندارد و با بررسی میزان واقعی خشونت جسمی به ارزیابی جامعه می پردازد.
سوم، انجن اقتصاد جهانی بررسی میزان برابری میان زنان را به بررسی میزان توانمندسازی زنان ترجیح داده است. بدین معنا که به جای تمرکز بر زنان و رویکرد تک جنسی و مقایسه زنان در سراسر جهان با هم، رویکرد دو جنسی اتخاذ کرده و با در نظر گرفتن فاصله ی زنان و مردان، جنسیت را در مرکز کار خود قرار داده است، نه زنان را.
این شاخص جهانی از چهار ستون اصلی تشکیل شده است: 1. مشارکت و فرصت های اقتصادی: مولفه هایی مانند مشارکت زنان و مردان در نیروی کار، میزان درآمدهای متوسط هر یک، درصد هریک در مشاغل رده بالا و رده پایین و ... 2. دستاوردهای آموزشی: بررسی سواد و موقعیت آموزشی زنان در سطوح اولیه، ثانویه و سطح دانشگاهی و ... 3. بهداشت و بقا: بررسی وضعیت بهداشت زنان و مردان، طول عمر و بیماری ها و ... 4. توانمندسازی سیاسی: تعداد زنان موجود در جایگاه های سیاسی رده بالا و زمان واقعی قرار گرفتن ان ها در این پست ها و ...؛ که در هر یک از ستون های اصلی مولفه های متعددی سنجیده شده و از برآورد چهار ستون اصلی در کنار هم شاخص جهانی شکاف جنسی ساخته می شود.
شاخص جهانی شکاف جنسی عددی بین 0 و ا است. هر اندازه عدد نهایی به 0 نزدیک شود به نابرابری مطلق و هر اندازه عدد به 1 نزدیک شود به برابری مطلق نزدیک می شویم. برابری نمونه 0.5 بیان کننده شکاف عمیق بین زن و مرد است طوری که مردان از مزایایی دو برابر زنان در ابعاد چهارگانه بهره مندند و مثلا 0.85 شاخص خوبی است چون نشان دهنده ی نزدیک شدن زنان و مردان در ابعاد مورد بررسی است.
به گزارش ایرنا؛ بازار کار ایران با مشکلات عدیده ای مواجه است که از نبود فرصت های شغلی برای جوانان به ویژه زنان تا کمی دستمزد و نبود فرصت های شغلی برای زنان و در نهایت انبوه جمعیت فارغ التحصیل از دانشگاه های کشور که بتدریج وارد بازار کار کشور می شوند، شامل می شود.
نیازهای بازار کار ایران هیچگونه مطابقتی با آموزش هایی که در دانشگاه های کشور انجام می شود، ندارد .
زمانی عده ای می اندیشیدند گسترش دانشگاه های کشور می تواند ورود به بازار کار را با تاخیر مواجه کند، اما امروز پایان همان تاخیر است. در شش ماه نخست امسال فقط یک میلیون نفر وارد بازار کار کشور شده اند که تردیدی نیست این تعداد تا پایان نیمه دوم امسال افزایش می یابد.