تولید نفت فلات قاره 50 درصدکاهش یافت/ عقب ماندگی ایران در برداشت از میادین مشترک

نائب رئیس کمیسیون انرژی گفت: عقب ماندگی ایران در برداشت و توسعه از میادین مشترک باعث شده تا تولید نفت فلات قاره از روزانه 800 هزار به 400هزار بشکه کاهش یابد.

کد خبر: ۱۲۲۳۵۲۸

تاریخ: ۱۵ مرداد ۱۳۹۶ - ۰۷:۳۷

به گزارش خبرگزاری دانا،ایران در صحنه رقابت با شرکای خود در میادین مشترک انرژی، روزانه منافع بالقوه ای را از دست می دهد.در این میادین طرفین ایرانی برای تصاحب بیشترین سهم از نظر اقتصادی، بدون توجه به شیوه برداشت بهینه تلاش دارند تا درکوتاه ترین زمان ممکن بیشترین میزان برداشت را داشته باشند، در حالیکه بعضی کشورها در روشی مبتنی بر تعامل، به طور تدریجی در حال افزایش برداشت بوده و هر دو طرف به منافع بیشتری دست پیدا می کنند.

بنابراین به موجب افزایش اهمیت استفاده از شیوه های همکارانه در برداشت از میادین مشترک باید از زمینه های سیاسی، امنیتی و استراتژیک جهت کسب منافع بیشتری نهایت بهره برداری را بعمل آورد.

عقب ماندگی ایران در توسعه میادین مشترک

هدایت اله خادمی نائب رئیس کمیسیون انرژی در مجلس در گفتگو با خبرنگار اقتصاد و انرژی ،گفت: متاسفانه در توسعه و برداشت از میادین مشترک، متناسب با همسایه ها پیش نمی رویم، در این حوزه کم کاری عجیبی داریم و باید اذعان داشت که این میادین در اولویت و مهم را تقریبا رها کرده ایم.

وی ادامه داد: به غیر از پارس جنوبی که به تازگی به برداشت برابر با قطر رسیده و وضعیت بدی نسبت به همسایه های خود نداریم،؛ درباقی میادین مشترک هم در دریا و هم در خشکی با مسائل و مشکلاتی روبرو هستیم.

نائب رئیس کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی افزود: بعنوان مثال، در میادین غرب کارون یعنی آزادگان که در جانب عراق از آن به عنوان میدان مجنون یاد می شود، درگیر مشکلاتی هستیم.

خادمی با اشاره به بخش فلات قاره که دارنده میادین مستقل و مشترک است، تصریح کرد: در این قسمت نیز کار توسعه ای انجام شده و در نتیجه اکنون با افت تولید مواجه هستیم.

وی گفت: تولید فلات قاره از800 هزار بشکه در روز به 400 هزار بشکه در روز کاهش یافته، بنابراین این تقلیل 50 درصدی توجه جدی مسئولان ذیربط را در خصوص تأمین مالی این بخش به منظور بهبود شرایطش می طلبد.

سبقت گرفتن از همسایه ها و یا تدوین ضابطه ای بین طرفین در میادین مشترک به منظور برداشت و توسعه ای به دور از ضرر،؛ مسئله ی است که سیاست گذاران حوزه انرژی کشور و به طور خاص وزارت نفت و شرکت ملی نفت ایران باید بیش از پیش نسبت به آن اهتمام ورزند.