درمان زخم‌های مزمن با زخم پوش‌های مهندسی شده

دانشجوی واحد علوم و تحقیقات موفق به ساخت زخم‌پوش‌های مهندسی شده بر پایه آلژینات برای بهبود زخم‌های مزمن شد.

کد خبر: ۱۲۳۴۷۹۲

تاریخ: ۱۸ مهر ۱۳۹۷ - ۰۹:۲۷

به گزارش خبرگزاری دانا به نقل از واحد علوم و تحقیقات، حامد خداوردی محقق واحد علوم و تحقیقات در مورد ضرورت انجام این پژوهش گفت: زخم‌های مزمن زخم‌هایی هستند که دیر درمان و یا درمان نمی‌شوند.

وی افزود: شایع‌ترین علل ایجاد زخم‌های مزمن، بیماری، عفونت و ایسکمی هستند. در زخم‌های مزمن به دلیل از بین رفتن لایه حفاظتی، پوست در معرض محیط بیرون قرار می‌گیرد و این امر باعث می‌شود ریسک بالاتری برای عفونی شدن داشته باشند. از این‌رو زخم‌های مزمن نیاز به فوریت ویژه‌ای برای درمان و بهبود دارند.

این محقق تاکید کرد: زخم‌های بستر و دیابتی از شایع‌ترین زخم‌های مزمن هستند.

خداوردی ادامه داد: در این پژوهش سعی داشتیم زخم‌هایی که دیر بهبود پیدا می‌کنند و یا وارد مرحله مزمن شده و درمان‌پذیر نیستند را درمان کنیم.

وی عنوان کرد: بررسی عواملی که در بهبود زخم‌های پوستی موثر هستند و نیز عواملی که سبب می‌شوند تا زخم‌ها دیرتر درمان و یا بعضا درمان نشوند، کمک شایانی در حصول نتیجه این پژوهش داشته است.

این محقق با بیان اینکه روش بهبود زخم‌های مزمن شامل دو نوع تهاجمی و غیرتهاجمی است، افزود: در روش غیرتهاجمی استفاده از انواع پانسمان و زخم‌پوش‌ها، شستشوی زخم، کنترل عفونت، تجویز دارو و... از جمله اقداماتی هستند که در راستای درمان زخم‌های مزمن انجام می‌گیرد.

خداوردی تاکید کرد: در این پژوهش تمرکز ما بر استفاده از زخم‌پوش‌های مهندسی شده برای بهبود فرآیند ترمیم، پیشگیری و درمان زخم‌های مزمن پوستی به صورت غیرتهاجمی است.

وی درباره نوآوری این تحقیق گفت: در خارج از کشور نمونه‌های مشابه همانند پانسمان‌های بر پایه عسل، سیتریک اسید و... وجود دارد، اما این زخم‌پوش برای اولین بار در دنیا با هدف درمان مهندسی شده زخم‌های مزمن سنتز شده است.

این محقق خاطرنشان کرد: این زخم‌پوش بر پایه آلژینات (پلیمر طبیعی استخراج شده از جلبک دریایی) سنتز شده و یک هیدروژل با قابلیت جذب ۵۰۰ برابر وزن خود است. نمونه‌ها به صورت استریل سنتز شده و مشخصه‌یابی شده‌اند. تست‌های زیست سازگاری، رفتار تورمی و جذب، تاثیرگذاری بر رشد، تکثیر و مهاجرت سلول‌های پوستی از جمله موارد بررسی شده این زخم‌پوش است.

خداوردی افزود: این زخم‌پوش در حال حاضر تنها به صورت InVitro (آزمایشگاهی) بر روی رده‌های مختلف سلولی تست شده که در تمام موارد شاهد افزایش رشد، تکثیر و مهاجرت سلول‌های فیبروبلاست بودیم. علاوه بر آن، این زخم‌پوش قادر است با نامساعد کردن محیط پیرامون خود رشد باکتری‌ها را کاهش و در نتیجه می‌تواند از عفونی شدن زخم‌ها نیز جلوگیری کند.

وی درخصوص تجاری‌سازی این زخم پوش گفت: در صورت حمایت و جذب سرمایه‌گذار، امکان تجاری‌سازی این زخم‌پوش با یک پنجم هزینه نمونه‌های مشابه خارجی وجود دارد. لازم به ذکر است که این نمونه برای اولین بار سنتز شده و نمونه همانندی از آن وجود ندارد.

این تحقیق در قالب پایان‌نامه ای با عنوان «سنتز و مشخصه‌یابی سامانه کنترل و تنظیم‌کننده PH محل زخم بر پایه آلژینات» با راهنمایی دکتر محمدعلی شکرگزار و دکتر شاهین بنکدار در بانک سلولی انستیو پاستور ایران و دانشکده علوم و فناوری‌های پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات انجام شده است.