والدین از سر دلسوزی قدرت تصمیم‌گیری فرزندان را سلب نکنند

یک روانشناس درباره کنترلگری والدین بر فرزندان توضیحاتی داد.

کد خبر: ۱۲۴۴۰۳۶

تاریخ: ۱۱ آذر ۱۳۹۸ - ۱۸:۰۱

به گزارش خبرگزاری دانا،حسن اکبرزاده روانشناس و مشاور ، درباره کنترلگری والدین بر فرزندان اظهار کرد: در خانواده درمانی بحثی به عنوان تفکیک خانواد و فرزندان مطرح است که برگرفته از سبک زندگی خاصی است که رفتار‌های کنترلگری والدین و یا رفتار‌هایی که استقلال فرزندان را به تعویق نیندازند باید توجه کرد.
وی با بیان اینکه خانواده‌هایی که به فرزندانشان اختیار تصمیم‌گیری نمی‌دهند استقلال فرزندان را تحت الشعاع قرار می‌دهند، افزود: وقتی افراد اختیار نداشته باشند استقلالشان به خوبی شکل نمی‌گیرد و حتی زمانی که فرزندان تمایل دارند خانواده در تصمیمات دخیل باشد به دلیل آن است که مستقل نشده اند.

اکبرزاده گفت: در موقعیت‌های با حساسیت کم که تصمیم گیری‌ها مهم نیستند باید به فرزندان اختیار داده شود تا مستقل شوند چراکه فرزندان باید بتوانند در ازدواجشان مستقل تصمیم گیری کنند.

این روانشناس تصریح کرد: والدین باید به فرزندانشان در مسیر بلوغ‌های مختلف کمک کنند تا خودشان در تصمیم‌گیری یادگیری‌های لازم را کسب کنند و زمانی که قدرت تصمیم گیری آن‌ها افزایش می‌یابد، مسئولیت‌ خانواده ها کمتر می شود، چراکه با تصمیم گیری فرزندان تا حدودی مسئولیت آن‌ها کمتر است.

وی ادامه داد: خانواده کنترلگر شرایطی ایجاد می‌کنند که حتی افراد با حفظ چارچوب‌های اخلاقی و معیار‌های خود نمی‌توانند تصمیم گیری و انتخاب درستی داشته باشند و گاهی در انتخاب همسر به معیارهای خود توجه نمی‌کنند، تنها به دنبال این هستند که از جو کنترل گرایانه خانواده جدا شوند و فرقی ندارد با چه کسی ازدواج کنند.

اکبرزاده بیان کرد: خانواده زمانی که استقلال لازم را به فرزند خود منتقل کرده باشد خیالش از انتخاب فرزندش راحت است، اما این دلیل نمی‌شود که خانواده هیچ نظری ندهد چراکه این اقدام والدین دخالت نیست بلکه پدر و مادر با توجه به تجربیاتی که دارند فرزندانشان را راهنمایی می‌کنند، اما نباید جلوی تصمیم گیری فرزندانشان را بگیرند؛ آنها باید تنها دلیل مخالفت خود را عنوان کنند و تصمیم گیرنده نهایی را برعهده فرزندانشان بگذارند.

این روانشناس اضافه کرد: اگر دخالت خانواده زیاد باشد فرد در تصمیم گیری دچار مشکل می‌شود چراکه تمام فکر فرد به دنبال این است که خانواده را راضی کند و تمرکزی برای سنجش رابطه ندارد، همچنین بعد از جدی شدن رابطه مشکلاتی نیز مجدد به وجود می‌آید، رابطه آسیب می‌بیند و از مسیر اصلی خود خارج می‌شود چراکه دائم در حال حل کردن دخالت‌های والدین هستند.

وی گفت: در سبک فرزندپروری باید به سمتی رویم که بتوانیم استقلال در تصمیم را در فرزندان رشد دهیم، نباید از اصل مذاکره در روابط  غافل شویم و زوجین باید بدانند که قبل از ازدواج اگر طرف مقابل در تصمیم‌گیری استقلال ندارد، سعی نداشته باشند که بعد از ازدواج او را تغییر دهند.

اکبرزاده خاطرنشان کرد: با توجه به تغییرات فرهنگی که در جامعه اتفاق افتاده، مسیر ازدواج هم به دور از این تغییرات نیست، در روابط امروزی به دنبال رابطه دوستانه بین والدین و زوج جوان باشیم چرا که تحکم‌ و زورگویی قدیمی جامعه در رابطه امروزی جوابگو نیست.