با وسواس هایمان چه کار کنیم؟

همه انسان‌ها می‌توانند افکار وسواسی داشته باشند و این اختلال در واقع عملکرد فرد را کنترل و ذهنش را درگیر می‌کند.

کد خبر: ۱۲۵۰۱۶۸

تاریخ: ۳۱ تير ۱۳۹۹ - ۰۸:۰۲

به گزارش خبرگزاری دانا، گروه سلامت؛ شاید در اطراف خود افرادی را سراغ داشته باشیم که بیش از حد نگران سلامتی خود و عزیزانش می باشد و یا اینکه به یک موضوع ساده و پیش پا افتاده بیش از اندازه اهمیت می دهد و ترس و اضطراب بی مورد دارد و حتا عملی را بارها و بارها تکرار می کند؛ در این گونه موارد می توان گفت که فرد مورد نظر دچار وسواسیت شده است، البته ممکن است وسواسیت وی عملی یا ذهنی و یا شامل هردو باشد.

لطفا به موارد زیر توجه کنید :

مادری که بیش از اندازه بر روی نظافت شخصی افراد خانواده حساس می باشد.

شخصی که دائم بعد از استحمام احساس این را دارد که اصلا پاکیزه نشده است.

فردی که هنگام گرفتن وضو و یا غسل کردن دائما تجدید عمل می کند و درستی کار شک دارد.

راننده ای که دائم نگران سیستم فنی خودروی خویش بوده و همیشه مشغول بررسی خودروی خود می باشد.

شخصی که دائم به فکر مرگ بوده و انتظار حادثه را می کشد.

هزاران مثال از نمونه های فوق را می توان آورد که فرد دچار نوعی وسواسیت می باشد.

بیماری وسواس چیست؟!

وسواس یک اختلال اضطرابی است که با افکار غیر قابل کنترل، ناخواسته و رفتارهای متداول و رفتارهای تکراری بروز پیدا می‌کند، همه انسان‌ها می‌توانند افکار وسواسی داشته باشند و این اختلال در واقع عملکرد فرد را کنترل و ذهنش را درگیر می‌کند.

اختلال وسواس به دو نوع فکری و عملی تقسیم می‌شود؛ گاهی اوقات وسواس‌های فکری منجر به وسواس‌های عملی می‌شود؛ وقتی فرد دچار وسواس فکری می‌شود؛ ترس‌، اضطراب، ناراحتی و نگرانی به سراغش می‌آید و این موارد را تجربه می‌کند؛ برای مثال فرد نگران این است که به اطرافیان خود آسیب بزند؛ این مسائل ممکن است محدود کننده باشد و فرد نتواند با آن مقابله کند پس این افکار ذهن فرد را به شدت درگیر می‌کند در نتیجه در انجام بسیاری از کارها با مشکل رو به رو است. از سوی دیگر  ممکن است این اختلال در برخی مواقع منجر به انجام کارهایی شود که به آن وسواس عملی می‌گویند و نسبتا هم شایع است.

یکی از مهم ترین علت های وسواس فکری بی هدفی و غیر فعالی است. داشتن فعالیتهای مكرر و تنش های روزمره ی زیاد نیز، سبب منحرف شدن ذهن می شود. تنهایی و انزوا، نداشتن ارتباط كلامی و فیزیكی با احادیث همواره در تبیین آن کوشیده‌ اند.

لفظ "وسوسه" که ذکرآن درقرآن مجید نیز آمده است از دیدگاه علمای مذهبی به معنی" بسیار وسوسه کننده ” است.

درزبان‌های عربی و فارسی نیز به نوعی اندیشه و محتوای ذهنی ناخواسته و نامطلوب دلالت می‌کند.

در قرآن کریم کلمه وسواس و کلماتی از این ریشه در پنج جا آمده ‌است. در سوره اعراف آیه ۲۰، سوره طه آیه ۱۲۰ (به صورت افسوس)، و در همین سوره آیه ۴ به صورت ( الوسواس ) آمده است و معنی ظاهری آن در قران " خیال یا فکر ناشایستی است که شیطان در قلب انسان می‌افکند."

راه های درمان :

در رابطه با درمان هر بیماری بخصوص بیماری وسواس باید به این نکته توجه کنیم که اصل خود فرد می باشد و راه درمان در درون خود فرد بوده و عوامل بیرونی در رتبه ی بعدی قرار دارند چرا که اگر فرد بیمار ناامید از درمان، تحت معاینه ی حاذق ترین اطبا هم باشد نتیجه مطلوب حاصل نخواهد شد.

رفتار درمانی بیماری وسواس از موثرترین روشهای درمانی است که حتی گفته میشود اثر درمانی آن بیش از دارو درمانی است اما شرط لازم برای اثر بخشی آن آگاهی بیمار از منطق این روش است.

هر چه این آگاهی افزایش یابد همکاری وی با درمان و تکنیک هایی که در روند رفتار درمانی بکار میرود بیشتر و شانس موفقیت افزایش خواهد یافت.

لطفا در راستای درمان به موارد زیر توجه کنید :

با خودتان عهد ببندید و برنامه‏ ریزی کنید که فقط در ساعت های معینی درباره موضوع وسواس، فکر کنید ؛ تا به مرور زمان از شدت وسواس کاهش یافته و از بین برود.

هر روز به خود تلقین کنید که «من قادرم افکار وسواسی‌ام را کنار بگذارم»؛ زیرا تلقین یکی از راه‏های مبارزه با افکار منفی است و وسواس فکری نیز چیزی جز یک فکر منفی مزاحم نیست.

گفتنی است که برای درمان وسواس فکری نیاز به صبر و حوصله و پشتکار در به اجرا درآوردن راه‏ های فوق است تا این که به تدریج از آن افکار رهایی یابید و انتظار حل و درمان یک شبه آن را نداشته باشید.

افرادی که اقدام به خودیاری در درمان وسواس کرده اند حتما به روش های زیر توجه کنند:

روش اول : فعالیت های منظم بدنی داشته باشید و ورزش کنید.

روش دوم : ارتباط خود را با خانواده، دوستان و اطرافیان حفظ کنید.

روش سوم : خواب کافی و منظم داشه باشید و سحرخیزی را فراموش نکنید.

روش چهارم : مدیتیشن انجام دهید. از انجام اعمال عبادی و مراقبه غافل نشوید.

*توجه به این نکته لازم می باشد که بیماران با عنایت به احوال خود حتما به یک طبیب حاذق و یا روانشناس مراجعه کنند.