ترمیم شکستگی استخوان با کمک باکتری‌های ماست

پژوهشگران چین در بررسی جدیدی دریافتند ایمپلنت‌های پوشیده شده از باکتری‌های موجود در ماست می‌توانند به ترمیم شکستگی استخوان سرعت بدهند.

کد خبر: ۱۲۵۲۹۵۳

تاریخ: ۲۵ آبان ۱۳۹۹ - ۰۸:۱۱

به گزارش خبرگزاری دانا و به نقل از نیوساینتیست، شاید به زودی بتوان از ایمپلنت‌هایی که با باکتری‌ها پوشیده شده‌اند، هنگام جراحی‌های مربوط به شکستگی استخوان استفاده کرد تا به روند ترمیم سرعت بدهند و از عفونت‌های پس از جراحی پیشگیری کنند.
هنگامی که شخصی به شکستگی استخوان دچار می‌شود، گاهی برای ترمیم درست، به جراحی نیاز خواهد داشت. یکی از روش‌های متداول، استفاده از ایمپلنت‌های فلزی است تا به ترمیم استخوان‌های شکسته کمک کنند.

"لی تان" (Lei Tan)، پژوهشگر "دانشگاه هوبی"(Hubei University) چین و همکارانش، به بررسی این موضوع پرداختند که آیا پوشاندن ایمپلنت با باکتری "لاکتوباسیلوس کازئی"(Lactobacillus casei) که در ماست وجود دارد، می‌تواند به بهبود ترمیم کمک کند. شاید این گونه از باکتری که در تنظیم محیط ایمن نقش دارد، بتواند به تولید بافت و انتشار مواد ضد باکتریایی بیانجامد.

پژوهشگران برای این کار، ایمپلنت‌هایی از جنس تیتانیوم را در موش‌هایی که استخوان درشت‌نی آنها شکسته بود، به کار گرفتند. در این آزمایش، سه موش، ایمپلنت‌های استاندارد را دریافت کردند و سه موش با ایمپلنت‌های پوشیده از باکتری لاکتوباسیلوس کازئی درمان شدند.

پژوهشگران پس از چهار هفته، ۲۷ درصد افزایش بافت استخوان را در موش‌هایی مشاهده کردند که با ایمپلنت‌های پوشیده از باکتری درمان شده بودند؛ در حالی که بافت استخوان در سه موشی که ایمپلنت استاندارد داشتند، ۱۶ درصد افزایش یافت. افزایش بافت استخوان، یکی از نشانه‌های ترمیم شکستگی است.

یکی از خطرات احتمالی به کار بردن ایمپلنت‌ها، بروز عفونت در محل برخورد آنها با استخوان است. پژوهشگران برای بررسی این مشکل، ایمپلنت‌های پوشیده از باکتری را با باکتری "مرسا"(MRSA) که در برابر دارو مقاوم است و به بروز عفونت منجر می‌شود نیز پوشاندند. پس از ۱۲ ساعت، ۹۹/۹ درصد پاتوژن‌ها از بین رفتند.

"متیو ووک چانگ"(Matthew Wook Chang)، پژوهشگر "دانشگاه ملی سنگاپور"(NUS) گفت: باکتری‌ها نقش مهمی در میکروبیوم روده نیز بر عهده دارند و شواهدی وجود دارند که نشان می‌دهند مزایای آنها در بیرون از روده نیز بسیار است.

این پژوهش، در مجله "Science Advances" به چاپ رسید.