از بیماری های خود ایمنی چه می دانید؟

با توجه به اینکه بیماری های خود ایمنی ، مزمن هستند و مادام العمر با فرد باقی می مانند و قابلیت درمان صددرصد ندارند ، پس بهتر است با روش های پیشگیری آشنا شوید تا از ابتلا به این بیماری ها جلوگیری کنید.

کد خبر: ۱۲۵۳۰۲۰

تاریخ: ۲۸ آبان ۱۳۹۹ - ۰۷:۵۳

فاطمه زمانی ، خبرگزاری دانا ، گروه سلامت ؛ همان طور که می دانید سلول های ایمنی وظیفه ی دفاع از سلول های بدن را به عهده دارند و با حمله به مهاجمان آن ها را نابود می کنند.

اما در شرایط خاصی سلول های ایمنی به جای سلول های خارجی ، سلول های خود بدن را مورد تهاجم قرار می دهند.

به این ترتیب یکی از اندام ها یا گروهی از سلول های بدن مورد تخریب قرار می گیرند.

در این صورت گفته می شود فرد به بیماری خود ایمنی مبتلا شده است.

تاکنون 80% از بیماری های خود ایمنی شناسایی شده است که طیف وسیعی از بافت ها و سلول های بدن از جمله گلبول های خون ، عروق خونی ، غده ی تیروئید ، لوزالمعده ، عضلات ، مفاصل و پوست را درگیر می کنند.

علائم

اگرچه هر کدام از بیماری های خود ایمنی منحصربفرد هستند و علائم خاص خودرا دارند ، ولی نشانه هایی مشترک دارند که از آن جمله می توان به خستگی ، سرگیجه و تب اشاره کرد.

دربین علائم مختلف ، التهاب یکی از نشانه های اصلی بیماری خود ایمنی به شمار می آید که می تواند موجب قرمز شدن ، گرما ، درد و تورم شود.

البته ممکن است بیماربرای مدتی هیچ علامتی نداشته باشد و بعد از حمله ای شدید و ناگهانی ، بیماری ظاهر شود که در اصطلاح به آن ، شعله ور شدن بیماری می گویند.

درمان

از انآن جایی که 80% از سیستم ایمنی بدن در دستگاه گوارش واقع شده است ، بنابراین تشخیص بیماری و ارتباط آن با دستگاه گوارش می تواند به عنوان بهترین روش برای کند کردن پیشرفت و درمان سریع تر نقش ایفاء کند.

به گفته ی محققان داشتن یک رژیم غذایی سالم ، فعالیت بدنی مداوم ، استراحت کافی و مکمل های ویتامین ، کاهش استرس ، قرار گرفتن در معرض تابش محدود خورشید و جلوگیری از هرگونه محرک شناخته شده می توانند در کاهش و جلوگیری از ابتلا به بیماری کمک کنند.

علائم زیر را جدی بگیرید :

کاهش یا افزایش وزن سریع و بدون دلیل

خشکی دهان یا چشم

کاهش توانایی در تمرکز

جوش های مکرر

درد غیر عادی در مفاصل

بی حسی دست و پا

احساس خستگی مفرط به مدت طولانی

ریزش مو

شکم درد بدون دلیل

شایع ترین بیماری های اتوایمن

ام اس : بیماری التهابی مزمن که مغز و نخاع را تحت تاثیر قرار می دهد.

ویتیلگو : تکه های سفید رنگ بر روی پوست ناشی از ازدست دادن رنگدانه ها

اسکلرودرمی: یک بیماری بافت همبند که باعث تغییرات در پوست ، عروق خونی و اندام های داخلی می شود.

دیابت نوع :1 تخریب سلول های مسئول تولید انسولین در لوزالمعده

سندرم شوگرن : با ازبین رفتن غدد تولید اشک و بزاق ، خشکی دهان و چشم ایجاد می شود و هم چنین ممکن است کلیه ها و ریه ها تحت تأثیر قرار گیرند.

آرتریت واکنشی : با علائمی چون التهاب مفاصل ، مجرای خروجی چشم و مثانه و زخم بر روی پوست و غشای مخاطی ظاهر می شود.

بیماری گریوز : غدد تیروئید پرکار

آدیسون : نارسایی آدرنال هورمون

هاشیموتو : التهاب غدد تیروئید

پسوریازیس : یک بیماری پوستی که باعث قرمز شدن و سوزش ، ضخیم شدن ، پوسته پوسته شدن و ایجاد تکه های سفید نقره ای در پوست می شود.

آرتریت روماتوئید : التهاب مفاصل در بافت های اطراف

سلیاک: واکنش به گلوتن موجود در گندم ، چاودار و جو که باعث آسیب رساندن به دیواره روده ی کوچک می شود.