کرونا چه جایگاهی در زندگی ما دارد؟

این روزها برخی شهروندان توصیه های بهداشتی و پزشکی در دوران کرونا را هنوز رعایت نمی کنند و این بیماری را جدی نگرفته اند در مقابل اما برخی معتقدند هر نوع پیشگیری را باید به منظور جلوگیری از ابتلا به بیماری کووید- ۱۹ و درد و رنج ناشی از کرونا و از دست دادن عزیزانشان، عملی کنند.

کد خبر: ۱۲۵۳۰۵۵

تاریخ: ۳۰ آبان ۱۳۹۹ - ۱۴:۲۰

نرگس درودیان، خبرگزاری دانا، سرویس سلامت؛ پزشکان و متخصصان عفونی از ابتدایی ترین روزهای شیوع کرونا در جهان توصیه های را داشته اند؛ آنان این روزها بر ضرورت شستشوی مداوم دست‌ها، خودداری از تماس دست آلوده با صورت، استفاده از ماسک و ضرورت رعایت فاصله اجتماعی تاکید دارند.

برغم تمام توصیه ها آمار فوت ناشی از ابتلا به کووید - ۱۹ در حال افزایش است و خانواده های بسیاری داغدار از دست دادن عزیزان خود هستند؛ دیگر کرونا تنها به سراغ افراد مسن نمی رود بلکه بسیاری از فوت شدگان جوان هستند.

ستاد ملی کرونا با توجه به رشد این ویروس در روزهای اخیر و میزان بالای مبتلایان، افراد بستری و فوت شده مرتبط با این ویروس تصمیم گرفت محدودیت های جدیدی را از ابتدای آذرماه امسال(فردا شنبه) وضع کند که شرایط جدیدی را در کشور ایجاد کرده است و امید است این محدودیت های کمکی به کنترل رشد این بیماری در جامعه کرده و شرایط را بهتر کند.

از برخی از شهروندان درباره چرایی رعایت نکات بهداشتی و استفاده از ماسک سوال و همچنین ضرورت وضع این محدودیت ها پرسیدیم و شهروندان پاسخ های جالبی ارایه کرده اند؛ برخی ترس ناشی از ابتلا و برخی دیگر ضرورت هدیه زندگی به اقوام و نزدیکان خود را دلیل استفاده از ماسک بر شمرده اند.

هم بخاطر خودم هم به حرمت دیگران ماسک می زنم

خانم «سمیعی» ۴۱ ساله که کارمند است و دارای مدرک کارشناسی میکروبیولوژی است در گفت و گو با ایرنا گفت: من تنها برای سلامتی شخصی از ماسک استفاده نمی کنم بلکه برای سلامتی اطرافیان و فرزندان و خانواده ام این روزها ماسک می زنم.

او می گوید: هنوز مردم ما سختی های ناشی از کرونا را درک نکرده اند، شهروندان باید بدانند که حتی بعد از بهبودی از کووید - ۱۹ تا سال ها درگیر اثرات ناشی از آن هستند.

این خانم که مادر دو فرزند است، معتقد است مقابله با این ویروس به تنهایی از سوی کادر درمان، چاره کار نیست بلکه همه شهروندان باید برای مقابله با کرونا در کنار هم باشند و کمک کنند که این ویروس زودتر از بین برود.

او بر ضرورت استفاده از تجربه های کشوری مانند چین در مهار این ویروس تاکید دارد و می افزاید: کشور چین که خود این ویروس را به دنیا تسری داد، تعداد کمی کشته داشت؛ باید شهروندان و سیاست گذاران ما نیز از تجربه های آنان بهره بگیرند.

فاصله اجتماعی و رعایت بهداشت را شوخی گرفتم و مبتلا شدم

آقای «محمدی»، که کارمند جوان یکی از ادارات دولتی است و خود پیش از این به بیماری کووید - ۱۹ مبتلا شده و هنوز اثرات ناشی از این ویروس در ریه او، زندگی راحت را از او سلب کرده است؛ می گوید: ابتدا این ویروس را جدی نگرفته بودم، گمان می کردم افراد مسن مبتلا می شوند و جوانان مصون هستند اما بعد از ابتلای خودم، متوجه اشتباهم شدم.

او گفت: من پیش از ابتلا نکات بهداشتی لازم را رعایت نمی کردم و توصیه به فاصله اجتماعی برایم یک نوع شوخی بود تا اینکه از طریق یکی از دوستانم مبتلا شدم.

آقای محمدی ادامه می دهد، بدن درد و سرفه های شدید ناشی از این ویروس یک‌طرف، عذاب وجدانی که ممکن است به دلیل بی مبالاتی ام، خانواده ام مبتلا شوند و شاید هم یکی از اعضای خانواده را از دست بدهم، بسیار دردناک تر بود.

او می گوید: اکنون نه تنها ماسک می‌زنم و فاصله اجتماعی را رعایت می‌کنم بلکه در صفحات اجتماعی ام و در گفت و گو با دوستان و اطرافیانم با خواهش و تمنا می‌خواهم که آنان هم در بیرون از منزل ماسک بزنند و نکاتی که پزشکان می گویند را رعایت کنند.

پدرم کرونا گرفت و روزهای سختی را گذراندیم

«ساره» دختر جوانی است که پدرش به کرونا مبتلا شد و در پی آن دایی و دیگر اقوامش کرونا گرفته اند؛ او می‌گوید: باید به کادر درمان که جان خود را برای مردم در خطر انداخته اند، اعتماد کرد و توصیه های آنان را جدی گرفت.

او می گوید:‌ پدرم برای خانه ماسک تهیه کرده بود اما خودش ماسک نمی زد و گمان میکرد چون بیمای زمینه ای ندارد، مبتلا نمی شود.

ساره تجربه روزهای بستری شدن پدرش در بیمارستان را به تلخ ترین روزهای عمرش توصیف می کند و می افزاید: روزهای سختی را پشت سر گذاشتیم، بعد از بستری شدن پدرم، هر لحظه منتظر خبر ناگواری بودیم، خدا به ما رحم کرد که پدرم را از دست ندادیم؛ ‌ پدر بارها تا پای مرگ رفت اما خدا عمری دوباره به او داد؛ هرچند بعد از گذشت سه ماه هنوز هم به شدت بیمار است.

او می گوید: پدرش به ندرت از ماسک استفاده می کرد و همین امر موجب ابتلای او به کرونا شد؛ اما اکنون که سه ماه است با درد و رنج زندگی می‌کند و برای هزینه های خانواده مستأصل شده، پشیمان است و دایما به دیگران ضرورت استفاده از ماسک و رعایت فاصله اجتماعی را گوشزد می کند.

او می گوید:‌موضوع جریمه ماسک نزدن، که در سیاست ها آمده بود، موضوع خوبی بود که متاسفانه پلیس آن را اجرایی نکرد؛‌ شاید اگر پلیس طرح جریمه شدن برای ماسک نزدن را عملیاتی می کرد، پدر من مجبور به استفاده از ماسک می شد و این همه درد سر نمی کشیدیم.

اگر همه به نوبه خود برای پیشگیری کمک نکنیم اوضاع بدتر می شود

«علی» هم جوان ۳۴ ساله ای است که ماسک زده است و بر استفاده از آن تاکید دارد؛ او پس از ابتلای مادرش به کرونا، به این ویروس مبتلا شد؛ علی می گوید: از زمانیکه با تست مثبت مادر روبرو شدیم، تغییراتی در تغذیه خود به وجود آوردیم.

او با بیان اینکه از همه دوستان و شهروندان می خواهم برای سلامتی عزیزانشان ماسک بزنند؛ تاکید دارد: کمی به فکر دیگران باشیم؛ ماسک نزدن هر یک از ما موجب مشکلاتی برای سایر انسان ها می شود.

او با بغضی از گلو که آن را ناشی از یادآوری درد و رنج تحمل بیماری خود و مادرش می داند، می گوید: کادر درمان و شهروندان دیگر تحمل این همه سختی و رنج را ندارند و اگر ما کمک نکنیم، اوضاع بدتر هم می شود.

علی معتقد است هرچند سیاست ابلاغی محدودیت کرونا کافی نیست اما اگر هر نوع دستورالعملی هم تعیین شود، تا زمانیکه مردم همراهی نکنند، موثر نخواهد بود.

این شهروند می گوید: بهتر است دولت تعطیل کامل دو هفته ای را در دستور کار قرار دهد؛ و با اجرای سخت گیرانه سیاست ها برای ریشه کن شدن این ویروس تلاش کند.

ماسک نزدن و بی توجهی به بهداشت نوعی خودکشی است

آقای زمانی شهروند دیگری است که درباره ضرورت استفاده از ماسک می گوید:‌ به نظر من ماسک نزدن در شرایط کنونی نوعی خود زنی است؛ وقتی انسان می داند که یکی از راهکارهای پیشگیری از ابتلا ماسک زدن و رعایت فاصله اجتماعی است، به حکم عقل باید رعایت کند.

او سیاست های اجرای و محدودیت های ابلاغی را کافی نمی داند و معتقد است باید کشور را در شرایط کنونی به شکل حکومت نظامی اداره کرد تا همگان مجبور به استفاده از ماسک باشند.

وی می گوید:‌ اصل بر تردد نداشتن است و محدود بودن تردد راهکاری نیست که بتوان نتیجه عملی و کاهش بیماری را در پس آن شاهد بود.

مردم هنوز درک درستی از خطر کرونا ندارند

استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران اظهار داشت: مردم به اندازه کافی نسبت به عوارض و آسیبهای ویروس کرونا توجیه نشده و درک درستی از خطرات آن ندارند.

دکتر مسعود یونسیان متخصص اپیدمیولوژی روز جمعه در گفت و گو با خبرنگار گروه دانشگاه و آموزش ایرنا افزود: به دلیل هم درک نادرست، عده ای پروتکل های بهداشتی را رعایت نمی کنند و به راحتی اقدام به کارهایی مانند حضور در تجمعات می کنند و با توجه به عدم درک صحیح، پروایی از ابتلا به بیماری ندارند.

وی ادامه داد: با اعمال محدودیت ها از جمله کم کردن ساعات کار برخی از مشاغل، درک خطر کرونا در مردم ایجاد نخواهد شد تا آنان از رفتارهای پرخطر دست بردارند و از شدت بیماری کاسته نمی شود، بلکه با این کارها ازدحام و در نتیجه انتقال بیماری کرونا بیشتر خواهد شد.

یونسیان بیان داشت: اعمال محدودیت در اکثر موارد اثرات کوتاه مدت داشته و سبب قطع زنجیره انتقال بیماری در آن زمان محدود می شود و برای ادامه این روند، مردم باید خطر کرونا را به درستی درک و پروتکل های بهداشتی را رعایت کنند.

ساعت کار ادارات شناور شود

وی تاکید کرد: بعد از سپری شدن تعطیلی ۲ هفته ای، به نظر می رسد که شناورسازی ساعات کار ادارات، سازمان ها و حتی کسب و کارهای بخش خصوصی، می تواند از ازدحام صبحگاهی و نیز عصرگاهی مردم در حمل و نقل عمومی از جمله اتوبوس و مترو بکاهد و سبب کاهش تماس های مردم با یکدیگر شود.

یونسیان تاکید کرد: بر اساس مطالعات انجام شده، استفاده از وسیله نقلیه عمومی پرازدحام، یکی از مهمترین راه های انتقال ویروس کرونا محسوب می شود، پس به جای کم کردن ساعات کار وسایل نقلیه عمومی باید تعداد این وسایل یا حداقل ساعات کار آنها را افزایش دهیم.

وی به کم شدن ساعات کار شرکت واحد و متروی تهران نیز اشاره کرد و گفت: باید از خود پرسید آیا کاهش ساعات کار حمل و نقل عمومی از جمله مترو و اتوبوس، منجر به کم شدن ترددها یا ماندن مردم در منازل می شود. به نظر می رسد با این کار تراکم در ساعات پایانی فعالیت حمل و نقل عمومی درون شهری را افزایش می دهیم.

آیا محدود کردن ساعات کار در کنترل بیماری موثر است

وی در مورد اینکه آیا محدود کردن ساعات کار در کنترل بیماری موثر است، گفت: اگر به هر دلیلی امکان تعطیلی کامل وجود ندارد یا مصلحت نیست که برخی از مشاغل را تعطیل کنیم، محدود کردن ساعات فعالیت آنها، فایده ای نداشته و حتی ممکن است اثر معکوس هم داشته باشد.

وی ادامه داد: عدم فعالیت مشاغل از ساعت ۱۸ به بعد، این سوال را در ذهن متبادر می سازد که اگر این مشاغل ضروری نیستند و امکان تعطیلی آنها وجود دارد، چرا کلا آنها را برای مدت کوتاه تعطیل نمی کنیم.

یونسیان بر لزوم حمایت از مشاغلی که ساعات فعالیت آنان در این شرایط کرونا محدود می شود، تاکید کرد و ادامه داد: البته با جابجایی منابع مالی می توان حمایت های لازم را از این مجموعه انجام داد. اگر امکان حمایت از آنها وجود ندارد، به نظر می رسد منافع عمومی را باید به منافع گروهی خاص ترجیح داد؛ چرا که در نهایت همین گروه خاص نیز هم از امنیت حاصله و هم از تبعات مثبت اقتصادی حاصل از کنترل بیماری کرونا منتفع خواهند شد.

مردم از تصمیمات شفاف و منطقی مبتنی بر شواهد علمی تمکین می کنند

وی با اشاره به اینکه اغلب مردم از تصمیمات مبتنی بر شواهد علمی تمکین می کنند، گفت: علاوه بر اینکه مردم در تصمیم گیری ها باید شریک باشند، با استدلال های علمی می توان آنان را قانع کرد. در این صورت اغلب مردم نسبت به پروتکل های بهداشتی پایبند خواهند بود و به شکستن زنجیره انتقال کمک موثر خواهند کرد.

یونسیان در مورد اینکه آیا مصوبات ستاد مقابله با کرونا برای مردم قانع کننده است، گفت: به نظر می رسد که گاهی تصمیماتی گرفته می شود که حداقل مردم از منطق آن به اندازه کافی آگاه نیستند.

وی ادامه داد: برای هر تصمیم اجرایی یا هر مداخله ای باید به اندازه کافی شواهد قابل اعتماد و متقن علمی وجود داشته باشد تا اتخاذ آن تصمیم، اخلاقی و منطقی باشد.

یونسیان ادامه داد: برای اینکه بتوان با مردم به خوبی تعامل کرد باید آنها اقناع شوند. این کار با اطلاع رسانی، ابلاغ و گزارش دهی متفاوت است و رکن اصلی آن تعامل دو طرفه یا چند طرفه جریان اطلاعات، ارزش ها، باورها و دانش ها است.

وی تاکید کرد: اگر صرفا از سمت مسئولان، مدیران یا مجریان قوانین به مردم چیزی ابلاغ شود، طبیعتا خیلی اثربخش نخواهد بود و اگر تصمیمی براساس شواهد علمی کافی نباشد نه تنها اثربخشی نخواهد داشت بلکه ممکن است اثر سو هم داشته باشد.

بر اساس آخرین آمار رسمی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی؛ ‌ با فوت ۴۷۶ بیمار دیگر از مبتلایان قطعی به کرونا در ۲۴ ساعت گذشته (۲۹ آبان ماه) شمار جانباختگان قطعی بیماری کووید۱۹ در کشور به ۴۳ هزار و ۴۱۷ نفر رسید.