علی درستکار در گفتگو با خبرگزاری دانا:

سرمایه جهان تشیع و جهان اسلام، نیروی انسانی است

ایجاد همزیستی میان هویت فرهنگی شیعی با جهان مدرنی که امروز در آن قرار داریم، مسئله جدی مورد بحث در نهادهای علمی و آکادمیک ایران می باشد. در این مسئله هر کس از منظر تخصصی خود به ابراز نظر و عقیده می پردازد. علی درستکار پژوهشگر با سابقه و مجری‌کارشناس برنامه وزین «این شب‌ها» که اتفاقا موضوع اصلی بحث آن در سالهای متمادی همین تناظر و همنشینی فرهنگ شیعی با جهان مدرن بوده است در این باره با «خبرگزاری دانا» به گفتگو پرداخته است.

کد خبر: ۱۲۵۳۵۵۱

تاریخ: ۲۳ آذر ۱۳۹۹ - ۰۹:۵۰

به گزارش خبرگزاری دانا؛ درستکار درباره «حفظ هویت فرهنگی جامعه شیعه در جهان مدرن و ایجاد همزیستی میان هویت شیعی و جهان مدرن با چه تهدیدهایی در شرایط فعلی و آینده پیش رو، مواجه است؟» می گوید: جهان تشیع و جهان اسلام در گذر محدودیت منابع ندارد و هرگز فقیر نیست سرمایه اش نیروی انسانی بخشی از زمین را در اختیار دارد و در میان این جمعیت انسانی مرز هایی هستند بسیار فهیم و نخبه و از همین اندازه از جمعیت نخبه خودش استفاده کند خیلی وضعیتش بهتر از این خواهد بود. بنابر این تلاش وبرنامه ریزی برای بهره برداری تمام و جدی از نیروی انسانی نخبه در سراسر جهان تشیع انجام شود.واستفاده از فرصت ها و زمان اهمیت بالایی دارد.

وی در خصوص اولویت های فرهنگی اجتماعی جامعه شیعی گفت: این نکته در دوبخش اول و دوم هم هست و آن جدی انگاری است چیزی که جهان اسلام از آن رنج میبرد جدی نه انگاری و سهل انگاری هاست. دنیای پیشرفته یکی از محور های پیشرفتش جدی انگاری هست و خردترین امور در دنیای پیشرفته باید جدی انگاشته بشود وبه غایت جدی اعتنا بشود و روی آن برنامه ریزی بشود و عملیات بشود.خود را متعهد به تقیداتی بدانند که به خود میدهند یا به جامعه شان میدهند وما چنین نیستیم هر اندازه که پیشرفت نصیب ما جهان تشیع شده است محصول جدی انگاری است نیروی انسانی استفاده میکنیم. اساسا وقتی امور جدی انگاشته بشود ملزومات اون امر هم به طور جدی و غایی برایش تمهید میشود و تامین میشود.همه موفیقت و شکست در همین یک کلمه«جدی انگاری» نهاده شده است.
وی تاکیدکرد: این را دوست داشتم به عنوان شاه کلید عرض کرده باشم و امید وارم شایع بشود و در جان ها قرار بگیرد و وجهه همت داشته باشد. و به دنبال این شاه کلید نکته دیگری هم هست و آن این است که کاهش فاصله میان تصمیم ها تا رفتارهاست وقتی که جدی انگار باشیم درباره یک موضوع وقتی تصمیمی گرفته میشود مشورت میکنیم و مطالعه میکینم و پژوهش میکنیم اما بعدش به تصمیم میرسیم و فعم مشترک میرسیم اما تا بخواهیم عمل کنیم معمولا طول میکشد و زمان میبرد و گاهی این زمان بردن ها مایع خسران میشود این هم نکته دیگری است که جهان پیشرفته مورد توجه قرار داده است. و این سنت الهی است «کن فیکن» رسم خداوند این است که وقتی اراده امری را میکند میگوید بشو ومیشود و فاصله اش فقط یک «ف» هست.و ما فاصله مان گاهی از این سال تا آن سال هست یا این دهه یا آن دهه هست. و ایران هم گرفتار این اتفاق است.