گامی امیدوارانه برای به‌تصویرکشیدن قهرمانان ملی

معرفی فیلم «تک‌تیرانداز»‏

‏«تک‌تیرانداز» اثری است در ژانر جنگ که به دلاوری‌های شهید عبدالرسول زرین در دوران دفاع مقدس می‌پردازد. شهید ‏زرین یکی از نوابغ و اسطوره‌های بزرگی بود که در مدت حضور خود در جبهه‌های جنگ توانست با استفاده از مهارت ‏بی‌نظیر خود در تک‌تیراندازی، صدها تن از افراد دشمن را از پای درآورد؛ به‌طوری‌که به وی القابی چون گردان تک‌نفره ‏یا صیاد خمینی نیز نسبت داده‌اند. ‏

کد خبر: ۱۲۵۶۱۱۴

تاریخ: ۱۳ فروردين ۱۴۰۰ - ۰۸:۲۰

محمدامین قاسمی پیربلوطی، خبرگزاری دانا، گروه فرهنگ؛ احتمالاً تاکنون بارها شنیده‌اید که آثار قهرمان‌پرور و قهرمان‌ساز در سینمای ایران به‌شدت کم اند و فیلمسازان ما از ‏سرمایه‌های عظیمی که در اختیار داریم برای ساخت فیلم‌های خود استفاده نمی‌کنند. از سوی دیگر، می‌دانیم که در طول ‏تاریخ میهن ما، قهرمانان زن و مرد فراوانی وجود دارند که هر یک از آنان می‌تواند دستمایه‌ی آفرینش یک اثر فاخر و ‏هویت‌ساز باشد. فیلم «تک‌تیرانداز» اثری است که تلاش کرده‌است در این باره گامی روبه‌جلو بردارد.‏

فیلم «تک‌تیرانداز» نخستین بار در سی‌ونهمین دوره‌ی جشنواره‌ی فیلم فجر به نمایش درآمد و موفق که جایزه‌ی بهترین ‏فیلم از نگاه ملی و جایزه‌ی بهترین جلوه‌های ویژه‌ی میدانی را کسب کند. کارگردانی آن را علی غفاری و تهیه‌کنندگی آن ‏را ابراهیم اصغری برعهده داشته و بنیاد فرهنگی روایت فتح مسئولیت ساخت آن را عهده‌دار بوده‌است. نقش شهید زرین ‏را کامبیز دیرباز ایفا کرده و از میان بازیگران دیگر اثر می‌توان به امیررضا دلاوری، علیرضا کمالی، حسین شریفی و ‏عبدالرضا نصاری اشاره کرد. ‏

فیلم «تک‌تیرانداز» در اتفاقی نامرسوم، پیش از اکران عمومی در سینماها در تلویزیون به‌نمایش درآمد. این اثر همچون ‏فیلم دیگر جشنواره، یدو، به‌مناسبت نوروز 1400 تاکنون دو مرتبه از شبکه‌های سیما پخش شده‌است و هم‌اکنون نیز ‏می‌توان آن را به‌راحتی بارگیری و تماشا کرد.‏

سوژه‌ی «تک‌تیرانداز» بسیار جذاب و پرکشش است و تا حدی هم توانسته آن رسالت قهرمان‌سازی و انتقال حس غرور ‏ملی را در مخاطبان انجام دهد، اما با این وجود نمی‌توان از ضعف‌ها و ایرادهای اثر نیز چشم‌پوشی کرد. برای نمونه، ‏پرداخت شخصیت‌ها عمدتاً کم‌رمق است و فیلم‌برداری نیز در بیشتر صحنه‌ها سینمایی نیست. با این حال، با توجه ‏نکته‌ی آغازین این نوشتار، ساخت و نمایش چنین آثاری هرچند هم با انتظارات ما از یک اثر فاخر فاصله داشته‌باشند، ‏در این برهوت بی‌قهرمانی در آثار نمایشی داخلی، غنیمت است.‏