آیا احساس مالکیت کودک امری طبیعی است؟

احساس مالکیت، احساسی است که اغلب کودکان آن را به صورت کوتاه یا بلند مدت تجربه می‌کنند. این احساس از جمله موضوعات چالش برانگیز کودکان است که اکثر والدین در طول زندگی با آن روبرو می‌شوند.

کد خبر: ۱۲۵۶۴۴۴

تاریخ: ۲۸ فروردين ۱۴۰۰ - ۱۳:۳۷

پردیس تاج، خبرگزاری دانا، گروه سبک زندگی؛  احساس مالکیت، همانند چالش‌‌های دیگری است که کودکان در سنین مختلف تجربه می‌کنند. از این رو می‌توان گفت که این مالکیت، احساسی طبیعی است که برای رشد کودک ضروری است اما توجه والدین به این موضوع از اهمیت زیادی برخوردار است. بنابراین لازم است که والدین به آگاهی لازم از احساس مالکیت فرزند خود رسیده باشند چرا که آگاهی در این زمینه می‌تواند به والدین کمک کند تا با آن به شیوه‌ای صحیح مقابله کنند. بدیهی است که کم توجهی به احساس مالکیت کودک می‌تواند سبب بروز آسیب‌هایی جدی و جبران ناپذیر در کودک شود.

حس مالکیت از چه زمانی در کودک بروز می‌یابد؟

مطالعات نشان می‌دهد که احساس مالکیت از حدود ۲۰ ماهگی در کودک نمایان می‌شود و تا ۵ سالگی ادامه می‌یابد و ۲.۵ سالگی، زمانی است که احساس مالکیت به اوج خود می‌رسد.
هنگامی که حس مالکیت در کودکان آشکار می‌شود، روشن است که نسبت به تمام وسایل و اشیای بیرونی احساس تملک می‌کنند و تمایل ندارند که وسایلشان را با دیگران تقسیم کنند و در صورتی که فرد دیگری به حریم آن‌ها وارد می‌شود و واکنش منفی از خود نشان می‌دهند. واکنش منفی مانند گریه کردن، لجبازی، جیغ زدن و .... .

شیوه‌ی مقابله‌ی صحیح با احساس مالکیت کودک چیست؟

۱- از سرزنش کودک بپرهیزید.
در وهله‌ی اول باید به این موضوع توجه داشته باشید که احساس مالکیت، حسی طبیعی در کودک است بنابراین اگر کودک این احساس را نسبت به وسایل خود دارد باید به او احترام بگذارید و او را سرزنش نکنید چرا که سرزنش کردن کودک به خصوص اگر در میان جمع باشد سبب از بین رفتن اعتماد به نفس او می‌شود و هم‌چنین می‌تواند باعث شود که کودک نسبت به شما و دیگر همسالان و افراد احساس خوبی نداشته باشد و نگرش او تغییر یابد در نتیجه به اضطراب اجتماعی و دوری از دیگران منجر می‌شود.

۲- الگوی خوبی باشید.
کودکان از طریق مشاهده، بسیاری از مسائل را یاد می‌گیرند. بنابراین شما به عنوان والد می‌توانید وسایلتان را به دیگران بدهید. هنگامی که کودک شما را مشاهده کند به صورت ناخودآگاه بخشندگی را آموزش می‌بیند و همچنین هنگامی که دیگران وسیله‌ی شما را بر می‌گردانند. نگرانی او نیز برطرف می‌شود.

۳- با فرزند خود گفتگو کنید.
گفتگو کردن با کودک، یکی دیگر از راه‌هایی است که در کاهش احساس مالکیت کودک موثر است. سعی کنید متناسب با سن فرزندتان با او گفتگو کنید. اجازه بدهید که احساسش را با شما در میان بگذارد. در چنین شرایطی متوجه خواهید شد که چرا کودکتان احساس مالکیت را از خود نشان می‌دهد.

۴- به او آموزش دهید.
در حالیکه به احساس مالکیت کودک خود احترام می‌گذارید لازم است که آموزش‌های لازم را به او بدهید. به طور مثال اگر فرزندتان، به اسباب بازی کودک دیگری تمایل دارد و اصرار می‌کند که اسباب بازی برای خودش است می‌توانید به او توضیح دهید که اسباب بازی برای دوستش است و حواسش را معطوف به اسباب بازی کنید که به خودش تعلق دارد. اگر کودک، اسباب بازی اش را دیگر کودکان تقسیم کرد او را تشویق کنید زیرا هنگامی که کودک تشویق شود متوجه می‌شود که کار مفید انجام داده است و از اینکه دیگران به اسباب بازی او دست بزنند، احساس ناراحتی نمی‌کند.

۵- صبور باشید.
از یاد نبرید که کودک تا سنین بزرگسالی با چالش‌های بسیاری روبرو می‌شود بنابراین برای اینکه به راحتی از این چالش‌های عبور کنید لازم است که صبر داشته باشید و با آگاهی لازم، کودک خود را یاری کنید.