اختلالی به نام صدا بیزاری

گفتنی است که اختلال صدا بیزاری همانند سایر اختلالات روانی با علائم و نشانه های مختص به خود بروز پیدا می کند. بر این اساس این نشانه ها می تواند متناسب با نوع واکنش های فرد مبتلا متفاوت باشد. پریشانی ،ترس ، نفرت دائمی ، خشم ، عصبانیت و وحشت از مهم ترین نشانه های این اختلال محسوب می شوند.

کد خبر: ۱۲۶۰۷۹۷

تاریخ: ۰۲ مهر ۱۴۰۰ - ۰۷:۳۴

فاطمه زمانی ، خبرگزاری دانا ، گروه سلامت ؛ احتمالا شما هم افرادی را دیده اید که به محض شنیدن کوچک ترین صداها در محیط اطراف خود به صورت ناخودآگاه عصبانی و وپرخاشگر می شوند و واکنش های تندی را از خود بروز می دهند. میسوفونیا یا صدا بیزاری نامی است که محققان بر این اختلال عصبی نهاده اند. طبق یافته های دانشمندان دلیل اصلی و مهم بروز عصبانیت شدید در این دسته از افراد به تفاوت در عملکرد و ساختار مغز آن ها بر می گردد. بر این اساس صداهایی نظیر وروز کردن دیگران ، روی میز زدن ، هورت کشیدن ، صاف کردن گلو ، شکستن تخمه و جویدن زمینه ی مناسب برای عصبانیت و کلافگی افراد مبتلا به اختلال صدا بیزاری را فراهم می آورد.

نشانه های میسوفونیا

ناگفته نماند که این اختلال می تواند مشکلات عدیده ای را در روند زندگی عادی فرد مبتلا به وجود آورد. استرس ، اضطراب ، تنش و ترس ، بروز حالات و احساسات غیر معمولی از جمله ی این معضلات هستند. به علاوه افراد مبتلا به این اختلال ممکن است با علائم دیگری چون جویدن ناخن و تکان دادن مداوم دست و پا دست و پنجه نرم کنند.

علل

علت اصلی این اختلال تاکنون شناخته نشده است. اما محققان معتقدند که عواملی چون اختلالات عصبی، روانی و ژنتیکی می توانند در ایجاد ای اختلال نقش بازی کنند.

در عین حال برخی از شواهد نیز نشان می دهد اختلال صدا بیزاری ارتباطی با سلامت فرد ندارد و تنها به پردازش مغز در هنگام دریافت صدا مرتبط است و به همین دلیل می تواند باعث احساس عذاب در فرد شود.

راه کارهای درمان

به طور کلی برای درمان صدا بیزاری تلفیقی از درمان های مختلف در دستور کار متخصصان قرار می گیرد. براین اساس روان درمانی و صدا درمانی از روش های مثمر ثمر و مفید در این زمینه به شمار می روند. در روان درمانی علاوه بر شناسایی صداهای حساسیت زا و فراگیری و آموزش شیوه های مقابله ، متخصصان درصدد کنترل و مدیریت این اختلال در فرد بر می آیند.

براساس شواهد گزارش شده ، استفاده از هدفون و شنیدن صداهایی مانند صداهایی طبیعت ، رودخانه و باران در کاهش علائم اختلال و افزایش آرامش فرد بسیار مؤثر خواهد بود.

صحبت درمانی ، تغییر در سبک زندگی ، مدیریت و کنترل استرس ، خواب کافی و ورزش مستمر و مداوم نیز در درمان اختلال میسوفونیا تأثیر بسزایی خواهد داشت.

هم چنین استفاده از دوره ی درمانی TRT یا دوره ی بازآموزی وزوز گوش به منظور بالا بردن آستانه تحمل و کنار آمدن بهتر افراد با صداهای مزاحم ، کمک شایانی می نماید.