علت گریزان بودن در برابر خدمات روانشناسی و مشاوره ای

با وجود اینکه از قرن گذشته اهمیت اختلالات روانی بیشتر شناخته شده است ، اما همچنان سلامت روان در همه دنیا و از جمله ایران مورد غفلت واقع می شود.

کد خبر: ۱۲۶۲۷۹۹

تاریخ: ۱۲ آبان ۱۴۰۰ - ۰۷:۳۱

فاطمه سادات زاهدی ، کارشناس ارشد مشاوره ، خبرگزاری دانا ، با وجود اینکه از قرن گذشته اهمیت اختلالات روانی بیشتر شناخته شده است ، اما همچنان سلامت روان در همه دنیا و از جمله ایران مورد غفلت واقع می شود .

جالب است بدانید تنها یک سوم افرادی که به مراکز بهداشت روان دسترسی دارند به روانشناس مراجعه می کنند و محققان معتقدند که دیگر افراد درک صحیحی از بیماری ها و اختلالات روان ندارند و آنها را تنها به مشکلات محیطی و اتفاقات اطرافشان نسبت می دهند .

عوامل متعددی باعث ایجاد مقاومت برای دریافت کمک تخصصی و حرفه ای می شود که عبارتند از :

از انگ و برچسب "روانی بودن " می‌ترسیم

باید توجه داشت مشکلات روانی ، موضوعی کاملاً عادی و رایج است و همه ی ما ممکن است به مقادیر مختلفی با آنها دست به گریبان باشیم . پس بدون نگرانی بهتر است این نکته را مدنظر قرار دهیم که اهمیت دادن به سلامت خود مهم تر تز قضاوت دیگران است .

هزینه ی خدمات روانشناختی برایم سنگین است ، چرا اگر مشاوران هدفشان کمک به مراجع است ، رایگان مشاوره نمی دهند

گاهی هزینه های روانی و مادی ناشی از درمان نکردن  بسیار بیشتر و سنگین تر از هزینه های درمان است . یادمان باشد به درمان به چشم یک هزینه نگاه نکنیم ،اولاً درمان در واقع یک سرمایه گذاری بلند مدت است که موجب افزایش توانمندی های ما در زندگی خواهد شد ، در ثانی  ، درمانگری که ما به عنوان متخصص به او مراجعه  می کنیم هم  بابت رسیدن به این جایگاه هزینه های بسیاری انجام داده و دوره ی مختلفی برای ارائه این خدمات به ما گذرانده ، پس بسیار منطقی است که در ازای خدمات و حال خوبی که به ما ارائه می دهد ، هزینه دریافت کند . اینکه از درمانگر توقع داشته باشیم به ما خدمات رایگان ارائه دهد مثل این است که از سوپری محل بخواهیم شیر و تخم مرغ به ما مجانی دهد ، از راننده ی تاکسی تلفنی انتظار داشته باشیم ما را رایگان به محل کارمان برساند و یا از پزشک متخصص جراح قلب و عروق بخواهیم بدون دریافت دستمزد قلب ما را جراحی کند و ویزیت دریافت نکند . به نظر شما این خواسته و توقع منطقی است ؟؟!!!

برای بیان موضوعات محرمانه اعتمادی به درمانگر ندارم

یکی از اصول اولیه روانشناسی  و مشاوره ، رازداری و عدم افشای راز مراجعین است و روانشناسان و مشاوران نیز مانند پزشکان ، تعهد نامه ی اخلاقی و حرفه ای دارند و متعهدند که به هیچ عنوان هیچ رازی را از مراجعین فاش نکنند مگر اینکه فرد برای خود یا دیگران خطر آفرین باشد یا قصد آسیب جسمانی داشته باشد ؛ البته این موارد با نامه ی رسمی از مراجع قانونی ذی صلاح امکان پذیر است و لاغیر .

فرصتی برای مراجعه به روانشناس ندارم

مشکلات زندگی خود به خود حل نمی‌شوند و بسیاری از آن ها با گذشت زمان پیچیده تر می شوند ؛ بنابراین داشتن فرصتی برای حل آنها  در واقع صرفه  جویی در زمان است ؛ در کنار اینکه درمان از رنج درونی نیز می‌کاهد .

یک  دوره پیش روانشناس رفتم ولی مشکلم حل نشد

شخصیت و رویکرد درمانی روانشناسان باهم متفاوت است و اگر زمانی روانشناسی نتوانسته به ما کمک کند دلیلی ندارد که هیچ کس قادر به حل مشکل ما نباشد ؛ به علاوه باید این نکته را در نظر داشت گاهی شناسایی دقیق یک مشکل و کمک به حل آن زمان بر و طولانی است ، پس باید برای نتیجه گرفتن صبور باشیم .

ترجیح می دهم با دوستانم صحبت کنم

البته ! این مهم است که با دوستان خود صحبت کنیم و حمایت آن ها را داشته باشیم ، اما رابطه ی درمانی چیزی بیشتر از یک رابطه ی دوستانه است ؛  درمانگر نه تنها از ما حمایت می کند بلکه ما را به چالش می کشد تا بتوانیم نسبت به خود شناخت و بینش  به دست آوریم .

حال باتوجه به اینکه دلایل مقاومت برای مراجعه به روانشناس و مشاور را باهم یادگرفتیم ، بهتر است اگر در مسیر زندگی با مسائلی مواجه هستیم و  نیازمند کمک گرفتن حرفه ای از مشاوریم، آن را از خود دریغ نکنیم و هرچه زود بر این مقاومت ها غلبه کنیم و از یک مشاور خبر و متعهد کمک بگیریم .