اهمیت «اسباب‌بازی» در زندگی بچه‌ها

یکی از تولیدکنندگان اسباب‌بازی می‌گوید: اگر شما کودکی را مقابل خود بنشانید و از او سوال کنید که ترجیح می‌دهد گوشی موبایل یا تبلتی پر از بازی‌ داشته ‌باشد، یا یک روز کامل به شهربازی برود و در نهایت با دو اسباب‌‎بازی به خانه برگردد، قطعاً گزینه دوم را انتخاب می‌کند. کودکان این روزها بیش از هر زمان دیگر به بازی احتیاج دارند. اسباب‌بازی کالایی لوکس نیست، مسکّنی‌ است برای بچّه‌ها».

کد خبر: ۱۲۶۴۰۵۵

تاریخ: ۰۴ آذر ۱۴۰۰ - ۱۱:۲۱

حسین بهمنیار، تولیدکننده اسباب‌بازی، در گفت‌وگو با ایسنا درباره اهمیت و تأثیرِ اسباب‌بازی‌ در جامعه بیان کرد: اسباب‌بازی باید به‌گونه‌ای باشد که کاربری آن برای کودک ساده باشد. ویژگی اصلی اسباب‌بازی‌های استاندارد این است که برای کودکان سخت نیستند. اگر اسباب‌بازی سخت و پیچیده باشد، اعتمادبه‌نفس کودک را کم می‌کند و اگر بیش از حد ساده باشد، از رشدِ هوشیاری و فکری کودک جلوگیری می‌کند. اسباب‌بازی‌هایی که والدین برای بچه‌ها می‌خرند، از جنبه‌های مختلف حائز اهمیت است، اما گاهی دیده‌ می‌شود آن‌ها تنها چیزهایی را خریداری می‌کنند که تنها برای خودشان جذابیت دارد، نه کودک. خانواده برای خرید اسباب‌بازی می‌بایست حساسیت بیشتری به خرج دهد و محصولی خریداری کند که هم بچه را پریشان نکند و هم به هوش و فکرِ او کمک کند و باعث لذّت بیشترِ او شود.

این تولیدکننده ویژگی‌های برتر اسباب‌بازی را متناسب با سنین مختلف بدین‌ترتیب برشمرد: اسباب‌بازی باید موردپسند کودک باشد؛ به‌طوری که رنگ، طرح، جنس و مواد اولیه آن کیفیت بالایی داشته‌ باشد که بر اثر استفاده و مرور زمان، زود از بین نرود. بعضی به غلط اسباب‌بازی را صرفاً کالایی لوکس و برای سرگرمی می‌بینند، اما این نگرش نادرستی‌ است. اسباب‌بازی می‌تواند نقش بسزایی در رشد و تکاملِ شخصیتِ آینده کودک به‌وجود بیاورد.

او در ادامه گفت: شاید باتوجه به شرایط اقتصادی خانواده‌ها، نخستین نکته‌ای که در خرید اسباب‌بازی‌ها اهمیت ویژه‌ پیدا می‌کند، قیمت آن باشد. محصولات بازی و سرگرمی نباید گران باشند. متأسفانه مردم به‌سختی هزینه‌های زندگی را تأمین می‌کنند و از این جهت، قیمت‌ها نبایستی بالا باشد که امکان خرید تنها به اقشار پردرآمد محدود شود. خوشبختانه تولیدکنندگان در ایران از مواد باکیفیت استفاده می‌کنند و اسباب‌بازی‌های خوبی می‌سازند که هم به رشد کودکان کمک می‌کند و هم این‌که از بابتِ قیمت‌ها فشار زیادی را بر دوشِ خانواده‌ها نمی‌گذارد. در بعضی موارد حتی بهترین برندهای عروسک‌سازی در دنیا نمی‌توانند با اجناس داخلی رقابت کنند.

بهمنیار در پایان درباره نقاط ضعف و قوت اسباب‌بازی‌های موجود در بازار توضیح داد: اسباب‌بازی‌‎های تولیدی موجود در بازار دو دسته‌اند؛ یکی دسته‌ای که پایه‌ مبنایی نسبتاً علمی دارند که تحت نظر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان فعالیت می‌کنند و محصولات خوبی تولید می‌کنند و دسته دیگر اجناسی را که مشابه خارجی دارند، به‌صورت غیرقانونی تولید کرده‌اند و انگیزه‌شان بیشتر کسب سود و درآمد است. اسباب‌بازی کالایی فرهنگی‌ است و کسانی‌که کارِ فرهنگی می‌کنند باید از بروزِ مشکل در این حوزه جلوگیری کنند. امید می‌رود کانون رفته‌رفته تولیدکنندگان و واردکنندگان غیرمجاز را شناسایی کند و حمایت بیشتری از تولیدی‌های داخلی داشته‌ باشد. فرهنگ استفاده از اسباب‌بازی دقیقاً مانند تکامل و رشد گیاه است که به آموزش‌وپرورش و نهادهای مربوطه مرتبط می‌شود؛ لازمه رشد این گیاه ارزش‌گذاری و بها دادن نهادهاست. در بسیاری از کشورها خرید سالانه اسباب‌بازی حدوداً ۴۰ دلار است اما در ایران از هشت دلار تجاوز نمی‌کند. مردم و مسئولان باید توجه داشته‌ باشند که اسباب‌بازی در صدرِ اولویت‌هاست.