وقتی کودکان از صحبت کردن امتناع می ورزند!

موتیسم یا لالی انتخابی نوعی اختلال اضطرابی شدید است که در برخی از کودکان دیده می شود.دراین اختلال با وجود اینکه فرد از توانایی کافی برای صحبت کردن برخوردار است ، در برخی شرایط نظیر موقعیت های اجتماعی خاص از صحبت کردن امتناع می ورزد.

کد خبر: ۱۲۶۴۴۴۵

تاریخ: ۱۰ آذر ۱۴۰۰ - ۰۸:۴۴

فاطمه زمانی ، خبرگزاری دانا ، موتیسم یا لالی انتخابی نوعی اختلال اضطرابی شدید است که در برخی از کودکان دیده می شود.دراین اختلال با وجود اینکه فرد از توانایی کافی برای صحبت کردن برخوردار است ، در برخی شرایط نظیر موقعیت های اجتماعی خاص از صحبت کردن امتناع می ورزد. محققان سن آغاز این اختلال را معمولا از دوران کودکی می دانند ، اما درصورت عدم درمان ، ممکن است این اختلال در بزرگسالی ادامه یابد و فرد را دچار مشکلات مختلف نماید.

علائم یا نشانه های موتیسم

انزوای اجتماعی و گوشه گیری

ترس از خجالت اجتماعی

کمرویی بیش از حد ّ

شکست مداوم هنگام صحبت کردن در موقعیت های اجتماعی خاص علی رغم صحبت کردن در موقعیت های دیگر

محدود کردن خود به فعالیت های غیر کلامی

علل موتیسم

متخصصان لالی انتخابی را نوعی ترس از صحبت کردن با افرادی خاص می دانند. به همین خاطر است که این اختلال هنگام جدا شدن از والدین و بستگان نزدیک بیشتر رخ می دهد. هم چنین دچار بودن به اختلالات شنوایی و گفتاری نیز می تواند صحبت کردن را به یک مقوله ی بسیار استرس زا تبدیل کند و باعث شود که آن ها بیشتر از صحبت کردن اجتناب کنند.

برخی کودکان نیز در پردازش اطلاعات حسی محیط مشکل دارند. این مسأله نیز می تواند باعث شود که فرد هنگام قرار گرفتن در محیط های شلوغ و پرسروصدا دچار خاموشی شود.

اگر لالی انتخابی ناشی از یک تروما یا رویداد آسیب زا باشد ، با الگوی متفاوتی همراه است . در این حالت فرد در موقعیت هایی که قبلا هیچ مشکلی در آن نداشته ، دچار اختلال می شود.

روش های درمان

برای درمان لالی انتخابی روان درمانی از طریق یک روانشناس بالینی صورت می گیرد. روان درمانگر برای حل مشکل فرد تنها به صحبت کردن متمرکز نمی شود ، بلکه سعی دارد تا از اضطراب های فرد نیز بکاهد. چراکه با کاهش این اضطراب ها شدت موتیسم نیز کاهش می یابد.

همین طور بیمار باید آرامش بیشتری را در محیط هایی نظیر مدرسه احساس کند تا در نهایت بتواند آهسته آهسته کلمات را ادا کرده و به راحتی صحبت کند.

چند توصیه به والدین برای کاهش دادن اضطراب کودکان

نگرانی ها و اضطراب خودرا به کودک منتقل نکنید.

به فرزندتان اطمینان دهید که به زودی آمادگی لازم را به دست آورده و می تواند به راحتی صحبت کند.

تمرکز خودرا روی گذراندن اوقات فراغت با فرزندتان بگذرانید.

از تلاش های کودک برای برقراری هرگونه ارتباط با دیگران استقبال کنید.

به جای اینکه از صحبت کردن کودک تان متعجب و شگفت زده شوید ، آرام باشید تا او به صحبت کردن ادامه دهد.