عینک مثبت کودک به زندگی

والدين اولين كساني هستند كه در آينه حساس ضمير كودك نقش مي‌بندند. دوران كودكي سرآغاز زندگي و زمان پايه‌ريزي شخصيت بزرگسالي است. همه روانشناسان نقش مهم و سرنوشت‌ساز اين مرحله را در چگونگي پي‌ريزي مراحل بعدي رشد تاكيد كرده‌اند.

کد خبر: ۱۲۶۴۵۸۶

تاریخ: ۱۲ آذر ۱۴۰۰ - ۱۲:۰۷

فاطمه ترکاشوند ، کارشناس ارشد مشاوره ، خبرگزاری دانا ؛ والدين اولين كساني هستند كه در آينه حساس ضمير كودك نقش مي‌بندند. دوران كودكي سرآغاز زندگي و زمان پايه‌ريزي شخصيت بزرگسالي است. همه روانشناسان نقش مهم و سرنوشت‌ساز اين مرحله را در چگونگي پي‌ريزي مراحل بعدي رشد تاكيد كرده‌اند. توجه به بهداشت رواني و مطالعه در نحوه سازگاري كودكان در اولین سالهاي زندگي ، نقش بسزایی در رشد و باروري آنها در زمان بزرگسالي خواهد بود و غفلت از دوره كودكي لطمات جبران‌ناپذيري را بر سلامت رواني جامعه وارد خواهد كرد. چرا كه كودك در عالي‌ترين شرايط متولد مي‌شود و آمادگي براي پرورش شايسته و مطلوب را دارد.

عوامل بسياري را مي‌توان در تعادل عاطفي و نحوه سازگاري كودكان دخيل دانست از جمله آن می توان به نگرش مثبت اشاره کرد. اما کسب این مهارت نیازمند آموزش مثبت‌اندیشی از سوی والدین است. والدین باید با شاد بودن و خوب فکر کردن، شاد بودن را در ذهن کودک به یک وظیفه تبدیل کنند. افکار مثبت علاوه بر گسترش عواطف و احساسات بچه‌ها، ذهن آن‌ها را باز می‌کند؛ و از یک سو امکان یادگیری توانایی‌های جدید را برای آنها فراهم می‌کند. افزایش اعتماد به نفس، جلوگیری از بروز بیماری‌های روانی در بزرگسالی، برقراری روابط اجتماعی بهتر، مستحکم‌تر شدن روابط خانوادگی، ایجاد هدف و انگیزه در زندگی، شادی و احساس آرامش از جمله فواید آموزش مثبت‌اندیشی به کودکان به شمار می‌روند.

کودکی که مثبت اندیش است و نسبت به وقایع محیطی، نگرش درست و مثبت دارد، با شکست‌ها خودش را بی‌کفایت نمی‌داند. او باید بداند که شکست‌ها از ناآگاهی و عدم داشتن دانش نشأت می‌گیرد و هر شکست در واقع درسی است که او را توانمندتر و آگاه‌تر می‌کند. بنابراین کودکی که مثبت اندیش باشد، برای رشد و پیشرفت خودش تلاش می‌کند و عزت نفس او هر روز بیشتر می‌شود. حال فرض کنید کودکی که  نگرش منفی دارد، وقتی شکست بخورد، مقصر این شکست‌ها را بی‌‎کفایتی خودش می‌داند و در نتیجه به عزت نفس خودش آسیب می‌زند. بنابراین نگرش مثبت رابطه تنگاتنگی با عزت نفس دارد، وقتی کودکتان به شما می گوید: مامان یا بابا نمی توانم این کار را انجام دهم پاسختان در اینجا چه می تواند باشد: تو اصلا از اول بلد نبودی، تو استعداد نداری.. اما پاسخی که والد مثبت اندیش می دهد می تواند این باشد که : دوباره سعی کن، من به تو اعتماد دارم... و یا اگر کودک مدام غر می زند که : من دست و پا چلفتی هستم و هیچ وقت دوچرخه سواری را یاد نمی گیرم... پاسخ معقول و مثبتی که در اینجا می توان داد این است که : یادگیری هر کار جدید دشوار است یادت می آید اولین باری که می خواستی توپ بازی کنی چندبار توپ را انداختی؟اما حالا بهتر از من توپ بازی می کنی...

سعی کنید با آموزش درست این مهارت وقایع و رویدادهای زندگی را برای او آسان و سهل کنید که بتواند راحت تر ناکامی‌ها را بپذیرد و برای تغییر آن‌ها با امید بیشتری تلاش کند، که در نتیجه یک شکست باعث آسیب رسیدن به او نشود و او را دچار طوفان‌های ذهنی و روانی نکند.