حیات بیگانگان تکامل یافته مانند انسان در دوردست‌های کیهان

براساس برخی نظریه ها گفته می شود گونه‌های بیگانه تکامل یافته مانند انسان احتمالاً در دوردست‌های کیهان زندگی می کنند.

کد خبر: ۱۲۷۴۳۲۷

تاریخ: ۱۷ بهمن ۱۴۰۰ - ۱۲:۴۶

به گزارش خبرگزاری دانا اگر شرایط در یک سیاره دور به حیات اجازه شکوفایی می‌داد، آیا چیزی شبیه زندگی در اینجا روی زمین، در آن مناطق نیز امکان پذیر بود؟ این سوالی است که در طول سال‌ها باعث ظهور نظریه‌های متناقض بوده است.

به گزارش Interesting Engineering، سایمون کانوی موریس، دیرینه شناس و زیست‌شناس تکاملی در دانشگاه کمبریج، در مصاحبه‌ای با مجله ساینس فوکوس بی‌بی‌سی، می‌گوید: "معقولانه است که تکامل انسان‌مانند در سایر بخش‌های کیهان رخ داده باشد."

کاربرد نظریه داروین در کل جهان

این ایده بخشی از یک مکتب فکری گسترده‌تر به نام "تکامل همگرا" است. این ایده بیان می‌کند که جهش‌های تصادفی منجر به تکامل در هر محیط معینی می‌شوند، به این معنی که موجودات مشابه احتمالاً مستقل از یکدیگر تکامل می‌یابند. این در واقع روی زمین مشاهده شده، جایی که پرندگان، خفاش ها، حشرات و پتروسار‌ها همگی برای پرواز مستقل تکامل یافته اند. چشم‌ها نیز ممکن است به طور مستقل تا ۴۰ بار در زمین تکامل یافته باشند.

زندگی بیگانگان مانند انسان در دوردست‌های کیهان

پروفسور موریس توضیح می‌دهد: "همگرایی یکی از بهترین استدلال‌ها برای انطباق با نظریه داروین است، اما فراگیر بودن آن در همه جا مورد بررسی دقیق قرار نگرفته است." می‌توان با اطمینان معقول گفت که احتمال تکامل چیزی شبیه به انسان در هرجای جهان واقعاً بسیار زیاد است.

انسان‌هایی به اندازه خرس قطبی؟

همه این‌ها در حالی است که همه دانشمندان با این نظریه موافق نیستند. برای مثال، استفان جی گولد، زیست‌شناس تکاملی فقید، استدلال می‌کند که اگر بتوانید تکامل روی زمین را بازنشانی کنید، احتمال وجود دوباره انسان تقریباً ناچیز خواهد بود.

دانشمند دیگری، فرگوس سیمپسون،که در دانشگاه بارسلونا کار می‌کرد، نقش اندازه سیاره را در تعیین ماهیت هر حیات هوشمند بالقوه‌ای که می‌توانستیم کشف کنیم، برجسته می‌کند. سیمپسون با استفاده از آمار بیزی اظهار داشت که بیگانگان به احتمال زیاد به اندازه یک خرس قطبی بزرگ هستند. از آنجایی که اندازه زمین بزرگتر از حد متوسط است، ما احتمالاً کوچکتر از هر موجود بیگانه‌ای هستیم. هر چه گرانش سیاره کمتر باشد، شکل حیات بزرگتر خواهد بود.

به هرحال چه ساکنان یک سیاره به اندازه خرس قطبی باشند چه نباشند، تصور تمدنی شبیه به انسان در فاصله میلیون‌ها سال نوری از زمین قطعا جالب است. با توجه به اینکه ناسا اخیرا تلسکوپ پرقدرت جیمز وب خود را پرتاب کرده تا به جستجوی نشانه‌هایی از حیات بیگانه کمک کند، ممکن است به زودی نظریه‌های بهتری درباره آنچه در آنجا وجود دارد داشته باشیم.