معاون آموزشی دانشگاه تربیت مدرس تاکید کرد:

ضرورت تغییر شاخص ها و معیارهای رتبه بندی ملی دانشگاه ها

معاون آموزشی دانشگاه تربیت مدرس گفت: در یکی از کارگروه های اجلاس معاونین آموزشی، ضمن انتقاد از رویه کنونی رتبه بندی دانشگاه ها، بر تغییر شاخص ها و معیارهای رتبه بندی تاکید شد.

کد خبر: ۱۲۹۱۸۸۲

تاریخ: ۱۹ تير ۱۴۰۱ - ۱۳:۲۸

به گزارش خبرگزاری دانا، اسدالله کردنائیج در گفتگو با مهر، در تشریح جزئیات اجلاس معاونین آموزشی دانشگاه‌ها که اواخر هفته گذشته برگزار شد، اظهار کرد: این اجلاس دو روزه با محوریت تبادل نظر درباره راهبردهای آموزشی و طرح تحول نظام آموزش عالی برگزار شد؛ همچنین کارگروه‌هایی با ۹ محور ساماندهی و مأموریت گرایی و آمایش رشته‌ها، بررسی و تفویض اختیارات طبق تحول در آموزش عالی، برنامه ریزی آموزش عالی با تمرکز بر علوم انسانی و اسلامی، تحول در نظام جذب و پذیرش دانشجو با رویکرد تقاضا محوری و حل مسئله و جذب نخبگان، اصلاح فرایندهای آموزشی و کیفی سازی آموزش احوال در بکارگیری و بهره گیری از ظرفیت نخبگان دیپلماسی علمی و فناوری‌های نوظهور تحول در رویکردهای مهارتی و اشتغال آفرین در نظام آموزشی و آموزش الکترونیکی و آموزش مجازی و آموزش‌های مبتنی بر فناوری‌های برگزار شد.

معاون آموزشی دانشگاه تربیت مدرس ضمن اشاره به اینکه در روز اول وزیر علوم، رئیس فرهنگستان زبان، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، مشاور و دستیار اقتصادی رئیس جمهور، رئیس مؤسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزشی به سخنرانی پرداختند، افزود: هر کارگروه سه نفر عضو اصلی داشت و تعدادی دیگر از معاونان آموزشی، اعضای کارگروه را تشکیل می‌دادند؛ یکی از کارگروه‌ها، «ساماندهی مأموریت گرایی و آمایش رشته ها» بود که بنده به عنوان سخنران در این کارگروه صحبت کردم؛ این کارگروه ۱۹ عضو داشت و یکی از شلوغ ترین کارگروه‌ها بود.

وی با بیان اینکه یکی از مهمترین مباحث مطروحه در این کارگروه لزوم بازنگری در شاخص‌های رتبه بندی ملی دانشگاه‌ها بود، خاطرنشان کرد: بنا بر تاکید رهبر معظم انقلاب باید ارزیابی و رتبه بندی داخلی دانشگاه‌ها و ایجاد رقابت سالم میان دانشگاهیان مدنظر قرار گیرد؛ ایشان تاکید دارند که دانشگاه‌ها باید به زنجیره دانش جهانی و همکاری با دانشگاه‌های دنیا ورود کنند.

کردنائیج تصریح کرد: براساس مصوبه ۷۷۶ شورای عالی انقلاب فرهنگی، به منظور کیفیت علمی و فرهنگی و پاسخگویی به نیازهای ملی و منطقه‌ای و حمایت ویژه از مؤسسات برتر، طرح رتبه بندی و اعتبارسنجی اجرایی می‌شود. در این جلسه چگونگی اجرا و شاخص‌های رتبه بندی دانشگاه‌ها در وزارت علوم، مورد بررسی قرار گرفت، در حال حاضر معیارهای شش گانه ای برای رتبه بندی ملی دانشگاه‌ها از جمله معیار آموزش، پژوهش، فناوری و نوآوری، بین المللی سازی، اثرگذاری اقتصادی و خدمات اجتماعی، زیرساخت و تسهیلات وجود دارد که هرکدام از اینها امتیازاتی دارد که آموزش ۲۰ امتیاز، پژوهش ۲۵ امتیاز، فناوری و نوآوری ۲۰ امتیاز، بین المللی سازی و خدمات اجتماعی زیرساخت ۱۰ امتیاز وزیرساخت ۵ امتیاز دارد که جمعاً ۱۰۰ امتیاز می‌شود.

وی ادامه داد: در این کارگروه ایرادات و نقاط ضعف نحوه رتبه بندی دانشگاه‌ها بررسی شد و راهکارهایی در ادامه مطرح شد که چگونه در آینده بتوانیم این ایرادات را رفع کنیم. یکی از این ایرادات این است که شاخص‌ها برای تمام مؤسسات آموزش عالی یکسان است؛ در حالی که دانشگاه‌های ما یکسان نیستند مثلاً دانشگاه‌هایی داریم با مأموریت ویژه و یا دانشگاه جامع، صنعتی، علوم انسانی، هنر، دانشگاه‌های نظامی و انتظامی و یا وابسته به دستگاه‌های اجرایی و غیر دولتی. طبیعتاً اینکه همه دانشگاه‌ها را در سنجه قرار دهیم، شاید درست نباشد.

معاون آموزشی دانشگاه تربیت مدرس با اشاره به بررسی متوازن بودن و نبودن وزن معیارهای رتبه بندی دانشگاه‌ها گفت: معاون آموزشی وزارت علوم اعتقاد داشت که این معیارها باید بازنگری و شاخص‌های جدیدی نیز مانند مهارت افزایی، کیفیت دانشجویان خروجی و اشتغال پذیری به آن اضافه شود؛ به طور مثال در این معیارها شاخص فرهنگی دیده نشده و خوب است که یکسری شاخص‌های کمی و سنجش پذیر را در بخش فرهنگی با همکاری معاونت فرهنگی دانشگاه، معاونت فرهنگی وزارت علوم و نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاه‌ها استخراج کنیم.

کردنائیج اضافه کرد: یکی از بحث‌های مهمی که خوب است دنبال شود، این است که بر اساس موضوع، دانشگاه‌ها را رتبه بندی کنیم به طور مثال برخی دانشگاه‌ها برای یکسری مأموریت‌های خاص ایجاد شده اند؛ مثلاً دانشگاه علمی کاربردی با مهارت تربیت دانشجویان فنی و تکنسین ایجاد شده است اینکه چقدر این دانشگاه به مأموریت خود پایبند است، می‌تواند به عنوان یک شاخص در رتبه بندی لحاظ شود. بنابراین یک زیر شاخصی با عنوان میزان پایبندی به مأموریت‌ها و حوزه‌های فعالیت‌های مصوب دانشگاه‌ها در نظر گرفته شود.

وی بیان کرد: نکته بعدی این بود که همواره دانشگاه‌های برتر بهترین رتبه‌ها را می‌گیرند و فقط هر سال ممکن است بین رتبه یک تا ۱۰ جابجا شوند؛ پیشنهاد شد در راستای ایجاد رقابت و انگیزه برای دانشگاه‌ها، آن دسته از دانشگاه‌های کوچک و متوسط که در یک سال در رتبه بندی، رتبه شأن بهبود پیدا می‌کنند، هر سال بودجه‌های بهتر و یا تشویق بیشتری انجام دهیم تا انگیزه لازم برای ارتقا برای آنها ایجاد شود.

انتهای پیام/