دیابت "نوع دو" چیست و چه علائمی دارد؟ / نشانه های هشدار را جدی بگیرید

این روزها به دلیل افزایش مصرف  مواد قندی به ویژه انواع نوشیدنی ها، شیوع دیابت در جامعه بیشتر شده است. دیابت نوع دوم از آن دسته بیماری هایی است که سخت و دیر هنگام تشخیص داده می شود. این بیماری ممکن است نشانه ها و علائم خفیف یا شدید داشته باشد و البته این به شرطی است که دیابت از خود علائمی بروز دهد!

کد خبر: ۱۳۰۳۱۱۲

تاریخ: ۰۵ مهر ۱۴۰۱ - ۱۱:۰۶

نگار خلیلی، خبرگزاری دانا، سرویس سلامت؛ افراد خیلی زیادی در جوامع امروزی مبتلا به دیابت هستند. مثلاً آمار های اعلام شده نشان می دهد که از حدود 325 میلیون نفر ساکن کشور آمریکا، تقریباً 100 میلیون نفر از آن ها یا دارای پیش دیابت هستند و یا به دیابت نوع دوم مبتلا شده اند. این آماری است که مرکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC) در کشور آمریکا اعلام کرده است. متأسفانه وضعیت تغذیه و سلامت کشور ما هم در سالهای اخیر بی شباهت به آن چه در کشور آمریکا در حال رخ دادن است، نیست.

این آمار نشان می دهد در کشوری مثل آمریکا تقریباً از هر 7 نفر، 3 نفر دچار دیابت نوع دوم هستند. مشکل بزرگ تر آن است که بیشتر افرادی که به این بیماری مبتلا هستند خودشان از این مسئله باخبر نیستند. این در حالی است که دیابت نوع دوم می تواند باعث بروز مشکلات مختلف شود که کوری و مشکلات قلبی و نوروپاتی از خطرناک ترین عوارض آن هستند.

وضعیت در مورد کسانی که دارای پیش دیابت هستند ولی بدتر است. فقط حدود 11 درصد از کسانی که پیش دیابت دارند از وضعیت خود مطلع هستند که واقعاً هشدار دهنده است. آمار و ارقام نشان می دهد که تقریباً 30 درصد از افاردی که دچار دیابت نوع دوم هستند (یعنی 1 نفر از هر 3 نفر) از بیماری خود بی اطلاع هستند.

تشخیص اولیه دیابت با توجه به علائم آن انجام می شود. پس باید با علائم رایجی که این بیماری از خود بروز می دهد آشنا شوید.

تفاوت دیابت نوع یک و نوع دو

اگرچه دیابت نوع یک و نوع ۲ هر دو دارای ویژگی‌های مشترک هستند اما تفاوت‌های زیادی هم دارند. تفاوت اصلی بین دیابت نوع یک و نوع دو این است که دیابت نوع یک اساس ژنتیکی دارد و اغلب در اوایل زندگی ظاهر می‌شود اما نوع دو عمدتاً به سبک زندگی مربوط می‌شود و در طول سالیان بروز می‌کند. در دیابت نوع یک، سیستم ایمنی بدن به سلول‌های تولیدکننده انسولین در لوزالمعده حمله می‌کند و آن‌ها را از بین می‌برد. درواقع دیابت نوع یک نوعی اختلال خود ایمنی به شمار می‌رود درحالی‌که دیابت نوع دو چنین نیست بلکه در اثر مصرف زیاد غذاهای قندی و عدم تحرک ایجاد می‌شود.

علائم دیابت نوع دو

دیابت نوع دو محدودیت سنی ندارد و حتی کودکان نیز درگیر آن می‌شوند. دیابت۲ برخلاف دو نوع دیگر علائم خیلی واضحی ندارد و حتی برخی از افراد پس از ابتلا نیز مطلع نمی‌شوند؛ بنابراین بهتر است که علائم شایع آن را بشناسیم. در ادامه به بررسی علائم دیابت می‌پردازیم.

سردرد مداوم

از اولین علائم ابتلا به دیابت نوع۲ می‌توان به سردرد اشاره کرد. این سردرد معمولاً همراه با علائم خفیف دیگری همچون تاری دید و خستگی مشاهده می‌شود. این نشانه‌ها زمانی ظهور می‌کنند که سطح قند خون به‌صورت کنترل نشده در حال افزایش باشد.

تشنگی همیشگی

یکی از شایع‌ترین علائم دیابت نوع دو احساس تشنگی است. فرد به اندازه کافی آب می‌نوشد اما همچنان احساس تشنگی دارد. این تشنگی همراه با علامت‌های دیگری بروز می‌کند. به‌عنوان‌مثال بیمار مرتباً احساس گرسنگی دارد و با اینکه کمی پیش‌تر مقدار قابل‌توجهی غذا خورده احساس ضعف می‌کند. خشک شدن دهان، افزایش دفعات دفع ادرار و کاهش و افزایش ناگهانی وزن نیز از نشانه‌های دیگری هستند که همراه با تشنگی مفرط در بیمار مبتلا به این نوع دیابت مشاهده می‌شوند.

تیرگی پوست

این تیرگی معمولاً در زیر بغل و اطراف کشاله ران مشاهده می‌شود.

نداشتن دید واضح

تاری دید یکی دیگر از علائمی است که در مبتلایان به دیابت نوع ۲ مشاهده می‌شود. تاری دید در صورت افزایش و کاهش ناگهانی قند خون رخ می‌دهد.

کاهش وزن شدید

زمانی که فرد دچار دیابت نوع دو می‌شود، اختلالات متعددی در بدنش بروز می‌کند و تبدیل انرژی مانند گذشته انجام نمی‌گیرد. دلیل این اتفاق این است که سلول‌های بدن توانایی لازم برای جذب قند از طریق مواد غذایی و گلوکزی که وارد بدن شده را ندارند. در نتیجه بیمار کالری کمتری دریافت می‌کند، بیشتر تشنه می‌شود، بیشتر نیاز به دفع ادرار خواهد داشت و در نهایت وزن بیشتری از دست خواهد داد.

مشاهده خون در ادرار

یکی از واکنش‌های عجیب کلیه‌ها در برابر افزایش قند خون و ابتلا به دیابت این است که کلیه‌ها سعی می‌کنند برای کنترل دیابت نوع دو و یا دفع قند اضافه خون را از طریق ادرار از بدن خارج کنند. دقت کنید درصورتی‌که چنین علامتی را مشاهده کردید احتمال اینکه دچار عفونت ادراری شوید خیلی بالاست، بنابراین حتماً باید به پزشک متخصص مراجعه کنید.

احساس درد و بی‌حسی در پاها

بی‌حسی و درد در پا زمانی رخ می‌دهد که قند خون برای مدت طولانی در سطح بالایی باقی بماند. در این حالت عصب بافت‌های بدن صدمه می‌بینند. این درد غالباً از پاشنه پا شروع شده و کم‌کم به سمت بالا و اندام دیگر حرکت می‌کند. معمولاً این درد و بی‌حسی افرادی را درگیر می‌کند که بیش از ۲۵سال است مبتلا به دیابت نوع ۲هستند.

اختلال در عملکرد جنسی

یکی از مشخص‌ترین علائم از دست رفتن قوای جنسی یا ضعف قوای جنسی در مردان و زنان است. خشکی واژن نیز دیگر مشکلی است که بانوان مبتلا به دیابت نوع دو را درگیر می‌کند.

آسیب بینایی نشانه ابتلا به دیابت "نوع دو" است

آسیب عصبی از عوارض جانبی شایع دیابت نوع دو است و مدت‌ها پیش از تشخیص بیماری ممکن است از چشم‌ها آغاز شود.

در این بررسی، متخصصان از نوروپاتی یا آسیب عصبی در قرنیه چشم به عنوان عامل آسیب به عصب‌های سراسر بدن استفاده کردند. آنان به مطالعه نزدیک به ۳۵۰۰ نفر- ۲۱ درصد مبتلا به دیابت نوع دو، ۱۵ درصد مبتلا به پیش دیابت و ۶۴ درصد بدون علائمی از بیماری- پرداختند و عصب‌های قرنیه هر سه گروه را مورد مطالعه قرار دادند.

متخصصان مشاهده کردند: میزان آسیب دیدگی عصب های قرنیه در کنار میزان نارسایی در سوخت و ساز گلوکز افزایش پیدا میکند. آسیب عصب قرنیه در افراد مبتلا به پیش دیابت در مقایسه با افرادی که دچار بیماری دیابت نبودند هشت درصد بالاتر بود.

همچنین یافته‌های بدست آمده نشان داد: در بیماران مبتلا به دیابت آسیب عصب قرنیه نسبت به بیماران مبتلا به پیش دیابت هشت درصد و در مقایسه با افراد گروه سوم ۱۴ درصد بالاتر بود.

به گفته محققان آسیب عصبی با بالا رفتن سطح قند خون و مدت زمان ابتلای فرد به بیماری دیابت، بیشتر میشود.

دکتر "سارا مختار" از دپارتمان پزشکی دانشگاه ماستریخت هلند گفت: بر اساس مطالعاتی که پیش از این انجام گرفته، میدانیم که به طور معمول در مدت سه تا پنج سال بیمار از وضعیت پیش دیابت به دیابت نوع دو میرسد. یافته‌های ما نشان میدهد سطح بالای قند خون میتواند مدت‌ها پیش از پیشرفت بیماری دیابت نوع دو به عصب قرنیه آسیب وارد کند.

به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، وی افزود: اندازه گیری آسیب دیدگی عصب قرنیه نسبتا آسان است و شرایطی برای بررسی آسیب عصبی در سایر نقاط بدن فراهم می کند. اگر بتوان آسیب عصبی را زود تشخیص داد، ممکن است بتوان این عارضه و مشکلات ناشی از آن را به تعویق انداخت یا از بروز آن جلوگیری کرد و بنابراین کیفیت زندگی را به میزان قابل توجهی بهبود داد.