چه خطراتی باروری زنان را تهدید می کند؟

همانطور که شنیده اید ناباروری به معنای تلاش بدون نتیجه زوجین برای باروری پس از یک سال می باشد. محققان می گویند این عدم نتیجه دلایل و علت های مختلفی در زنان و مردان دارد که در این نوشته قصد داریم به دلایل شایع ناباروری زنان اشاره کنیم تا بتوانیم کمک شایانی به پیشگیری از این معضل یا افزایش احتمال باروری انجام دهیم.

کد خبر: ۱۳۰۳۲۲۹

تاریخ: ۰۷ مهر ۱۴۰۱ - ۱۵:۳۲

نگار خلیلی، پایگاه خبری دانا، سرویس سلامت؛ باردار شدن و حاملگی برای پایان دادن به بارداری در واقع فرایند بسیار پیچیده ای است. بسیاری از موارد در طی این فرایندها دچار اختلال می شوند و منجر به ناباروری خواهند شد. به همین دلیل، لیست ذیل فقط برخی از دلایل عمده ناباروری در زنان را شامل می شود. با ما همراه باشید.

عدم تخمک گذاری

شایع ترین علت ناباروری زنان، عدم تخمک گذاری است که در 40٪ از زنان با مشکلات ناباروری اتفاق می افتد. عدم تخمک گذاری می تواند ناشی از دلایل مختلفی باشد. از قبیل؛

شرایط تخمدان مانند نارسایی اولیه تخمدان (POI) یا سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

“کاهش ذخیره تخمدان” که به تعداد کم تخمک در تخمدان های زنان به دلیل سن بالا اشاره دارد

اختلالات غدد درون ریز، مانند بیماری تیروئید یا مشکلات هیپوتالاموس، که بر روی هورمون های تولید شده از بدن تأثیر می گذارد، به طوری که ممکن است هورمون یا گروهی از هورمون ها بیش از حد یا خیلی زیاد باشند

سبک زندگی و عوامل محیطی

اختلال در چرخه قاعدگی

مشکلات مربوط به چرخه قاعدگی، فرایندی که بدن زنان را برای بارداری آماده می کند، می تواند منجر به ناباروری شود. چرخه قاعدگی شامل چندین مرحله است و مشکلات در هر یک از مراحل می تواند منجر به مشکل در بارداری یا ناباروری شود.

مشکلات ساختاری سیستم تولید مثل

مشکلات ساختاری معمولاً شامل وجود بافت غیر طبیعی در لوله های فالوپ یا رحم است.

اگر لوله های فالوپ مسدود شود، تخم ها قادر به انتقال از تخمدان ها به رحم نیستند و اسپرم قادر به رسیدن تخمک برای لقاح نیست. مشکلات ساختاری رحم مانند مواردی که ممکن است در لانه گزینی دخالت داشته باشد نیز می تواند باعث نازایی شود.

برخی از مشکلات ساختاری خاص که می توانند باعث ناباروری شوند عبارتند از:

آندومتریوز که بافت طبیعی داخل رحم است و گاهی به جای داخل رحم در دیگر بافت‌های بدن رشد می ‌کند.

فیبروم رحمی، توده ای که در داخل و اطراف دیواره رحم ظاهر می شود. اگرچه بیشتر زنان مبتلا به فیبروم مشکل باروری ندارند و می توانند باردار شوند. اما ممکن است برخی از زنان مبتلا به فیبروم نتوانند به طور طبیعی باردار شوند یا ممکن است دچار سقط جنین های متعدد یا زایمان زودرس شوند.

پولیپ ها، که رشد غیر سرطانی در سطح داخلی رحم دارند و می توانند در عملکرد رحم اختلال ایجاد کنند. برداشتن جراحی پولیپ می تواند شانس بارداری زن را افزایش دهد.

وجود زخم در رحم از آسیب های قبلی، عفونت یا جراحی. زخم ممکن است خطر سقط جنین را افزایش دهد و ممکن است در لانه گزینی تداخل ایجاد کند، بنابراین منجر به ناباروری می شود.

رحم غیرمعمول، که می تواند در کاشت و توانایی حمل بارداری تأثیر بگذارد

عفونت

عفونت ها همچنین می توانند در زنان و مردان باعث ناباروری شوند.

سوزاک و کلامیدیا درمان نشده در زنان می تواند به بیماری التهابی لگن منجر شود، که ممکن است باعث ایجاد زخم شود و لوله‌های فالوپی را مسدود کند. سفلیس درمان نشده باعث افزایش خطر زایمان در زنان باردار می شود.

عفونت های مزمن در دهانه رحم و درمان جراحی ضایعات دهانه رحم همراه با عفونت پاپیلومای انسانی (HPV) همچنین می تواند میزان یا کیفیت مخاط دهانه رحم را کاهش دهد. مشکلات این ماده چسبنده یا لغزنده که روی گردن رحم و مهبل (واژن) جمع می شود، ممکن است بارداری را برای خانم ها دشوار کند.

نارسایی در پیوند کاشت

نارسایی در پیوند کاشت به عدم موفقیت یک تخم بارور شده در کاشت در دیواره رحم برای شروع بارداری اشاره دارد. در حالی که علت خاص اختلال در کاشت اغلب ناشناخته است، موارد ذیل ممکن است در این موضوع دخیل باشند؛

نقص ژنتیکی در جنین

آندومتر نازک

آندومتریوز

مقاومت به پروژسترون

بافت اسکار در حفره آندومتر

اختلالات خود ایمنی

اختلالات خود ایمنی باعث می شود سیستم ایمنی بدن به بافت های طبیعی بدن حمله کند که معمولاً آن را نادیده می گیرد. اختلالات خود ایمنی مانند لوپوس، هاشیموتو و انواع دیگر تیروئیدیت ها یا آرتریت روماتوئید ممکن است بر باروری تأثیر بگذارد. دلایل این امر کاملاً درک نشده است و بین بیماری ها تفاوت دارد، اما تصور می شود آن ها شامل التهاب در رحم و جفت یا داروهای مورد استفاده در درمان بیماری ها هستند. زن و مرد هر دو می توانند آنتی بادی هایی را ایجاد کنند که به اسپرم یا ارگان های تولید مثل حمله می کنند.

خطری که زنان را در سن باروری تهدید می‌کند

اثرات فلزات سنگین خطر ابتلا به اندومتریوز زنان در سنین باروری را افزایش می‌دهد.

به نقل از مدیکال نت، اندومتریوز، بیماری دردناک و گاهی ناتوان‌کننده است که اغلب می‌تواند باعث ناباروری زنان شود یا به ناباروری زنان کمک کند. این بیماری تا یک دهم زنان در سنین باروری را تحت تاثیر قرار می‌دهد و نتایج تحقیق جدید به تاثیر بالقوه مواجهه با چهار فلز سنگین بر خطر ابتلا به اندومتریوز می‌پردازد.

به‌تازگی تحقیقات زیادی بر روی تاثیر فلزات سنگین بر خطر ابتلا به اندومتریوز متمرکز شده‌اند. این فلزات از فرآیندهای صنعتی ایجاد می‌شوند و ممکن است هوا و غذا را آلوده کنند. آنها ممکن است از طریق غذا، آب، جذب پوست یا استنشاق وارد بدن انسان شوند.

انباشته شدن این فلزات می‌تواند رادیکال‌های آزاد و استرس اکسیداتیو را بر بافت‌ها افزایش دهد و در عین حال فعالیت آنتی‌اکسیدانی را مختل کند. این امر موجب آسیب به پروتئین و اجزای لیپید از طریق اکسیداسیون، با تغییرات بالقوه در بیان ژن می‌شود. پیامدها ممکن است شامل اثرات نامطلوب بر عملکرد عصبی و تولید مثلی باشد، به‌ویژه از آنجا که برخی از این فلزات بر سنتز هورمون‌های تولید مثل زنانه تأثیر می‌گذارند و ممکن است ناهنجاری‌های متابولیکی را تحریک کنند.

تحقیق حاضر بر سرب، آرسنیک، کادمیوم و جیوه تمرکز دارد که همگی با اختلال در عملکرد سیستم تولید مثل انسان مرتبط هستند. برخی از ارتباط‌ها شامل اختلالات قاعدگی، پیامدهای نامطلوب بارداری، آسیب دی‌ان‌ای و اختلال عملکرد میتوکندری و خطر بالای سرطان سینه و آندومتر است به همین دلیل آنها فلزات مختل‌کننده غدد درون‌ریز در نظر گرفته می‌شوند.

محققان غلظت فلزات سنگین در خون و مایع فولیکولی را در زنان مبتلا به اندومتریوز و بدون آندومتریوز در گروهی متشکل از ۶۰۰ زن که برای اولین بار تحت لقاح آزمایشگاهی خود در یک مرکز در شهر هفئی، چین قرار گرفتند، بررسی کردند از این تعداد ۲۳۴ مورد دارای توده اندومتریوز در یک طرف بودند اما هیچ اختلال ژنتیکی، متابولیکی، عصبی یا خودایمنی نداشتند و ۲۱۷ نفر گروه کنترل، ناباروری عامل مردانه بدون هیچ‌گونه اختلال پزشکی دیگری داشتند.

میانگین سن بیماران ۳۱ سال و میانگین شاخص توده بدنی حدود ۲۱ بود. بیش از یک سوم افراد سابقه سیگار کشیدن غیرفعال داشتند. پس از جمع‌آوری داده‌ها، محققان از یک روش تحلیلی جدید برای درک بهتر چگونگی تاثیر فلزات سنگین بر خطر این وضعیت استفاده کردند.

محققان ردپایی از آرسنیک، کادمیوم، سرب و جیوه را در ۹۵ تا ۱۰۰ درصد نمونه‌های خون و بالای ۹۰ درصد نمونه‌های مایع فولیکولی پیدا کردند. برای نمونه‌های خون، غلظت‌ها در موارد به‌طور معنی‌داری بیشتر از گروه کنترل بود اما در مایع فولیکولی، غلظت سرب نتوانست این تفاوت را نشان دهد.

برای سطوح خونی آرسنیک، خطر خام آندومتریوز از کمترین تا بالاترین سهک، پنج برابر افزایش یافت. این افزایش با کادمیوم و سرب سه برابر و با جیوه ۱۳ برابر بیشتر بود.

این تفاوت حتی زمانی که سن، شاخص توده بدنی، چرخه قاعدگی، قاعدگی دردناک، تعداد حاملگی‌ها و سطوح هورمونی برای هورمون محرک فولیکول (FSH) و استرادیول همچنین نشانگر تومور اپیتلیال تخمدان CA۱۲۵ همگی خنثی شد، وجود داشت.

در مورد مایع فولیکولی، احتمال تعدیل شده برای خطر آندومتریوز مربوط به آرسنیک و جیوه دو برابر، از کمترین تا بالاترین سهک مواجهه و تا سه برابر برای کادمیوم افزایش یافت. هیچ ارتباطی برای سرب در مایع فولیکولی یافت نشد اما سطوح متوسط سرب با دو برابر شدن خطر در مقایسه با گروهی که در معرض کم بودند، مرتبط بود.

در گروهی که در معرض سطوح بالای جیوه در مقابل سطوح پایین قرار گرفتند، در مقایسه با مقدار متوسط در گروه کنترل، این افزایش‌ها برای آرسنیک، کادمیوم، جیوه و سرب در نمونه‌های خون قابل توجه باقی ماند.

افزایش خطر آندومتریوز از پایین‌ترین به بالاترین سهک از ۳.۶ برابر با کادمیوم تا ۶۰ برابر بیشتر برای جیوه در گروه سنی ۳۰ سال یا بالاتر متغیر بود.

در زنان بالای ۳۰ سال نیز همین روابط مشاهده شد. به‌طور کلی، این خطر ۱۴ برابر افزایش یافته است.

در مایع فولیکولی، کادمیوم تنها فلز مرتبط با خطر بالاتر آندومتریوز با افزایش احتمال آندومتریوز در تمام سنین بود.

تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که قرار گرفتن در معرض جیوه و آرسنیک به خطر اندومتریوز در خون و نه مایع فولیکولی کمک می‌کند. در ترکیب با سایر فلزات در نظر گرفته شده در مقدار متوسط در خون، جیوه یک منحنی U شکل را نشان داد که در آن خطر آندومتریوز به‌ترتیب در بالاترین و کمترین میزان مواجهه بالاتر بود. سه مورد دیگر به‌طور مثبت با خطر مرتبط بودند.

آرسنیک و جیوه موجود در مایع فولیکولی ارتباط خطی با خطر نشان دادند. سرب و کادمیوم موجود در مایع فولیکولی منحنی U شکل و U شکل معکوس را نشان دادند.

پیامدها

شاید به‌دلیل افزایش آلودگی، سطوح جیوه، سرب و کادمیوم بیشتر از آنچه در مطالعات قبلی در زنان مبتلا به آندومتریوز، گزارش شده بود. هر چهار فلز گزارش شده در اینجا با بروز بیشتر آندومتریوز در زنان چینی مرتبط بودند.

تحقیقات قبلی نشان ندادند که قرار گرفتن در معرض کادمیوم با خطر آندومتریوز مرتبط است. شاید این امر ناشی از تفاوت در سطوح مواجهه، جمع‌آوری نمونه یا اندازه نمونه باشد، در حالی که نمونه‌های مایع فولیکولی برای این منظور برای اولین بار در اینجا گزارش می‌شوند.

تحقیقات کمی به بررسی ارتباط بین قرار گرفتن در معرض جیوه و خطر آندومتریوز پرداخته‌اند اما آزمایش کنونی ارتباط مثبتی را به‌ویژه در نمونه‌های خون نشان داد. این امر به‌دلیل تعداد کم موارد در گروه مواجهه کم باید تأیید شود.

سطح آرسنیک در زنان مبتلا به اندومتریوز از گروه کنترل بیشتر بود. سطوح سرب نیز با این وضعیت مرتبط بود. با این حال، غلظت این فلز در مایع فولیکولی پایین بود، شاید به‌دلیل انتقال فعال و غیرفعال همچنین به‌علت تجمع سرب در خون در مقایسه با مایع فولیکولی که می‌تواند ناشی از اثر تحریف‌کننده آن بر پروتئین‌های غشای گلبول قرمز باشد.

حدود ۸۰ درصد سرب موجود در خون از غشاء عبور می‌کند و به اجزای داخل سلول متصل می‌شود.

اثرات فلزات سنگین بر آندومتریوز ممکن است به‌واسطه استرادیول غیر مستقیم شود، با فعال شدن از طریق گیرنده‌های استروژن (ER) که باعث تکثیر سلول‌های آندومتر می‌شوند و علائم آندومتریوز را بدتر می‌کند. مکانیسم دیگر ممکن است از طریق استرس اکسیداتیو ناشی از این فلزات، هم با افزایش غلظت مولکول اکسید کننده و هم کاهش ظرفیت آنتی‌اکسیدانی باشد. این امر باعث افزایش تکثیر سلول‌های آندومتر و تهاجم به مکان‌های خارج از رحم می‌شود.

کادمیوم ممکن است به هر دو روش عمل کند، در حالی که جیوه می‌تواند مانند سرب استرس اکسیداتیو را تحریک کند. جیوه همچنین مانند کادمیوم، اثرات استروژنیک فیزیولوژیکی نشان می‌دهد اما سرب ممکن است عملکرد ضد استروژنیک داشته باشد. آرسنیک یک مختل‌کننده غدد درون‌ریز با فعالیت استروژن در شرایط آزمایشگاهی است اما برای تأیید مکانیسم آن در آندومتریوز داده‌های بیشتری لازم است.

این تحقیق بر مواجهه همزمان با فلزات متمرکز شده است. پیش از این، قرار گرفتن در معرض مخلوط کادمیوم و سرب به‌عنوان هم‌افزایی برای آندومتریوز گزارش شده است. تحقیق فعلی روابط خطی بین ترکیبات فلزی و خطر آندومتریوز، به‌ویژه در نمونه خون را شرح داده است. با این حال، به‌نظر می‌رسد آرسنیک بزرگترین مشارکت کننده است.

هر چند ممکن است این یافته‌ها نشان دهد که قرار گرفتن در معرض فلزات سنگین پیش‌بینی‌کننده افزایش خطر آندومتریوز است، تحقیقات بزرگتر با دوره پیگیری طولانی‌تر برای درک چگونگی وقوع آندومتریوز و نیز درک مزایای محدود کردن مواجهه با فلزات سنگین ضروری است.

یافته‌های این تحقیق در مجله Science of the Total Environment منتشر شده است.

انتهای پیام