یادداشت | جهاد فرهنگی یا جهاد نظامی؟!

باید با نصیحت و موعظه و کار فرهنگی، و با تبلیغ چهره به چهره، و با نشستن رو به روی مردم، دهان به دهان و نفس به نفس با مردم حرف زدن و با رفتار خوب، دل ملت، خصوصا دل جوانان را نرم کرد و آنان را با مبانی دین و انقلاب و ارزش‌های اسلامی و انقلابی آشناتر ساخت.

کد خبر: ۱۳۰۳۳۰۴

تاریخ: ۰۹ مهر ۱۴۰۱ - ۱۰:۰۴

به گزارش پایگاه خبری دانا حجت الاسلام والمسلمین علی شیرازی در یادداشتی با موضوع «جهاد فرهنگی» آورده است:

جهاد فقط به معنای حضور در میدان جنگ نیست؛ هر گونه تلاش و کوشش در مقابله با دشمن، همراه با خطر پذیری، می‌تواند جهاد تلقی شود.
فرهنگ نیز، ذهنیت‌های حاکم بر وجود انسان است که رفتار‌های وی را به سمتی هدایت می‌کند.

تلاش در مقابله با دشمن، در میدان مسائل فرهنگی را جهاد فرهنگی می‌نامند. این مبارزه و کوشش در مقابله با غارتگران عقیده و ایمان و معرفت و عزم و امید انسان‌ها است.
عقبه ما، در میدان مبارزه با قلدری استکبار جهانی، عبارت از فرهنگ ملت ایران است.
منطقه عقبه ما، عبارت از توحید، توکل به خداوند، ایمان و علاقه به اسلام ناب محمدی، و اخلاق اسلامی است.

دشمن در عرصه تهاجم فرهنگی و نبرد آرام، به توحید و نبوت و امامت و ولایت فقیه و احکام شرعی و حجاب و حدود شرعیه، و به اسلام ناب و ایمان مردم حمله ور می‌شود و با شبهه پراکنی در صدد تضعیف باور‌های دینی و شکستن ارزش‌های اسلامی و انقلابی است.

دشمن تلاش می‌کند در این میدان، مردم را به سمت دنیاپرستی و تجملات و اشرافیگری و شهوت رانی و مال اندوزی و فساد اخلاقی و جاه طلبی‌های غلط و نامشروع ببرد و با ترویج فرهنگ غربی و شیطانی، کاخ آرمانی انقلاب و اسلام عزیز را ویران کند.

کار در این میدان جهاد، باید کار فرهنگی باشد. کار فرهنگی؛ یعنی روح فرهنگی در آن باشد، یک حرکت فرهنگی باشد، رشد بدهد و فعل و انفعال را در ذهن و مغز و جان و عواطف انسان‌ها به وجود آورد.
- باید درس اخلاق گذاشت؛ درس اخلاق سیاسی گفت؛ درس اخلاق عمومی و معنویت و عرفان گفت؛ تحلیل سیاسی گذاشت؛ دشمن درونی و دشمن اجتماعی؛ و شیطان بزرگ و استکبار جهانی را به جامعه معرفی کرد؛ ایادی و اذناب شیطان و ابلیس را معرفی کرد.

در دوران اول انقلاب، در ظرف مدت کوتاهی، تغییرات اساسی در خلقیات مردم ایران ایجاد شد:
- گذشت در بین مردم زیاد شد؛ آز و طمع کم شد، همکاری زیاد شد؛ گرایش به دین رشد کرد؛ اسراف کم شد؛ قناعت زیاد شد؛ مهریه ها، اسلامی شد؛ دنیاگریزی و ساده زیستی زیاد شد؛ روحیه شهادت طلبی اوج گرفت.

فرهنگ اینهاست. فرهنگ اسلامی اینهاست. در میدان جهاد فرهنگی باید این کار‌ها را پر رنگ کرد. این تلاش باید بی وقفه، و دائم باشد. این تلاش و کوشش در مقابل طرح دشمن، جهاد فرهنگی نام دارد. این جهاد، از جهاد نظامی مهم‌تر و بزرگ‌تر است.
اولیای الهی معتقدند: هر کس برای چنین امر مهمی بپاخیزد، فضیلتش هزار هزار مرتبه از فضیلت کارزار با تمام دشمنان اسلام بیشتر است.
هدایت یک انسان، ارزش هدایت همه بشریت را دارد. قوام یک کشور، به فرهنگ است. کار فرهنگی ارزش والا و بالایی دارد. باید وارد گود جهاد فرهنگی شویم و با کار صد برابری، ملت ایران را در برابر هر هجمه فرهنگی بیمه نماییم. باید تلاش کنیم، خدا بر زندگی انسان‌ها حاکم شود و منشا مدیریت زندگی انسان ها، توحید باشد. مدیریت بر اساس علم الهی، قدرت الهی، رحمت الهی، فیض الهی، و هدایت الهی باشد.

هر چه مردم به سمت توحید و عبودیت پروردگار پیش بروند، شر استکبار و طاغوت‌ها از سر آنان بیشتر کم خواهد شد. همه سختی‌ها و بلا‌ها و مشکلاتی که امروز بر سر مسلمانان جهان می‌آید، بر اثر گم کردن سر رشته زندگی در زیر سایه توحید است.
همه پیامبران و اولیای الهی برای توحید و تقویت رابطه انسان‌ها با خدا برانگیخته شدند. دشمن و استکبار جهانی با نبرد نرم، به دنبال تضعیف پیوند و برچیدن رابطه انسان‌ها با خدایند.

کار ما در میدان جهاد فرهنگی، پررنگ کردن توحید و دین و معنویت در زندگی انسان هاست.
کار ما تقویت رابطه مردم با خدا و قرآن است.
کار ما تقویت رابطه مردم با نماز و دعا و تقویت انگیزه‌ها برای اجرای دستورات دین در زندگی انسان هاست.