آیا فصل پاییز در بروز افسردگی موثر است؟ / آیا شما هم غمگین هستید؟

افسردگی فصلی نوعی از اختلالات خلقی است که اغلب این اختلال افسردگی در ماه های پاییز و زمستان شروع می شوند و با تغییر فصل برطرف می شود. اگر شما هم احساس می کنید این روزها غمگین تر از قبل هستید با ما همراه شوید.

کد خبر: ۱۳۰۳۷۳۵

تاریخ: ۱۹ مهر ۱۴۰۱ - ۰۷:۵۰

نگار خلیلی، پایگاه خبری دانا، سرویس سلامت؛ افسردگی فصلی یکی از دلایل اختلالات خلقی است و تصور می شود که یک نوع فرعی از افسردگی باشد، هرچند که هر ساله در یک زمان اتفاق می افتد. یک شکل نادر افسردگی فصلی، به "افسردگی تابستان"، شناخته شده است که در اوایل بهار شروع و در پاییز به پایان می رسد ؛ اغلب اختلالات افسردگی فصلی در ماه های پاییز و زمستان شروع می شوند. علائم مربوط به افسردگی فصلی می تواند بسیار دشوار باشد به همین دلیل شما را تشویق می کنیم که در صورت مشاهده علائمی که در این بخش از سلامت روان در پایگاه خبری دانا عنوان شده است به دنبال کمک و درمان بروید.

چه چیزی باعث افسردگی پاییز می شود؟

در حالی که علت دقیق افسردگی فصلی شناخته شده نیست، اعتقاد بر این است که حضور هورمون های خاص ممکن است در طی یک سال باعث تغییرات خاصی شوند. یکی دیگر از تئوری ها این است که افسردگی فصلی ممکن است توسط مقدار نور خورشید که در طول ماه های پاییز و زمستان دریافت می کنید، تاثیر بگذارد که می تواند بر ساعت زیستی شما نیز تأثیر منفی داشته باشد.

کمبود نور خورشید باعث کاهش سروتونین می شود که تنظیم خلق و خوی را بهم میریزد. هنگامی که این عناصر به درستی کار نمی کنند، ممکن است متوجه افسردگی یا نشانه های دیگر مانند خستگی شوید.

عوامل دیگری نیز وجود دارد؛ به عنوان مثال، سطح ملاتونین می تواند تحت تاثیر تغییر در فصل باشد و می تواند الگوهای خلق و خوی شما را تحت تاثیر قرار دهد.

علائم افسردگی فصلی و پاییزی چیست؟

به عنوان اختلالات عاطفی فصلی مربوط به افسردگی، علائم ممکن است مشابه باشند و می تواند شامل موارد زیر باشد:

احساس افسردگی در زمانی طولانی مدت.

احساس بی ارزشی.

احساس ناامیدی.

انرژی کم، کندی.

مشکل داشتن با خواب.

تغییر در وزن یا اشتها.

دشواری در تمرکز.

افکار مرگ یا خودکشی.

علت افسردگی فصلی چیست؟

به طور کلی مقادیر بالای ملاتونین و سطح پایین سروتونین در مغز و همچنین پایین بودن سطح ویتامین D و منیزیم در خون عواملی هستند که در ایجاد افسردگی فصلی نقش دارند.

ملاتونین هورمونی است که ساعت بدن و الگوهای خواب را تنظیم می‌کند. این هورمون با افسردگی نیز ارتباط دارد. به علت کمبود نور خورشید که ناشی از کوتاه شدن روزهای زمستان است، تولید ملاتونین در مغز مختل می‌شود.

افسردگی فصلی و شدت افسردگی در پاییز و زمستان، تا حدود زیادی به وضعیت جغرافیایی محل زندگی، ژنتیک و وضعیت شیمیایی و هورمونی مغز هر فرد بستگی دارد. به همین دلیل هرچه از خط استوا دورتر شویم، خطر افسردگی در زمستان افزایش می‌یابد.

مقادیر بالای ملاتونین و سطح پایین سروتونین در مغز و همچنین پایین بودن سطح ویتامین D و منیزیم در خون عواملی هستند که در ایجاد افسردگی فصلی نقش دارند.

عوامل خطر برای افسردگی فصلی چیست؟

جنسیت: زنان بیش از مردان در خطر ابتلا به این بیماری هستند.

سن: احتمال ابتلا به این بیماری در جوانان بیش از میانسالان است.

منطقه جغرافیایی: افرادی که در مناطق سردسیر و در عرض جغرافیایی بالاتر زندگی می‌کنند، به دلیل اینکه کمتر در معرض نور خورشید هستند احتمال بیشتری دارد که دچار این اختلال شوند.

سابقه خانوادگی و فردی: وجود بیماری افسردگی اساسی و یا اختلال دوقطبی در خود فرد یا خانواده او احتمال ابتلا به این نوع افسردگی را نیز افزایش می‌دهد.

کوتاهتر شدن روزها، احتمال افسردگی فصلی را تشدید می‌کند؟

فصل پاییز و کوتاهتر شدن روز می‌تواند باعث شود که برخی افراد "افسردگی زمستانی" را احساس کنند.

اکنون یک متخصص، اطلاعاتی مفید در مورد "افسردگی فصلی" که در ماه های سرد و تاریک سال به وجود می آید، ارائه کرده است.

این بیماری که به عنوان اختلال عاطفی فصلی (SAD) نیز شناخته می شود، می تواند منعکس کننده تغییر در سطح سروتونین بوده و با افسردگی مرتبط باشد.

"جنی لارسون" (Jeannie Larson)، استاد دانشگاه مینه‌سوتا گفت: طبق گزارش سازمان ملی سلامت روان آمریکا، علائم افسردگی فصلی می‌تواند مشابه علائم اختلال افسردگی باشد. گاهی اوقات تشخیص SAD از انواع دیگر افسردگی دشوار است.

به گفته لارسون، تشخیص افسردگی فصلی تنها پس از دو وقوع متوالی افسردگی که هر سال در یک زمان شروع و پایان می گیرد و فرد در سایر زمان‌های سال هیچ علامتی ندارد، قابل تشخیص است.

نتایج مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۳ انجام گرفت، نشان داد در حالیکه حدود پنج درصد جمعیت ایالات متحده اختلال عاطفی فصلی را تجربه می کنند، این رقم در عرض‌های جغرافیایی شمالی به ۱۰ درصد می رسد.

نرخ ابتلا به اختلال عاطفی فصلی در زنان بالاتر است که علائم آن بیشتر در فاصله ۲۰ تا ۳۰ سالگی مشاهده می شود. همچنین علائم آن عبارتند از افسردگی، اضطراب، تغییرات خلقی، مشکلات خواب، تغییر در عادات غذایی و بی حالی.

این اختلال ممکن است به صورت احساس بدبختی، گناه، ناامیدی، کاهش علاقه به فعالیت داشتن و از دست دادن عزت نفس ظاهر شود. فرد ممکن است احساس تنش داشته باشد یا نتواند استرس را تحمل کند. علائم دیگر نیز می تواند شامل افزایش اشتها، تمایل به اجتناب از برقراری ارتباطات اجتماعی و اختلال در خواب باشد.

به گزارش هلث دی نیوز، با شروع زمستان ممکن است علائم فرد مبتلا به اختلال عاطفی فصلی بدتر شود و به دلیل استرس‌های مداوم ناشی از همه‌گیری، احساس انزوا یا اضطراب بیشتری نسبت به گذشته داشته باشد.

انتهای پیام