به مناسبت روز جهانی لکنت زبان؛

چرا کودکان دچار لکنت زبان می شوند؟ راهکارهای درمانی لکنت زبان چیست؟

لکنت زبان که به آن اختلال روانی دوران کودکی نیز گفته می شود، یک اختلال گفتاری است که شامل مشکلات مکرر و قابل توجهی در روان بودن و جریان گفتار طبیعی می شود. کودکانی که لکنت زبان دارند می دانند چه می خواهند بگویند اما در بیان آن مشکل دارند.

کد خبر: ۱۳۰۴۲۶۳

تاریخ: ۰۱ آبان ۱۴۰۱ - ۱۵:۵۰

نگار خلیلی، پایگاه خبری دانا، سرویس سلامت و سبک زندگی؛ افرادی که لکنت زبان دارند می دانند چه می خواهند بگویند اما در بیان آن مشکل دارند. به عنوان مثال، ممکن است یک کلمه، یک هجا، یا یک صامت یا مصوت را تکرار یا طولانی کنند. یا ممکن است در حین حرف زدن مکث کنند زیرا به یک کلمه یا صدای مشکل ساز رسیده اند.

لکنت زبان در میان کودکان خردسال به عنوان بخشی عادی از یادگیری صحبت کردن رایج است. کودکان خردسال ممکن است زمانی که توانایی‌های گفتاری و زبانی آن‌ها به اندازه کافی رشد نکرده باشد، دچار لکنت شوند. بیشتر کودکان از این لکنت عبور می کنند.

اما گاهی اوقات لکنت یک بیماری مزمن است که تا بزرگسالی ادامه می یابد. این نوع لکنت می تواند بر عزت نفس و تعامل با افراد دیگر تأثیر بگذارد.

کودکان و بزرگسالانی که لکنت دارند ممکن است از درمان هایی مانند گفتار درمانی، استفاده از دستگاه های الکترونیکی برای بهبود گفتار یا درمان شناختی رفتاری بهره مند شوند.

علائم لکنت زبان

علائم و نشانه های لکنت زبان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

مشکل در شروع یک کلمه، عبارت یا جمله

طولانی کردن یک کلمه یا صدا در یک کلمه

تکرار یک صدا، هجا یا کلمه

سکوت مختصر در هجاها یا کلمات خاص، یا مکث در یک کلمه

کشش، سفتی یا حرکت بیش از حد صورت یا قسمت بالایی بدن برای تولید صدا

اضطراب از صحبت کردن

توانایی محدود در برقراری ارتباط موثر

مشکلات گفتاری لکنت ممکن است با موارد زیر همراه باشد:

سریع پلک زدن

لرزش لب یا فک

تیک صورت

تکان خوردن سر

گره کردن مشت ها

لکنت ممکن است زمانی بدتر شود که فرد هیجان‌زده، خسته یا تحت استرس است، یا زمانی که احساس می‌کند خودآگاه است، عجله دارد یا تحت فشار است. موقعیت هایی مانند صحبت کردن در جمع یا صحبت کردن با تلفن می تواند برای افرادی که لکنت دارند دشوار باشد.

با این حال، اکثر افرادی که لکنت دارند، می‌توانند بدون لکنت صحبت کنند، برای مثال وقتی که با خودشان صحبت می‌کنند و زمانی که با شخص دیگری آواز می‌خوانند یا هم صدا می شوند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

معمولاً کودکان بین 2 تا 5 سال دوره هایی را پشت سر می گذارند که ممکن است لکنت داشته باشند. برای اکثر کودکان، این بخشی از فرآیند یادگیری صحبت کردن است و به خودی خود بهتر می شود. با این حال، لکنتی که ادامه دار باشد ممکن است نیاز به درمان برای بهبود گفتار داشته باشد.

در موارد زیر باید به پزشک مراجعه کنید:

بیش از شش ماه طول بکشد

با سایر مشکلات گفتاری یا زبانی تواما رخ دهد

با بزرگتر شدن کودک تکرار شود یا ادامه یابد

با انقباض عضلانی یا تقلای آشکار برای صحبت رخ دهد

بر توانایی برقراری ارتباط مؤثر در مدرسه، محل کار یا در تعاملات اجتماعی تأثیر گذارد

باعث اضطراب یا مشکلات عاطفی شود، مانند ترس یا اجتناب از موقعیت هایی که در آن صحبت کردن لازم است

از بزرگسالی شروع شود

حدود ۱ درصد از جمعیت جهان لکنت زبان دارند

هر ساله در تاریخ ۲۲ اکتبر "روز جهانی آگاهی از لکنت زبان" گرامی داشته می‌شود. لکنت عمدتاً و به‌طور کلی جز در موارد استثنایی در دوران خردسالی آغاز شده و یک پدیده خاص دوران کودکی است و معمولاً از سنین دو تا چهار سالگی شروع می‌شود.

لکنت زبان میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد. در حالی که برخی ممکن است لکنت زبان را یک ناراحتی جزئی بدانند، اما برای کسانی که با این اختلال زندگی می کنند، می تواند منبع اصلی اضطراب و انزوای اجتماعی باشد.

هدف از گرامیداشت این روز جهانی جلب توجه‌ها نسبت به این اختلال و حمایت از کسانی است که با آن زندگی می‌کنند.

لکنت یک اختلال گفتاری است که بر جریان گفتار تأثیر می‌گذارد و از مهم‌ترین و متداول‌ترین اختلالات تکلمی نیز است. لکنت می‌تواند برقراری ارتباط با دیگران را سخت کند و ممکن است باعث ایجاد ناامیدی در افراد مبتلا به آن شود.

تخمین زده می‌شود که حدود یک درصد از جمعیت جهان لکنت دارند. لکنت یک اختلال عصبی است که از دوران کودکی شروع می‌شود و در پسران نیز چهار برابر بیشتر از دختران است.

علل مختلفی برای لکنت وجود دارد؛ با این حال علت دقیق آن اغلب ناشناخته است. اعتقاد بر این است که ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی منجر به این اختلال می‌شوند. همچنین ممکن است این اختلال در افرادی که اعضای خانواده آنها نیز لکنت دارند، شایع‌تر باشد. لکنت زبان می‌تواند جنبه‌های زندگی اجتماعی افراد را به طور جدی تحت تاثیر قرار دهد؛ زیرا بسیاری از افرادی که از این عارضه رنج می‌برند تمایل دارند از موقعیت‌های اجتماعی که ممکن است مجبور شوند در مقابل دیگران صحبت کنند، اجتناب کنند و این انزوا نیز می‌تواند منجر به احساس تنهایی و اعتماد به نفس پایین در آن‌ها شود.

کارهای زیادی وجود دارد که می‌توان برای مقابله با لکنت زبان انجام داد و آن را قابل کنترل‌تر کرد که در ادامه به برخی از آن‌ها خواهیم پرداخت:

* با خود صادق باشید.

درک این نکته مهم است که لکنت یک اختلال واقعی است که اگر قدمی برای مدیریت آن برندارید، می‌تواند بر زندگی شما تأثیر منفی بگذارد. وقتی قبول کردید که لکنت دارید، پیدا کردن راه‌هایی برای کنار آمدن با آن آسان‌تر خواهد بود.

* به دنبال کمک حرفه‌ای باشید.

برای مقابله با لکنت خود از یک گفتاردرمانگر یا مشاور کمک بگیرید. آنها می‌توانند به شما در ایجاد تکنیک‌هایی برای مدیریت بهتر لکنت کمک کنند.

* از نظر جسمی و روانی مراقب خود باشید.

استرس و اضطراب می‌توانند لکنت زبان را بدتر کنند، بنابراین مهم است که از نظر جسمی و روانی از خود مراقبت کنید. ورزش کردن، انجام تکنیک‌های آرام سازی و تغذیه سالم همگی می توانند به کاهش سطح استرس و اضطراب کمک کنند.

همچنین به گفته متخصصان، از جمله علائم و نشانه‌های لکنت زبان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

- مشکل در بیان یک کلمه، عبارت یا جمله

- کشیدن یک کلمه یا صدا در بیان یک کلمه

- تکرار یک صدا، هجاء یا کلمه

- وقفه کوتاه هنگام بیان هجاء یا لغات

- احساس فشار و گرفتگی در صورت یا بالا تنه برای بیان یک لغت

- عدم توانایی در ارتباط برقرار کردن

همچنین اختلال لکنت زبان ممکن است با علائم دیگری نیز همراه باشد:

- سریع پلک زدن

- لرزش لب‌ها یا فک

- تیک‌های صورت

- حرکت سریع سر

- مشت کردن دست‌ها

ممکن است هنگام هیجان، خستگی یا مضطرب بودن لکنت زبان تشدید شود.

به گزارش newsd، در این روز جهانی به افزایش آگاهی عمومی در مورد لکنت و ترویج درمان‌های موثر برای این اختلال گفتاری پرداخته می‌شود.

انتهای پیام