بزرگترین سیستم عامل موبایل جهان چگونه تکامل یافت؟ / با تاریخچه اندروید بیشتر آشنا شوید

اولین نسخه سیستم عامل اندروید که از مهم‌‍ترین سیستم‌ عامل‌های دستگاه‌های هوشمند است‏، برای اولین بار در نوامبر ۲۰۰۷ رونمایی و راه اندازی شد. این سیستم عامل تا به امروز آپدیت های بسیاری داشته و نیاز چند میلیارد کاربر را برطرف کرده است.

کد خبر: ۱۳۰۴۸۲۳

تاریخ: ۱۶ آبان ۱۴۰۱ - ۱۴:۵۷

تقی حسن زاده، پایگاه خبری دانا، سرویس دانش و فناوری؛ بیش از یک دهه از ورود اولین تلفن رسمی اندروید به قفسه فروشگاه‌ها می‌گذرد. تصمیم کلیدی در تاریخ اندروید، تعهد گوگل برای تبدیل اندروید به یک سیستم عامل متن باز بود.

تنها چند سال پس از عرضه اندروید ۱.۰، گوشی‌های هوشمند مجهز به سیستم عامل جدید در همه جا رواج پیدا کردند و اکنون اندروید به محبوب‌ترین سیستم عامل موبایل در سراسر جهان تبدیل شده که بسیاری از رقبای خود مانند Symbian، BlackBerry، Palm OS، webOS و Windows Phone را شکست داده و iOS اپل تنها پلتفرمی است که هنوز به عنوان یک رقیب جدی برای اندروید عمل می‎کند و به نظر نمی‌رسد این وضعیت به این زودی‌ها تغییر کند.

بیایید نگاهی به تاریخچه اندروید تا کنون بیندازیم

تاریخچه اندروید در اکتبر ۲۰۰۳ آغاز می‌شود. این قبل از فراگیر شدن اصطلاح تلفن هوشمند و همچنین چندین سال قبل از معرفی اولین آیفون و iOS توسط اپل بود.

Android Inc در پالو آلتو، کالیفرنیا تاسیس شد. ریچ ماینر، نیک سیرز، کریس وایت و اندی روبین چهار بنیانگذار آن بودند. در آن زمان، روبین اشاره کرد که Android Inc دستگاه‌های تلفن همراه هوشمندتری را توسعه خواهد داد که از موقعیت مکانی و ترجیحات مالک خود آگاه‌تر باشند.

روبین در یک سخنرانی در سال ۲۰۱۳ در توکیو فاش کرد که سیستم عامل اندروید در ابتدا به منظور بهبود سیستم عامل دوربین‌های دیجیتال بوده است. حتی در آن زمان، بازار دوربین‌های دیجیتال مستقل رو به کاهش بود. چند ماه بعد، Android Inc چرخش را به سمت استفاده از سیستم عامل در تلفن‌های همراه تغییر داد.

گوگل در سال ۲۰۰۵ اندروید را خرید و همه چیز تغییر کرد

در سال ۲۰۰۵، فصل مهم بعدی در تاریخ اندروید زمانی آغاز شد که گوگل شرکت اصلی را خریداری کرد. روبین و سایر اعضای موسس به توسعه سیستم عامل تحت نظر مالکان جدید خود ادامه دادند. سپس تصمیم گرفتند از لینوکس به عنوان پایه سیستم عامل اندروید استفاده کنند که این امکان را فراهم کرد تا سیستم عامل را به طور رایگان به تولیدکنندگان تلفن همراه شخص ثالث ارائه داد. گوگل و تیم اندروید احساس کردند که این شرکت می‌تواند از ارائه خدمات دیگر از جمله برنامه‌ها سود ببرد.

روبین تا سال ۲۰۱۳ به عنوان سرپرست تیم اندروید در گوگل باقی ماند. این زمانی بود که شرکت Mountain View اعلام کرد که اندی بخش را ترک خواهد کرد. در اواخر سال ۲۰۱۴، روبین به طور کلی گوگل را ترک کرد و یک انکوباتور کسب و کار استارت آپی راه اندازی کرد و سرانجام در سال ۲۰۱۷ با Essential به تجارت گوشی‌های هوشمند بازگشت.

تکامل لوگوی اندروید

ایرینا بلوک لوگوی آشنا را برای سیستم عامل اندروید در حین کار برای گوگل طراحی کرد. به نظر می‌رسد ترکیبی از یک ربات و یک باگ سبز باشد. بلوک گفته است تنها دستوری که تیم طراحی گوگل به او داده این بود که لوگو را شبیه یک ربات طراحی کند. بلوک همچنین اظهار داشت که یکی از الهام‌بخش‌های او برای طراحی نهایی لوگوی اندروید، لوگوی آشنای سرویس بهداشتی است که نشان‌دهنده «مردان» و «زنان» است.

Android ۱.۰: آغاز تاریخ اندروید

در سال ۲۰۰۷، اپل اولین آیفون را روانه بازار کرد و عصر جدیدی را در محاسبات تلفن همراه آغاز کرد. در آن زمان، گوگل هنوز به صورت مخفیانه روی اندروید کار می‌کرد؛ اما در نوامبر همان سال، این شرکت به آرامی برنامه‌های خود را برای رقابت با اپل و دیگر پلتفرم‌های موبایل فاش کرد.

در یک تحول بزرگ، گوگل تشکیل اتحادیه Open Handset را رهبری کرد. این شامل سازندگان تلفن مانند HTC و Motorola، سازندگان تراشه مانند Qualcomm و Texas Instruments و اپراتور‌هایی از جمله T-Mobile بود.

سپس از اریک اشمیت، رئیس و مدیر عامل گوگل نقل شد که گفته بودند: اعلام امروز جاه طلبانه‌تر از هر «گوگل فون» است که مطبوعات در چند هفته گذشته درباره آن گمانه زنی می‌کردند. چشم انداز ما این است که پلتفرم قدرتمندی که در حال رونمایی آن هستیم، هزاران مدل مختلف تلفن را تامین کند.

نسخه بتای عمومی اندروید نسخه ۱.۰ در ۵ نوامبر ۲۰۰۷ برای توسعه دهندگان راه اندازی شد.

در سپتامبر ۲۰۰۸، اولین گوشی هوشمند اندرویدی معرفی شد:

T-Mobile G۱ که در سایر نقاط جهان با نام HTC Dream نیز شناخته می‌شود. در اکتبر همان سال در ایالات متحده به فروش رسید. با صفحه نمایش لمسی پاپ آپ ۳.۲ اینچی خود همراه با صفحه کلید فیزیکی QWERTY، T-Mobile G۱ نقد‌های بسیار بدی از رسانه‌های فناوری دریافت کرد. این دستگاه حتی یک جک هدفون ۳.۵ میلی‌متری استاندارد نداشت که برخلاف امروز، تقریباً یکی از ویژگی‌های گوشی در میان رقبای اندروید بود.

Android ۱.۰ قبلاً دارای علائم تجاری برنامه Google برای سیستم عامل بود. این شامل Google Maps، YouTube، و یک مرورگر HTML (پیش از Chrome) است که از خدمات جست و جوی Google استفاده می‌کرد. همچنین اولین نسخه اندروید مارکت را داشت. گوگل با افتخار اعلام کرد که این فروشگاه برنامه دارای «ده‌ها برنامه اندرویدی منحصر به فرد و اولین در نوع خود» خواهد بود. این ویژگی‌ها در حال حاضر بسیار ابتدایی به نظر می‌رسند، اما این تازه شروعی برای ظهور اندروید در بازار دستگاه‌های تلفن همراه بود.

تمام نسخه‌های اصلی سیستم عامل تا کنون

کاپ کیک اندروید ۱.۵

اعتبار نامگذاری نسخه‌های اندروید به نام دسر‌ها به طور سنتی به مدیر پروژه رایان گیبسون می‌رسید. با این حال، دلایل خاص او برای استفاده از چنین قرارداد نامگذاری ناشناخته باقی مانده است.

کیک کوچک یا کاپ کیک در مقایسه با دو نسخه عمومی اول، چندین ویژگی و پیشرفت جدید اضافه کرد. این شامل مواردی است که ما اکنون آن‌ها را بدیهی می‌دانیم، مانند توانایی آپلود ویدیو در YouTube، روشی برای چرخش خودکار نمایشگر تلفن ها و پشتیبانی از صفحه کلید‌های شخص ثالث.

برخی از تلفن‌های عرضه شده با نسخه کاپ کیک، شامل اولین گوشی گلکسی سامسونگ و HTC Hero بودند.

اندروید ۱.۶ دونات

گوگل به سرعت Android ۱.۶ Donut را در سپتامبر ۲۰۰۹ راه اندازی کرد. سیستم عامل جدید اکنون از اپراتور‌هایی که از شبکه‌های مبتنی بر CDMA استفاده می‌کنند، پشتیبانی می‌کند. این اجازه می‌دهد تا تلفن‌های اندرویدی توسط همه اپراتور‌ها در سراسر جهان فروخته شوند.

ویژگی‌های دیگر شامل معرفی جعبه جست و جوی سریع و جابه‌جایی سریع بین دوربین، دوربین فیلم‌برداری و گالری برای ساده‌تر کردن تجربه ضبط رسانه‌ها بود. Donut همچنین ویجت Power Control را برای مدیریت Wi-Fi، بلوتوث، GPS و ... معرفی کرد.

یکی از گوشی‌هایی که با نصب Donut فروخته شد، Dell Streak بود. این یک صفحه نمایش غول پیکر (در آن زمان) ۵ اینچی داشت و در سایت خودمان به عنوان "تلفن هوشمند/تبلت" توصیف شده بود. این روز‌ها یک صفحه نمایش ۵ اینچی برای یک گوشی هوشمند نسبتا کوچک در نظر گرفته می‌شود.

Android ۲.۰-۲.۱ Eclair

گوگل نسخه ۲.۰ سیستم عامل را با کد رسمی Eclair منتشر کرد. این نسخه اولین نسخه‌ای بود که پشتیبانی از تبدیل متن به گفتار را اضافه کرد و همچنین تصاویر پس زمینه زنده، پشتیبانی از چندین حساب و ناوبری نقشه‌های گوگل را در میان بسیاری از ویژگی‌ها و بهبود‌های جدید دیگر معرفی کرد.

موتورولا دروید اولین تلفنی بود که اندروید ۲.۰ را در اختیار داشت. Droid همچنین اولین گوشی مبتنی بر اندروید بود که توسط Verizon Wireless فروخته شد.

اندروید ۲.۲ ماست منجمد

Android ۲.۲ Froyo (مخفف «ماست منجمد») به طور رسمی در می ۲۰۱۰ راه اندازی شد. تلفن‌های هوشمند دارای Froyo می‌توانند از چندین ویژگی جدید از جمله عملکرد Wi-Fi hotspot تلفن همراه، اعلان‌های فشار از طریق سرویس Android Cloud to Device Messaging (C۲DM) از پشتیبانی از فلش و موارد دیگر بهره ببرند.

اولین گوشی هوشمند در تاریخ اندروید که دارای نام تجاری Nexus گوگل بود - Nexus One - با اندروید ۲.۱ در اوایل سال ۲۰۱۰ راه اندازی شد؛ اما به سرعت در اواخر همان سال یک به روز رسانی به Froyo دریافت کرد. این یک رویکرد جدید برای گوگل بود، به طوری که این شرکت بیش از هر زمان دیگری با سازنده سخت افزار HTC همکاری می‌کرد تا اندروید را به نمایش بگذارد.

اندروید ۲.۳ نان زنجبیلی

Android ۲.۳ Gingerbread در سپتامبر ۲۰۱۰ راه‌اندازی شد. سیستم‌عامل به‌روزرسانی رابط کاربری را تحت Gingerbread دریافت کرد. پشتیبانی از استفاده از توابع ارتباط میدان نزدیک (NFC) برای گوشی‌های هوشمند با سخت افزار مورد نیاز را اضافه کرد. اولین تلفنی که دارای سخت افزار Gingerbread و NFC بود Nexus S بود که توسط گوگل و سامسونگ ساخته شد. Gingerbread همچنین با اضافه کردن پشتیبانی از چندین دوربین و پشتیبانی از چت ویدیویی در Google Talk، پایه‌ای برای سلفی گذاشت.

اندروید ۳.۰ لانه زنبوری

لانه زنبوری برای تبلت‌ها و سایر دستگاه‌های تلفن همراه با نمایشگر بزرگتر ساخته شد. اولین بار در فوریه ۲۰۱۱ همراه با تبلت Motorola Xoom معرفی شد. این شامل ویژگی‌هایی مانند رابط کاربری بازطراحی شده برای نمایشگر‌های بزرگ و نوار اعلان در پایین صفحه نمایش تبلت بود.

ایده این بود که Honeycomb ویژگی‌هایی را ارائه می‌کرد که نمایشگر‌های کوچک‌تر موجود در گوشی‌های هوشمند در آن زمان نمی‌توانستند آن‌ها را مدیریت کنند. این همچنین پاسخی از سوی گوگل و شرکای شخص ثالث آن به عرضه آی پد اپل در سال ۲۰۱۰ بود. در نهایت، Honeycomb نسخه‌ای از اندروید بود که استقبال گسترده‌ای نداشت. گوگل تصمیم گرفت بیشتر ویژگی‌های خود را در نسخه اصلی بعدی خود یعنی Ice Cream Sandwich ادغام کند.

Android ۴.۰ ساندویچ بستنی

نسخه Ice Cream Sandwich اندروید که در اکتبر ۲۰۱۱ منتشر شد، چندین ویژگی جدید را به همراه داشت. این نسخه شامل یک "منوی مورد علاقه‎ها" در صفحه اصلی، همراه با اولین پشتیبانی برای باز کردن قفل گوشی با استفاده از دوربین آن برای گرفتن عکس از چهره صاحبش بود. این نوع پشتیبانی از ورود به سیستم بیومتریک، از آن زمان تاکنون به طور قابل توجهی تکامل و بهبود یافته است.

سایر تغییرات قابل توجه با ICS شامل پشتیبانی از همه دکمه‌های روی صفحه، ژست‌های سوایپ برای نادیده گرفتن اعلان‌ها و برگه‌های مرورگر و امکان نظارت بر مصرف داده شما از طریق تلفن همراه و Wi-Fi است.

Android ۴.۱-۴.۳ ژله لوبیا

عصر Jelly Bean در تاریخ اندروید در ژوئن ۲۰۱۲ با انتشار اندروید ۴.۱ آغاز شد. گوگل به سرعت نسخه‌های ۴.۲ و ۴.۳ را تحت عنوان Jelly Bean به ترتیب در اکتبر ۲۰۱۲ و ژوئیه ۲۰۱۳ منتشر کرد.

برخی از موارد اضافه شده جدید در این به روز رسانی نرم افزار شامل ویژگی‌های اعلان جدید بود که محتوای بیشتر یا دکمه‌های عمل را نمایش می‌داد، به همراه پشتیبانی کامل از نسخه اندروید مرورگر وب کروم گوگل که در اندروید ۴.۲ گنجانده شده بود. Google Now همچنین به عنوان بخشی از جست وجو ظاهر شد، در حالی که "Project Butter" برای سرعت بخشیدن به انیمیشن‌ها و بهبود پاسخگویی لمسی اندروید معرفی شد. نمایشگر‌های خارجی و Miracast نیز مانند عکاسی HDR پشتیبانی دریافت کردند.

اندروید ۴.۴ کیت کت

android ۴.۴ اولین نسخه سیستم عاملی است که از نام تجاری قبلا استفاده شده برای یک شیرینی استفاده می‌کرد. قبل از راه اندازی رسمی در سپتامبر ۲۰۱۳، این شرکت در کنفرانس Google I/O خود در آن سال نکاتی را منتشر کرد مبنی بر این که نام رمز اندروید ۴.۴ «Key Lime Pie» خواهد بود.

جان لاگرلینگ، مدیر مشارکت‌های جهانی اندروید گوگل، فکر می‌کرد که «Key Lime Pie» نام آشنای کافی برای استفاده در سراسر جهان نخواهد بود. در عوض، او تصمیم گرفت که کار متفاوتی انجام دهد. او با نستله، سازندگان کیت کت تماس گرفت و از آن‌ها پرسید که آیا می‌توانند از این نام برای اندروید ۴.۴ استفاده کنند. Nestle موافقت کرد و KitKat نام نسخه بعدی اندروید شد.

کیت کت ویژگی‌های جدید زیادی نداشت، اما یک چیز داشت که به گسترش بازار کلی اندروید کمک کرد. اندروید را برای اجرا بر روی گوشی‌های هوشمند با حداقل ۵۱۲ مگابایت رم بهینه کرد. این به سازندگان تلفن اجازه می‌داد تا از آخرین نسخه اندروید در گوشی‌های بسیار ارزان‌تر استفاده کنند. گوشی هوشمند Nexus ۵ گوگل اولین گوشی با اندروید ۴.۴ از پیش نصب شده بود.

اندروید ۵.۰ آب‌نبات چوبی (Lollipop )

اندروید ۵.۰ آب نبات چوبی برای اولین بار در پاییز ۲۰۱۴ راه اندازی شد و یک تغییر اساسی در ظاهر کلی سیستم عامل بود. این اولین نسخه از سیستم عامل بود که از زبان جدید Google Material Design استفاده می‌کرد. این رابط کاربری همچنین دارای برخی ارتقاءهای دیگر از جمله نوار ناوبری اصلاح شده، اعلان‌های غنی برای صفحه قفل و موارد دیگر است.

آپدیت بعدی اندروید ۵.۱ چند تغییر دیگر در زیر ساخت ایجاد کرد. این شامل پشتیبانی رسمی از دو سیم‌کارت، تماس‌های صوتی HD و محافظت از دستگاه می‌شود.

گوشی هوشمند Nexus ۶ و تبلت Nexus ۹ گوگل اولین دستگاه‌هایی بودند که Lollipop در آن‌ها نصب شده بود.

اندروید ۶.۰ مارشمالو

این به‌روزرسانی شامل ویژگی‌هایی مانند کشوی برنامه اسکرول عمودی جدید، همراه با Google Now on Tap، پشتیبانی بومی برای باز کردن قفل بیومتریک اثر انگشت، پشتیبانی از USB-C، معرفی Android Pay (اکنون Google Pay) و موارد دیگر بود.

اولین دستگاه‌هایی که با مارشمالو از پیش نصب شده عرضه شدند، گوشی‌های هوشمند Nexus ۶P و Nexus ۵X گوگل بودند. همچنین بر روی تبلت پیکسل سی عرضه شد.

اندروید ۷.۰ نوقا

نسخه ۷.۰ سیستم عامل موبایل گوگل در پاییز ۲۰۱۶ راه اندازی شد. بسیاری از ویژگی‌های جدید Nougat شامل عملکرد‌های چند وظیفه‌ای بهتر برای تعداد فزاینده تلفن‌های هوشمند با نمایشگر‌های بزرگ‌تر، مانند حالت تقسیم صفحه، همراه با جابه‌جایی سریع بین برنامه‌ها بود.

گوگل همچنین از این نسخه برای ایجاد یک فشار جسورانه به بازار گوشی‌های هوشمند پریمیوم استفاده کرد. Pixel و Pixel XL خود این شرکت به همراه LG V۲۰ اولین نمونه‌هایی بودند که با اندروید ۷.۰ از پیش نصب شده عرضه شدند.

اندروید ۸.۰ اورئو

در مارس ۲۰۱۷، گوگل به طور رسمی اولین پیش نمایش توسعه دهندگان اندروید O را که با نام اندروید ۸.۰ نیز شناخته می‌شود، اعلام و منتشر کرد. قبل از انتشار، هیروشی لاکهایمر، معاون ارشد اندروید در گوگل، یک GIF از کیک Oreo را در توئیتر پست کرد - اولین اشاره محکمی به این موضوع بود که Oreo، کوکی معروف، در واقع نام رمز رسمی اندروید ۸.۰ خواهد بود.

در ماه آگوست، گوگل نام عمومی الهام گرفته از کوکی‌ها را برای اندروید ۸.۰ تایید کرد. این دومین باری بود که این شرکت یک نام تجاری که قبلا وجود داشت را برای اندروید انتخاب کرد.

گوگل مجسمه لوگوی اندروید Oreo را برای اولین بار در یک رویداد مطبوعاتی در شهر نیویورک به نمایش گذاشت. گوگل در همان روز مجسمه دومی را در مقر اصلی خود نصب کرد.

Android Oreo با تغییرات بصری زیادی در منوی تنظیمات همراه بود. همچنین شامل پشتیبانی بومی از حالت تصویر در تصویر، کانال‌های اعلان، API‌های تکمیل خودکار جدید برای مدیریت بهتر گذرواژه‌ها و پر کردن داده‌ها و موارد دیگر بود. اندروید اوریو برای اولین بار روی گوشی‌های پیکسل ۲ گوگل نصب شد.

اندروید ۹.۰ پای

گوگل اندروید ۹.۰ P را در ۷ مارس ۲۰۱۸ راه اندازی کرد. در ۶ آگوست ۲۰۱۸، این شرکت به طور رسمی نسخه نهایی اندروید ۹.۰ را عرضه کرد. اسم رمز رسمی "پای" بود.

Android ۹.۰ Pie شامل برخی از ویژگی‌ها و تغییرات مهم جدید بود که در تاریخچه اندروید مهم بودند. Android ۹.۰ Pie دارای ویژگی‌های جدیدی بود که برای کمک به افزایش عمر باتری گوشی هوشمند شما طراحی شده بود. این ویژگی پیش بینی می‌کند که از چه برنامه‌هایی استفاده خواهید کرد و از کدام برنامه‌ها تا مدت‌ها استفاده نخواهید کرد. این ویژگی به طور خودکار گوشی شما را وقتی آن را برگردانید در حالت «مزاحم نشوید» قرار می‌دهد. همچنین Slices وجود دارد که نسخه کوچکتری از یک برنامه نصب شده را در جستجوی Google ارائه می‌دهد و عملکرد‌های برنامه خاصی را بدون باز کردن کل برنامه ارائه می‌دهد.

طبق معمول، Android ۹.۰ Pie ابتدا به طور رسمی برای گوشی‌های پیکسل گوگل در دسترس بود، اما در همان زمان بر روی Essential Phone نیز عرضه شد.

اندروید ۱۰

در ۲۲ آگوست ۲۰۱۹، گوگل یک به روز رسانی عمده برند اندروید را اعلام کرد. این شامل یک لوگوی جدید و مهمتر از آن، تصمیم به حذف نام سنتی دسر برای نسخه بعدی بود. در نتیجه، Android Q به عنوان اندروید ۱۰ راه اندازی شد. در ۳ سپتامبر ۲۰۱۹، برای دستگاه‌های پیکسل گوگل راه اندازی شد.

اندروید ۱۰ دارای ویژگی‌ها و پیشرفت‌های جدید و همچنین چندین API جدید بود. این شامل پشتیبانی از گوشی‌های تاشوی آینده می‌شد. اندروید ۱۰ همچنین یک حالت تاریک در سراسر سیستم را به همراه کنترل‌های حرکتی جدید، منوی اشتراک‌گذاری کارآمدتر، ویژگی‌های پاسخ هوشمند برای همه برنامه‌های پیام‌رسان و کنترل بیشتر بر مجوز‌های مبتنی بر برنامه معرفی کرد.

اندروید ۱۱

در ۱۸ فوریه، گوگل اولین پیش‌نمایش توسعه‌دهنده را برای اندروید ۱۱ راه‌اندازی کرد. پس از چندین نسخه بتا عمومی دیگر، نسخه نهایی اندروید ۱۱ در ۸ سپتامبر ۲۰۲۰ راه‌اندازی شد.

اندروید ۱۱ شامل یک دسته جدید اعلان مکالمات است که در آن سیستم تمام چت‌های شما را از برنامه‌های مختلف جمع آوری می‌کند. همچنین می‌توانید هر اعلانی را که در ۲۴ ساعت گذشته در تلفن شما ظاهر شده است را ذخیره کنید. یک ویژگی جدید به شما امکان می‌دهد بدون نیاز به برنامه شخص ثالث، صفحه نمایش گوشی خود را به همراه صدا ضبط کنید. همچنین بخش جدیدی از اندروید ۱۱ به کنترل دستگاه‌های خانه هوشمند اختصاص داده شده است.

اندروید ۱۲

سیستم عامل اندروید ۱۲، برای اولین بار در ۱۸ فوریه در نسخه پیش نمایش برنامه نویس عرضه شد. در حالی که نام رمز داخلی سیستم عامل "مخروط برفی" گزارش شده بود، این به‌روزرسانی نرم‌افزاری به سادگی با نام «اندروید ۱۲» منتشر شد.

اندروید ۱۲ به طور رسمی در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۱ در کنار سری پیکسل ۶ راه اندازی شد. احتمالاً مهم‌ترین ارتقایی که در این نسخه نرم‌افزار مشاهده خواهید کرد، بازنگری کامل رابط کاربری است. گوگل برای ایجاد یک رابط پویاتر و مرتبط‌تر به تابلوی طراحی بازگشت. آن‌ها آن را Material You نامیده اند.

رابط کاربری می‌تواند رنگ‌ها را از کاغذدیواری گوشی شما استخراج کند و از آن‌ها برای تم‌بندی بقیه موارد استفاده کند. استفاده از ویجت‌ها آسان‌تر است و با محیط خود سازگارتر است. منوی تنظیمات اکنون ظاهری تمیزتر با متن بزرگتر دارد. انیمیشن‌های روان تری نیز وجود دارند.

همچنین تعداد زیادی پیشرفت جزئی دیگر وجود دارند. این موارد عبارتند از ضبط صفحه قابل پیمایش، اعلان‌های زیباتر، جست وجوی برنامه، اشتراک‌گذاری آسان‌تر Wi-Fi با Nearby Share، حالت یک دست، دسترسی انتخاب صدا از پخش‌کننده رسانه و موارد دیگر.

در مارس ۲۰۲۲، گوگل یک به روز رسانی بزرگ به نام اندروید ۱۲L را راه اندازی کرد. بیشتر ویژگی‌های جدید آن برای دستگاه‌هایی با صفحه‌نمایش بزرگ‌تر مانند تبلت‌ها و تلفن‌های تاشو طراحی شده‌اند. آن‌ها شامل جهت‌گیری‌ها و اندازه‌های مختلف صفحه نمایش، راهی برای دیدن اعلان‌ها و منوی تنظیمات سریع در کنار هم، یک نوار وظیفه شبیه به رایانه شخصی و موارد دیگر است.

اندروید ۱۳

گوگل اولین پیش نمایش توسعه دهندگان اندروید ۱۳ را در فوریه ۲۰۲۲ راه اندازی کرد و اولین نسخه بتا عمومی برای دستگاه‌های پیکسل در آوریل ۲۰۲۲ راه اندازی شد. نام رمز داخلی اندروید ۱۳ «تیرامیسو» است.

برخی از ویژگی‌های جدید در نسخه‌های اولیه توسعه‌دهنده و بتا شامل راهی برای تم‌بندی نماد‌های گوشی، پشتیبانی از بلوتوث LE Audio، و ویجت به‌روز شده Now Playing است. این سیستم عامل همچنین دارای یک حالت بی‌صدا اصلاح‌شده است که شامل ارتعاشات در صورت تماس می‌شود. همچنین می‌توانید اعلان‌های برنامه را درست هنگام نصب یک برنامه جدید خاموش کنید. ویژگی جفت سریع به طور خودکار تشخیص می‌دهد که آیا دستگاهی در نزدیکی شما وجود دارد و از شما می‌پرسد که آیا می‌خواهید به آن پیوند دهید یا خیر.

اگرچه اندروید ۱۳ به‌تازگی برای گوشی‌های پیکسل عرضه شده است؛ اما برخی شایعات درباره عرضه اندروید ۱۴ وجود د ارند.