آنچه درباره ی اضطراب کودکان باید بدانیم

راهکارهای طلایی رفع اضطراب در کودکان

اضطراب یکی از مهم‌ترین مشکلات روانشناختی است که عده زیادی در طول زندگی خود آن را تجربه می‌کنند. کودکان هم از این قاعده مستثنی نیستند و موارد بسیار زیادی از انواع اضطراب در کودکان وجود دارد

کد خبر: ۱۳۰۴۸۴۱

تاریخ: ۱۷ آبان ۱۴۰۱ - ۰۶:۵۲

فاطمه سادات زاهدی ، کارشناس ارشد مشاوره ، پایگاه خبری دانا ، گروه سلامت و سبک زندگی ؛ اضطراب یکی از مهم‌ترین مشکلات روانشناختی است که عده زیادی در طول زندگی خود آن را تجربه می‌کنند. کودکان هم از این قاعده مستثنی نیستند و موارد بسیار زیادی از انواع اضطراب در کودکان وجود دارد.
کودکان بسته به نوع تربیتی که از سوی والدین دریافت کرده و محیطی که در آن زندگی می‌کنند و ... انواع گوناگون اضطراب را تجربه می‌کنند. در بسیاری از موارد، بی‌توجهی به علائم اضطراب در کودکان، به مشکلات جدی روحی و روانشناختی در دوران بزرگسالی آن‌ها منجر می‌شود.
از این رو توجه به علائم و نشانه های اضطراب در کودکان و درمان اضطراب در آن‌ها در پیشگیری از تشدید این حالت تاثیر زیادی دارد.تشخیص و درمان اضطراب در کودکان بسیار حائز اهمیت است . بدین جهت لازم است به علائم و نشانه های اضطراب در آنها دقت داشته باشیم .

برخی از نشانه های اضطراب در کودکان عبارتند از :

-ظهور آشفتگی در چهره و عرق کردن

-اختلال در تنفس ، دستگاه گوارش و معده و حالت تهوع و خستگی و بی اشتهایی

-وجود حالت خشم و دلهره و عدم احساس امنیت و اطمینان و عدم اعتماد

-بی قراری و بهانه جویی و وجود حالت یأس ، بغض ، کینه  ، خشم سریع ، افسردگی و پریشانی

-ضعف در بدن و اختلال عصبی و حتی تیک و سرفه ی عصبی

- به وجود آمدن نوعی اجبار ، واماندگی  و بیم و هراس  و احساس حسادت ، گناه و دشمنی

-توقع بی جا ، بی جرأتی ، بی تصمیمی و افکار آزار دهنده

-گاهی اوقات ضعف در حافظه و دقت ، فرار از کار و عدم آسایش

-پریدن از خواب و پرسش های متعدد و پی در پی

- انجام کارها به صورت تکراری ، اصرار ، سماجت ، دلیل تراشی و ایجاد رنج برای خود

چه راهکارهایی برای رفع اضطراب و تقویت اعتماد به نفس کودک مناسب هستند ؟

1-کودک را از عوامل فشار روحی دور کرده و محیط را آرام و تفاهم میان کودک و دیگران را ایجاد کنیم .

2-به گونه ای با کودک رفتار کنیم که بفهمد مورد پذیرش خانواده و دیگران است و او را دوست داریم .

3- نیازهای مختلف کودک را حتی الامکان مهیا نموده و زمینه های رشد کودک در فعالیت های مختلف را به وجود بیاوریم .

4-محیط خانواده را گرم و صمیمی کنیم و از نظر عاطفی کودک را تأمین کنیم .

5-به گونه ای  رفتار کنیم که کودک مفهوم نظم را درک کند و الگوهای مناسب در اختیارش قرار دهیم تا به هدفش برسد .

6- به شخصیت کودک احترام گذاشته و به او استقلال بدهیم تا کارهایش را خودش انجام دهد .

7-کودک را از محیط های حسادت ، تمسخر ، توهین و تنبیه دور کنیم. غرورش را نشکنیم و در مقابل محبت افراط نکنیم و همچنین به خواسته ها و تمایلات نابجای او پاسخ مثبت ندهیم .

8- توسط خود کودک محیطی ایجاد کنیمکه باعث آرامش روحی او شود ؛ استراحت وتعذیه  و تفریح کافی ومناسب را فراموش نکنیم .

9- درمیان کودکان تبعیض قائل نشویم و اجازه بدهیم حرف هایشان را بزنند و عقده های درونیشان را خالی کنند و سالم فکر کنند .

10-تلقین نکات مثبت به کودک  و انجام کارهای شادی آور و قرار گرفتن در جمع و محیط های شاد و همسالان خوش رو و مهربان .